< Müslümanların İncil’e Yönelik İtirazlarına Yanıtlar 2

S1: Yahuda, İsa’nın tutuklandığı gece O’nu öptü mü?
(a) Evet (Matta 26:48-50). (b) Hayır. Yahuda, İsa’yı öpebilecek kadar ona yaklaşamadı (Yuhanna 18:3-12).

Cevap: Evet, Yahuda İsa’yı öptü. Yuhanna 18:3-12’de Yahuda’nın İsa’yı öpmediği ya da yeterince yaklaşamadığı yazmıyor. Yuhanna 18:4’te İsa’nın öne çıktığını hatırlayın.

S2: İsa, Petrus’un inkârı hakkında ne dedi?
(a) “Sen beni üç kez inkar edene kadar horoz ölemeyecek” (Yuhanna13:38 ).

(b) “Horoz iki kez ötmeden önce beni üç kez inkar edeceksin” (Markos14:30 ). Horoz bir kez öttüğünde, üç inkâr henüz tamamlanmamıştı (bkz. Markos 14:72). Dolayısıyla (a) numaralı kehanet gerçekleşmedi.
A: Matta 26:34, Luka 22:34 ve Yuhanna 13:38’de, horoz (belirtilmeyen sayıda) ötmeden önce Petrus’un İsa’yı üç kez inkâr edeceği söylenir. Markos14:30 ’de ise horoz iki kez ötmeden önce Petrus’un İsa’yı üç kez inkâr edeceği söylenir.

1. İlk inkâr, Matta 26:70, Markos 14:68 ve Luka 22:57’de yer almaktadır.

2. İkinci inkâr, Matta 26:72, Markos 14:70 ve Luka 22:58’de yer almaktadır.

3. Üçüncü inkâr, Matta 26:74, Markos 14:71 ve Luka 22:60’ta yer alır.

Horoz, Matta 26:75, Markos 14:72 ve Luka 22:60’ta ikinci kez öttü. Kutsal Yazılar, horozun her iki seferde de Petrus’un üçüncü kez inkâr etmesinden sonra mı öttüğünü, yoksa birincisini daha önce, ikincisini ise Petrus’un üçüncü inkârından sonra mı öttüğünü belirtmez. Her halükarda, bu pek de önemli değildir.

S3: İsa kendi çarmıhını taşıdı mı? (a) Evet (Yuhanna19:17 ). (b) Hayır (Matta 27:31-32).
C: Evet, İsa yolun büyük bir kısmında kendi haçını taşıdı. Ancak İsa tüm yolu taşıyamadığı için, Kireneli Simun yolun bir kısmında haçı taşıdı (Matta 27:32; Markos 15:21; Luka 23:26).

Soru 4: Matta 27:50-51 ve Markos 15:37-38’de, İsa tapınağın perdesi yırtılmadan önce öldü mü? (a) Evet (Matta 27:50-51; Markos15:37 -38). (b) Hayır. Perde yırtıldıktan sonra İsa yüksek sesle haykırarak, “Baba, ruhumu senin ellerine teslim ediyorum!” dedi. Bunu söyledikten sonra son nefesini verdi (Luka23:45 -46).
C: Matta 27:50-51’de bunların aynı anda gerçekleştiği belirtilir. Markos ve Luka ise sırayı belirtmez.

S5: Çarmıha gerilme gününün altıncı saatinde İsa neredeydi? (a) Çarmıhta (Markos15:23 ). (b) Pilatus’un mahkemesinde (Yuhanna19:14 ).
C: Markos, sabah saat 6:00’da başlayan Yahudi gününü esas almıştır; dolayısıyla İsa öğlen saat 12:00’de çarmıhtaydı. Yuhanna ise, esas olarak Yahudi olmayan okuyuculara hitap ettiği için, Yuhanna 1:39; 4:6; 19:14’te gece yarısı başlayan Roma gününü esas almıştır; bu durumda İsa, sabah saat 6:00’da hâlâ Pilatus’un mahkemesindeydi. Daha fazla bilgi için bkz. Encyclopedia of Bible Difficulties, s. 363-364 ve When Critics Ask, s. 376.

S6: İncillerde, İsa ile birlikte iki hırsızın da çarmıha gerildiği söylenir. Her iki hırsız da İsa’yla alay mı etti? (a) Evet (Markos15:32 ). (b) Hayır. Biri İsa’yla alay etti, diğeri ise İsa’yı savundu (Luka23:43 ).
C: Her iki hırsız da başlangıçta İsa’yla alay etti. Ancak sağdaki hırsız daha sonra İsa’yı savundu.

S7: İsa, çarmıha gerildiği gün Cennet’e yükseldi mi?
(a) Evet. Kendisini savunan hırsıza, “Bugün benimle Cennet’te olacaksın” dedi (Luka23:43 ).
(b) Hayır. İki gün sonra Mecdelli Meryem’e şöyle dedi: “Henüz Baba’nın yanına yükselmedim” (Yuhanna20:17 ).
C: Bu soruyu cevaplamak için Hristiyan teolojisini anlamanız gerekir. Cennet ve Gök farklı yerlerdir. Apokrif literatür, İsa’nın hitap ettiği dinleyiciler olan Yahudilerin, öbür dünyada iki bölüm olduğunu anladıklarını gösterir: hapishane ve cennet. Luka16:22 ’da İbrahim’in kucağı olarak da adlandırılan Cennet, İsa’nın zamanından önce, İsa’nın ölümden dirilmesine kadar dindar insanların gittiği yerdir. İsa yeryüzüne inip Şeytan’a karşı zaferini ilan ettikten sonra, [ölümün] esirlerini peşinden sürükleyerek Cennet’e yükseldi (Efesliler 4:8) ve İsa’dan önceki dönemlerde Tanrı’yı izleyen tüm insanlar, İsa ile birlikte Cennet’e gittiler.

S8: Çarmıhta tam olarak ne yazıyordu?

(a) “Bu, Yahudilerin Kralı İsa’dır” (Matta 27:37).

(b) “Yahudilerin Kralı” (Markos15:26 )

(c) “Bu, Yahudilerin Kralı’dır” (Luka 23:3).
(d) “Yahudilerin Kralı, Nasıralı İsa” (Yuhanna19:19 ).
C: Yuhanna19:20 , tabelanın üç dilde yazıldığını belirterek bize cevabı verir: Latince, İbranice ve Yunanca. İncil yazarları şöyle der:

Matta 27:37’de “Bu, Yahudilerin Kralı İsa’dır” denir.

Markos15:26 Yahudilerin Kralı.

Luka 23:38. “Bu, Yahudilerin Kralı’dır.”

Yuhanna19:19 “Yahudilerin Kralı, Nasıralı İsa”

Antik yazarlar genellikle sözleri kendi ifadeleriyle aktarmışlardır. Elimizdeki metin doğrudur, ancak tam olarak kesin değildir. Örneğin, bir yazar “Bu, Yahudilerin kralı İsa’dır” derken, bir diğeri “Yahudilerin kralı” demiş olsa bile, her ikisi de aynı ifadeyi kaydetmiş olabilir. İlk yazar, ikinci yazara göre ifadenin daha fazlasını kaydetmiştir.

Havari Yuhanna’nın öğrencisi Papias, Matta İncili’nin aslen İbranice (Aramice?) dilinde yazıldığını ve daha sonra Yunanca’ya çevrildiğini belirtir. Diğer yazarlar ise Yunanca yazmışlardır. Dolayısıyla, sözler ile İncil yazarlarının yazdıkları arasında bir çeviri söz konusudur.

Üç anlatımdaki farklılıklara bakılmaksızın, Markos sadece hepsinde ortak olan kısmı kaydetmiş gibi görünmektedir.

S9: İsa, Fısıh yemeğinden önceki gün mü, yoksa sonraki gün mü çarmıha gerildi?
(a) Sonrasında (Markos14:12 -17) [ayrıca Matta 26:17].
(b) Öncesinde. Fısıh Bayramı’ndan önce (Yuhanna 13:1) Yahuda gece
(Yuhanna13:30 ). Diğer havariler ise onun Fısıh yemeği için
Fısıh yemeği için hazırlık yapmak üzere dışarı çıktığını sandılar (Yuhanna13:29 ). İsa
tutuklandığında, Yahudiler Pilatus’un yargı salonuna girmediler çünkü
Fısıh Bayramı'nı kutlayabilmek için kendilerini temiz tutmak istiyorlardı (Yuhanna18:28 ). İsa aleyhine
İsa aleyhine verildiğinde, saat Fısıh Günü’nün yaklaşık altıncı saatiydi
Hazırlık Günü’nün altıncı saati civarıydı (Yuhanna19:14 ).
C: Fısıh Bayramı’nın genellikle kutlandığı Şabat gününden önceydi, ancak bir gün erken yapılan Fısıh yemeği olan Son Akşam Yemeği’nden sonraydı. Cevap için dört puan.

1. Dört İncil’in hepsi, İsa’nın gerçek Fısıh Bayramı başlamadan hemen önceki bir Cuma günü çarmıha gerildiğinde hemfikirdir (Matta 27:62; Markos15:42 ; Luka 23:54; Yuhanna 18:28).

2. Son Akşam Yemeği, Fısıh Bayramı’ndan önceki Cuma günüydü. Aslında bu bir Fısıh yemeğiydi (Markos 15:16-17; Luka 22:15). Ancak ya a) İsa, ertesi gün “meşgul” olacağı için Fısıh Bayramı’nı alışılmadık derecede erken kutluyordu, ya da b) herkese yetecek kadar yer olması için diğer birçok Yahudi de Fısıh Bayramı’nı erken kutluyordu. Her iki durumda da, İsa “acı çekmeden önce bu Fısıh Yemeği’ni sizlerle birlikte yemeyi çok arzuluyordu.” Luka 22:15’te

3. Markos 14:12’deki “Mayasız Ekmek Bayramı’nın ilk günü” ifadesi

NIV Çalışma İncil’i s. 1522’de “Mayasız Ekmek Bayramı’nın ilk günü” ifadesi yer almaktadır. Normalde bu, Fısıh Bayramı’ndan sonraki gün olan Nisan ayının 15’ini ifade eder (1. ayetle ilgili nota bakınız). Ancak, “Fısıh kuzusunun kurban edilmesinin geleneksel olduğu zaman” şeklinde eklenen ifade, Fısıh kuzularının o gün kesildiği için (Çıkış 12:6) burada Nisan ayının 14’ünün kastedildiğini açıkça ortaya koymaktadır. Sekiz gün süren kutlamanın tamamı bazen Mayasız Ekmek Bayramı olarak anılırdı ve Nisan ayının 14’ünün genel olarak “Mayasız Ekmek Bayramı’nın ilk günü” olarak adlandırılmış olabileceğine dair kanıtlar vardır.

4. İşte İsa’nın Cuma günü çarmıha gerildiğini gösteren Kutsal Kitap ayetleri.

Matta 27:62’de, mezara bir nöbetçi atandığında bunun Hazırlık Günü’nden [yani Şabat’tan] sonraki gün olduğu belirtilir. Matta 28:1’de ise ondan sonraki günün “Şabat’tan sonra” olduğu söylenir.

Markos15:42 ve Luka23:54 ayetlerinde, İsa’nın öldüğü günün Şabat’tan önceki Hazırlık Günü olduğu belirtilmektedir. Başka bir deyişle, bu olay Cuma günü güneş batmadan önce gerçekleşmiştir.

Yuhanna 13:1 bu konudaki iddiayı kanıtlamaz. Aslında, Yuhanna 13:1’in Son Akşam Yemeği’nden önce ve Fısıh Bayramı’ndan 24 saatten fazla önce gerçekleştiği konusunda soru soran kişiyle aynı fikirde olsam da, başka biri Yuhanna 13:1’i Fısıh Bayramı’ndan önce olarak yorumlayabilir.

Yuhanna 13:29-30 bu konuyla ilgili değildir çünkü hangi bayram olduğu belirtilmemiştir ve mayasız ekmek bayramı bir hafta sürmüştür.

Yuhanna18:28 İsa’nın tutuklandığı gece, Fısıh Bayramı’ndan önceki geceydi; çünkü Yahudiler, Fısıh Bayramı’na kadar tören açısından temiz kalmak istiyorlardı. Eğer içeri girseydiler, bir sonraki gün batımına kadar kendilerini tören açısından kirli sayarlardı. Bu da tutuklamanın Perşembe gecesi olması gerektiği anlamına gelir; Cuma gecesi ya da Çarşamba gecesi değil.

Yuhanna19:14 , çarmıha gerilmenin Fısıh Bayramı’na hazırlık günü (paraskeue) olduğunu belirtir. Fısıh Bayramı’na hazırlık günü, Perşembe gecesi gün batımından Cuma gecesi gün batımına kadardır; yani Cuma gününün büyük bir kısmını kapsar. Bir yan not olarak, modern Yunanca’da Cuma günü anlamına gelen kelime “paraskeue”dir.

İsa’nın neden bir Cuma günü çarmıha gerildiğine dair daha fazla bilgi için bkz. When Critics Ask, s. 375; Hard Sayings of the Bible, s. 448-449; ve Encyclopedia of Bible Difficulties, s. 375.

S10: İsa, çarmıha gerilmekten kurtulmak için Baba’ya dua etti mi?
(a) Evet, Matta 26:39; Markos 14:36; Luka 22:42’de. (b) Hayır, Yuhanna 12:27’de.
C: İsa, çarmıha gerilmeyi durdurmak için dua etmedi. Getsemani Bahçesi’nde İsa, “Mümkünse, bu kadeh benden geçsin; ama benim değil, Senin iraden gerçekleşsin” diye dua etti. İçtenlikle dua ettikten sonra İsa, kadehin kendisinden geçmeyeceğini anladı ve Yuhanna 12:27’nin gösterdiği gibi, tam da bu saat için geldiğinin farkına vardı.

S11: İsa’nın çarmıhtan kurtulmak için [mümkünse] dua ettiğini söyleyen İncil bölümlerinde, dua etmek için havarilerinden kaç kez uzaklaştı?
(a) Üç kez (Matta 26:36-46 ve Markos14:32 -42).
(b) Bir kez. Diğer iki kez için bir boşluk bırakılmamıştır. (Luka 22:39-46).
C: İsa, dua etmek için üç kez uzaklaştı ve geri döndüğünde, Matta 26:36-46 ve Markos 14:32-42’de belirtildiği gibi, her üç seferde de havarilerini uyurken buldu. Luka’da bir sorun yoktur; çünkü ya sadece üçüncü kez dua ettiğini (ve havarilerin üçüncü kez uyuduğunu) kaydetmiştir, ya da İsa’nın dışarı çıktığı üç seferden birini ve havarilerin son uyuduğu anı birleştirerek anlatmıştır.

S12: Matta ve Markos, İsa’nın üç kez uzaklaşıp dua ettiği konusunda hemfikirdir. İkinci duanın sözleri neydi?
(a) Markos, sözleri vermemektedir; ancak sözlerin ilk duadaki sözlerle aynı olduğunu belirtmektedir (Markos14:39 ).
(b) Matta bize sözleri aktarıyor ve bunların ilk duadaki sözlerle aynı olmadığını görebiliriz (Matta 26:42).
C: İncil yazarları her kelimeyi aynen kaydetmeyip kendi sözleriyle aktarmış olsalar da, Markos haklıdır; bu iki dua anlam bakımından aynıdır.

İlk dua:

Matta 26:39’da ilk seferde şöyle denir: “Babam, eğer mümkünse, bu kadeh benden geçsin. Ancak benim istediğim gibi değil, Senin istediğin gibi olsun.”

Markos 14:35-36’da şöyle denir: “Biraz daha ilerleyip yere çöktü ve mümkünse bu saatin kendisinden geçmesi için dua etti. 'Abba, Baba,’ dedi, 'Senin için her şey mümkündür. Bu kadehi benden al. Ama benim istediğim gibi değil, Senin istediğin gibi olsun.’”

İkinci dua:

Matta 26:42 “Baba, eğer bu kadehi içmeden bu kadeh benden geçmeyecekse, senin isteğin olsun.”
Markos14:39 ’da şöyle denir: “Yine oradan uzaklaşıp aynı sözleri söyleyerek dua etti.”

Bir veya daha fazla kez dua ederken:

Luka 22:42,44 şöyle der: “Baba, eğer istersen, bu kadehi benden uzaklaştır. Yine de benim isteğim değil, senin isteğin gerçekleşsin.” (44) Ve büyük ıstırap içinde, daha da hararetle dua etti…”

Bu ayetlerden birini okumak ne kadar sürer bir düşünün: belki 5 saniye. İsa’nın gerçekten kısa bir mesafe uzaklaşıp, beş saniye dua ettikten sonra geri döndüğünde tüm havarilerin uyuduğunu gördüğünü mü düşünüyorsunuz? - Elbette hayır. İncil yazarları, Müslüman olmayan tarafsız okuyucuların bunun daha uzun bir zaman diliminin özeti olduğunu varsayacakları şekilde yazmışlardır.

Müslüman okuyucular farklı bir varsayımda bulunabilirler; zira ortodoks Müslümanlar için dua, Hristiyanlıkta olduğundan çok farklı bir şeydir. Bir keresinde bir Müslümanla İncil çalışması yaptıktan sonra dua ettim ve dua bittiğinde o Müslüman bana tuhaf bir şekilde baktı. “Sanki o dua yazılı değildi gibi geldi” dedi. Ben de “Elbette değil, kalbimden geçenleri Tanrı’ya dua ediyordum” dedim. O bana, kendilerinin yalnızca yazılı duaları okuduklarını açıkladı. Çoğu (ama hepsi değil) Müslüman için dua, ezberlenmiş duaların mekanik bir şekilde okunmasıdır. Müslüman hadislerinde dua hakkında çok şey söylenir. Buhari hadislerinde dua ile ilgili 433 sayfa (815 hadis), Sahih Müslim’de 263 sayfa (1505 hadis) ve Fıkh-us-Sünne’de 288 sayfa yer alır. Namazın vakitleri, usulü, vücut hareketleri, namaz kılmanın yasak olduğu durumlar vb. konular hakkında her şey bu kitaplarda yer almaktadır. Oysa bu kuru sayfalarda, Allah’a nasıl hissettiğinizi veya ne istediğinizi anlatmak amacıyla dua etmekle ilgili hiçbir şey bulunmamaktadır.

S13: İsa öldüğünde yüzbaşı ne dedi?
(a) “Şüphesiz bu adam masumdu” [ya da “Bu adam salih bir adamdı”]. (Luka 23:47).
(b) “Gerçekten de bu adam Tanrı’nın Oğluydu” (Markos15:39 ; Matta 27:54).
C: Yüzbaşı muhtemelen her ikisini de söyledi ve bu iki cümleyi herhangi bir sırayla söylemiş olabilir. Ancak ben şahsen, İsa’nın Tanrı’nın Oğlu olduğunu fark etmeden önce Luka’daki sözleri söylediğini düşünüyorum.

S14: İsa, “Tanrım, Tanrım, neden beni terk ettin?” dediğinde hangi dilde konuştu?
(a) İbranice: Sözler “Eli, Eli . . . ” şeklindedir (Matta 27:46).
(b) Aramice: sözler “Eloi, Eloi . . .” şeklindedir (Markos15:34 ).
C: Yunanca yazılmış Markos İncili, bu sözleri Aramice olarak kaydetmiştir; dolayısıyla muhtemelen Aramiceydi. Papias’a göre Matta İncili aslen İbranice yazılmıştı. Ancak Matta İncili Yunanca’ya çevrildiğinde, İbranice “Eli, Eli…” ifadesi korunmuştur.

S15: İncil’e göre, İsa’nın ölmeden önce söylediği son sözler neydi?
(a) “Baba, ruhumu senin ellerine teslim ediyorum!” (Luka 23:46).
(b) “Tamamlandı” (Yuhanna19:30 ).
C: “Tamamlandı” Yuhanna’nın kaydettiği son sözlerdir; ancak bu söz ile başını son kez eğmesi arasında başka bir şey söylemiş olmasını engelleyen hiçbir şey yoktur. Luka 23:46a’da İsa’nın ölmeden hemen önce konuştuğu belirtildiğinden, bu muhtemelen son cümledir. Ancak her iki metnin dil yapısı da her iki olasılığı da kabul eder.

Not: Önceki sorular çok titiz ve önemsizdi. Son üç soruda ise nihayet daha anlamlı ve önemli sorular görmek güzel.

S16: Adem’in günahı yüzünden bizi cezalandırmanın adaleti nerede? Kutsal Kitap’ın kendisi, çocukların ebeveynlerinin günahları yüzünden cezalandırılmayacağını söyler (Tesniye 24:16). Dahası, eğer Tanrı gerçekten Adem’i iyiyle kötüyü ayırt edemeyecek şekilde yaratmışsa (Yaratılış3:22 ), Adem ve tüm soyu için ölüm gibi bu kadar sert ve kalıcı bir cezanın nasıl adil olabileceği akla sığmaz. Çocuklar ve zihinsel engelliler gibi doğru ile yanlışı ayırt edemeyen insanlara merhamet gösteren seküler mahkemelerimiz, Tanrı’dan daha adildir. Peki, neden bu “ilk günah” doktrini, Pavlus’un yazıları dışında Kutsal Kitap’ın hiçbir yerinde yer almıyor?
C: Bu aslında tek bir soruda iki soruyu barındırıyor: Adem’in soyuna yönelik adalet ve Adem’e yönelik adalet.

I. Adem’in soyuna yönelik adalet

Adem’in günahı için değil, kendi günahlarımız için cezalandırılıyoruz. Günahkâr bir doğa ve ölüm dahil olmak üzere Adem’in günahının sonuçlarını üstleniyoruz, ancak herkes kendi günahı için ölür, başkasınınki için değil (Hezekiel 18). Bu arada, hadislerde ve erken dönem Müslüman tarihinde Muhammed bile buna benzer bir şey öğretir.

Adem’e dayanan ilk günah; Allah’tan başkalarına tapınma ve cinayetten bahsedilmektedir. Buhari, cilt 4, no. 551-552, s. 347-348

Adem, haksız yere öldürülen her ruhun sorumluluğunu paylaşır. el-Tabari, cilt 1, s. 315

Ancak kadınlarla ilgili ek bir doktrin daha vardır: Havva başlangıçta zekiydi; Allah, Adem ve Havva’nın günah işlemesinden sonra onu aptal hale getirdi. el-Tabari, cilt 1, s. 280, 281

II. Adem için Adalet

Adem, günahkâr olmanın ne demek olduğunu, kötülük yapma konusundaki doğal dürtüye direnmeyi ya da genel olarak kötülüğü bilmiyordu. Adem ve Havva’ya basitçe açık bir seçenek sunuldu: itaat etmek ya da itaatsizlik etmek. Aynı şekilde, itaatsizliğimizin sonuçları konusunda da, itaatsizlik edersek tüm sonuçları bilmediğimiz için bunun haksızlık olduğunu iddia edemeyiz. Tanrı bize seçenekler sunar ve biz de itaat edebilir ya da itaatsizlik edebiliriz.

S17: İsa’yı bizim günahlarımız için cezalandırmanın adaleti nerede? Eğer mahkemelerimiz suçlunun yerine başka birinin cezalandırılmasını kabul etseydi, adaletin sağlandığını değil, adaletsizliğe adaletsizlik eklendiğini söylerdik. Kilise, bana “iki yanlış bir doğru eder” diye inandırmaya mı çalışıyor?
C: Bu soru aslında iki sorudan oluşuyor: İsa’nın adaleti ve itaatsizliğimizin adaleti.

İsa’nın adaleti: Soru tam da konunun özüne değiniyor. Bunda İsa için bir adalet yoktur. İsa, günahlarımız uğruna ölmeyi hak etmemişti; gönüllü olarak ölmek zorunda değildi; İsa, insanlar tarafından haksız yere idam edildi ve dünyanın tüm günahları O’nun üzerine haksız yere yüklendi. Yine de İsa bunu kendisi seçti. İbraniler 12:2’de şöyle denir: “İmanımızın kurucusu ve tamamlayıcısı olan İsa’ya gözlerimizi dikelelim. O, kendisine sunulan sevinç uğruna çarmıhın utancını hiçe sayarak çarmıha katlandı ve Tanrı’nın tahtının sağına oturdu.” Çarmıha gerilmek, ne kadar hayal edilse de eğlenceli ya da sevindirici bir şey değildi; ancak İsa, bizi kurtarmanın getireceği sevinç dolu sonuç uğruna bunu yaptı.

İtaatsizliğimizin adaleti: Sizce Tanrı, suçluyu masum ilan etmeli mi, yoksa O’na karşı gösterilen bazı itaatsizliklerin önemsiz olduğunu mu söylemeli? Herkesin farklı bir ırktan olduğu bir ülkede yaşadığınızı hayal edin. Hırsızlık gibi, aslında suçlu olduğunuz bir suçtan dolayı tutuklandınız. Hırsızlık davalarının tümünü görüştüğü gün bir hakimin karşısına çıkıyorsunuz. Karşınıza çıkan her dava, hatta suçüstü yakalanan hırsızlar bile, yargıç tarafından serbestçe affediliyor. Sıra size geldiğinde ise, büyük bir para cezası ödemek zorunda kalıyorsunuz ve uzun süre hapishaneye atılıyorsunuz. Ne düşünürdünüz: ırkçılık mı? Herkes yargıca rüşvet mi verdi? Yoksa yargıç adil mi davrandı? - Muhtemelen üçüncü seçenek değildir. Tanrı adildir ve günahı adil bir şekilde cezalandırır. Eğer Tanrı bazı insanların günahlarına göz yumup, aynı günahlar nedeniyle diğer insanları cehenneme atsaydı, bu nasıl adil olurdu? Adil bir Tanrı’nın bazı günahları cezalandırması için, tüm günahları cezalandırması gerekir. İşte ikinci bir örnek: Bir genç, hız sınırını aştığı için yakalandı ve yargıcın karşısına çıktı. Yargıç onu suçlu buldu; ardından yargıç kürsüsünden indi, cüppesini çıkardı, cüzdanını çıkardı ve cezayı ödedi. Görüyorsunuz, yargıç kızın babasıydı. Yargıç, suçluyu masum ilan etseydi ya da para cezasını ödemeden onu affetseydi adil davranmamış olurdu. Aynı şekilde, İsa bizim için para cezasını ödeyerek Tanrı’nın adaletinin gerekliliklerini yerine getirdi. İsa bizim için öldü, ancak günahsız ve kusursuz olduğu için ölüm O’na egemen olamadı ve üçüncü gün dirildi.

S18: İsa’nın günahkar adına kurban edilmesi, başkasının günahını nasıl telafi edebilir? Bu, komşumun çocuğunun yaramazlığını telafi etmek için kendi çocuğumu öldürmeye benzer. Ben, küçük suçlar için tazminat talep etmeden, sadece affedip unutma kapasitesine sahibim. Tanrı neden bunu yapamıyor? O sadece kan mı istiyor?
C: Önce bir örnek, ardından Tanrı’nın tazminat konusundaki emri ve son olarak da kan meselesi.

Bir Örnek: Bir ara şunu deneyin. Çocuğunuzla oynaması için iki ikiz çocuğu evinize davet edin. Diyelim ki ikizler mobilyaları kırdı ve çocuğunuza zarar verdi; ikisi de eşit derecede suçlu. Bir ikize bir daha asla evinize davet edilmeyeceğini söyleyin, diğerine ise sorun olmadığını, oynamaya devam edebileceğini söyleyin. Ardından, ikizlerin ve çocuğunuzun sizin otoritenize ne kadar saygı duyduğunu görün. Tanrı’dan yapmasını istediğiniz şey bu mu?

Telafi: Tanrı kadar yüce bir varlık karşısında hiçbir isyan ya da itaatsizlik önemsiz değildir. Evet, Tanrı affedebilir, ancak O, her günahın bir telafisi olması gerektiğini öğrettiği “sistemi” kurmuştur. Tanrı’ya, evreni bizim istediğimiz şekilde kurması gerektiğini söyleyerek itiraz edebiliriz, ancak bu, bir farenin ev sahibine evinin daha “kemirgen dostu” olması gerektiğini söylemesi gibidir. Tanrı, Musa’nın zamanından Mesih’in zamanına kadar bu gerçeği Yahudilere iyice aşılamıştır. İslam, genel olarak Eski Ahit’teki tüm kurbanların en büyük önemine karşı tamamen kör kalmıştır. Mesih’in zamanından öncesine ait bunu gösteren Ölü Deniz Parşömenleri ve diğer el yazmaları elimizde bulunmaktadır ve Mesih, kendisinden önceki Tevrat’ı onaylamıştır. Tevrat, kurbanların gerekliliği ve nasıl sunulacağı konusunda muazzam miktarda ayrıntı içerir; dolayısıyla bunu inkar etmek, Tanrı’nın elçileri arasında ayrım yapmaktır. Her neyse, İsa, Kutsal Tanrı’ya karşı işlenen tüm günahların telafisi için adaletin gerekliliklerini yerine getirmek üzere, en büyük kurbanı sunmayı gönüllü olarak üstlendi. Artık, İsa’nın kurbanının armağanını kabul edenler için Tanrı, telafi talep etmez.

Kan: Kabil’in de sormuş olabileceği gibi, neden kan, meyve ve sebze gibi başka bir şey değil? Neden para ya da hatta el kesmek değil? Tanrı, bir canlının hayatının kanında olduğunu söyledi (Levililer17:11 , 14) ve Eski Ahit’teki kanlı kurbanlar, Mesih’in büyük kurbanının bir öncüsüydü. Kutsal Yazılar bunun ötesinde bir açıklama yapmaz. Ancak Kutsal Yazılar, bunun kan olması gerektiği konusunda son derece nettir. Saygısızca davranıp Tanrı’ya, Musa’ya ve İsrailoğullarına başka bir şey söylemesi gerektiğini söyleyebilirsiniz, ancak gerçek şu ki, Her Şeyi Bilen, bizim önerilerimizi umursamaz. Tanrı’nın kanı seçtiğine dair kanıtların çok güçlü olduğu konusunda hemfikir olmalıyız ve O’nun sözünü ya kabul edebiliriz ya da reddedebiliriz.

İşte kan olması gerektiğini gösteren Tevrat ayetleri ve ardından Mesih’in zamanından veya daha öncesine ait, bu ayetleri içeren Ölü Deniz Parşömenleri el yazmaları.

Kurban Kanıyla İlgili Ayetler

Erken Dönem Parşömen

Tarihleri

Yaratılış 4:3-5

4QGenb (=4Q2)

M.S. 50-68 veya muhtemelen daha sonra

Çıkış 12:7

4QpaleoGen-Exodl (=4Q11), 4QpaleoExodm (=4Q22)

belirsiz,

MÖ 200-175

Çıkış 12:13,22

4QpaleoExodm (=4Q22), 4QExodc (=4Q16)

MÖ 200-175,

belirsiz

Çıkış 12:23

4QExodc (=4Q16)

belirsiz

Çıkış 24:6, 8

4QpaleoGen-Exodl (=4Q11)

belirsiz

Çıkış 29:12, 16, 21

Mesih'ten önce korunmamış

-

Çıkış 29:20

4QpaleoExodm (=4Q22)

M.Ö. 200-175

Çıkış 30:10

4QpaleoExodm (=4Q22)

M.Ö. 200-175

Levililer 1:5

4QLevc (=4Q25)

belirsiz

Levililer 1:11

4QLevb (=4Q24); pap4QLXXLevb

belirsiz

Levililer 1:15

4QLevb (=4Q24); 4QExod-Levf (+4Q17)

belirsiz; ?

Levililer 3:2,8

4QLeve (=4Q26a)

Levililer 3:13

pap4QLXXLevb ; 4QLevc

?; belirsiz

Levililer 4:5

MasLeva (Masada)

M.S. 73'ten önce

Levililer 4:6, 7

pap4QLXXLevb ; MasLeva (Masada)

?; M.S. 73'ten önce

Levililer4:16 , 17

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer 4:18

pap4QLXXLevb

Levililer 4:25

11QpaleoLeva

Levililer4:30 , 34

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer 5:9

pap4QLXXLevb

Levililer 6:30; 7:2, 14

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer8:15 , 19, 23, 24, 30

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer 9:9, 12

MasaLevb (Masada)

M.S. 73'ten önce

Levililer 14:6, 14

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer 14:17

4QpaleoLeva

Levililer14:25 , 28, 51

4QLev-Numa (=4Q23)

belirsiz

Levililer 14:52

11QpaleoLeva ; 4QLev-Numa

M.Ö. 200 civarı; belirsiz

Levililer 16:14

Mesih'ten önce korunmamış

-

Levililer16:15 , 18, 19, 27

4QLev-Numa (=4Q23)

belirsiz

Levililer 17:11

QpaleoLeva ; 4QLevd (=4Q26)

Levililer 17:6

4QLevd (=4Q26)

belirsiz

Levililer17:12 , 13, 14

Mesih'ten önce korunmamış

-

Sayılar 18:17

Mesih'ten önce korunmamış

-

Sayılar 19:4

4QNumb (=4Q27)

MÖ 30 - MS 20

Sayılar 19:5

4QNumb (=4Q27); 5/6HevNuma (Nahal Hever)

MÖ 30 - MS 20; muhtemelen MS 1. yüzyıl

Sayılar 35:33

4QNumb (=4Q27)

MÖ 30 - MS 20

Tesniye12:23 , 27

Mesih'ten önce korunmamış

-

Müslümanlar genellikle Tevrat'ın tahrif edildiğini düşünürler. Ancak İsa'nın zamanından önce yazılmış olan bu ayetlerden sadece birkaçı bile İsa tarafından doğrulanmışsa, o zaman Tanrı'nın günah için kan talep ettiği doğrudur.

Aksi belirtilmedikçe tüm İncil alıntıları BSB'den alınmıştır.

Yazan: Steven M. Morrison, PhD.