< Barnabas İncili’nin Sahtekarlığı

Eylül 2010 sürümü

Birinin Müslümanların Kuranı'nda yeni bir sure bulduğunu iddia ettiğini hayal edin. Ancak, en eski kopyası ne Arapça ne de İncil'in dillerinden birinde değil, Orta Çağ İtalyancası'ndaydı. Bu surenin, Kuran'ın geri kalan kısmıyla ve İncil'le çelişen ifadeler içerdiğini hayal edin. Ayrıca tarihsel hatalar içerdiğini ve Muhammed'in zamanındaki insanların, Orta Çağ'daki Avrupalılar gibi yaşadığını ima ettiğini hayal edin.

En azından bazı sorularınız olabilir! Orijinalliği ve rivayet zincirine dair kanıtlar (varsa) nelerdir, tıpkı adresinde yer alan diğer tarihsel olarak geç dönemlere ait uydurma hadisler ve Muhammed’e atfedilen diğer sözde yazılar reddedildiği gibi, bu sure neden reddedilmemelidir?

Bu makalenin geri kalanında, tüm ortodoks Müslümanların ve Hıristiyanların Barnabas İncili’nin Orta Çağ’da uydurulmuş bir sahte metin olduğu konusunda neden hemfikir olmaları gerektiğinin kesin nedenleri açıklanmaktadır.

Temel Bilgiler

Barnabas İncili yalnızca İtalyanca olarak bilinir ve hiçbir eski yazar bu esere atıfta bulunmamıştır. Eserde, yüzyıllar sonra kullanılmaya başlanan şeylerden bahsedilmektedir. Ayrıca, Granada’da Arapça yazılmış başka sahte İncil’ler de bulunmuştur. Bunlar 1588’den sonra keşfedilmiştir ve sahtecileri Mağribilerdi. Her ne kadar Müslüman yazar Ata ur-Raham bunu “Barnabas’ın Mektubu” adlı başka bir metinle karıştırmış olsa da, isim dışında hiçbir benzerlik yoktur.

Hem İncil’e hem de Kuran’a aykırı

İsa, Mesih değildir. 83. bölüm, s. 181; 97. bölüm, s. 223; 42. bölüm, s. 97 (İsa, 5:75;5:17 (2 kez),3:45 ; 4:157, 171, 172,9:30 ayetlerinde Mesih/Kristus olarak anılmaktadır)
Mesih, Muhammed’tir. Bölüm 97, s. 225-227
Bir peygamberin sözleri, yalnızca kendisine gönderildiği insanlara yöneliktir. 43. bölüm, s. 101 (Sura 4:150-151, peygamberler arasında ayrım yapılmamasını söyler)
İshak, Mesih’in atasıydı. bkz. 190, s. 425; bkz. 191, s. 407; bkz. 208, s. 459; bkz. 43, s. 103
Tanrı her şeyi Mesih için yaratmıştır. b.191 s.427
Tanrı her şeyi Muhammed için yaratmıştır. Bölüm 39, s. 91 “[Muhammed] benim elçim olacaktır; onun için her şeyi yarattım; geldiğinde dünyaya ışık verecektir; ruhu, ben herhangi bir şey yaratmadan altmış bin yıl önce göksel bir ihtişam içinde yerleştirilmişti.”
“Tanrı’nın elçisi [Muhammed] şöyle cevap verecektir: 'Ey Rab, beni yarattığında, bana olan sevgin uğruna dünyayı, cenneti, melekleri ve insanları yaratmayı dilediğini, böylece senin kulun olan benim aracılığımla seni yüceltmelerini istediğini hatırlıyorum.’” 55. bölüm, s. 131. Ayrıca 56. bölüm, s. 133
Muhammed’e iman etmeyen hiç kimse kurtulamayacaktır. (Çoğu Müslüman, Muhammed’e kurtuluş imanı duyulması gerektiğine inanmaz.) bkz. 192. bölüm, s. 429

İncil ile Diğer Bazı Farklılıklar

İsa, çöldeki bir sestir. 42. bölüm, s. 97
Melekler, İsa için askerleri “yuvarlayarak” uzaklaştırdılar. Bölüm 153, s. 355
Muhammed geliyor. Bölüm 44, s. 105

Kuran ile Diğer Bazı Farklılıklar

Kuran’la olan bu çelişkiler ya da Kuran’da bulunmayan sıra dışı öğretiler de Müslümanların bu “İncil”e başvurma konusunda temkinli davranmalarına neden olabilir.

İyilik yapmayan imanlı Müslümanlar 70.000 yıl boyunca cehennemde kalacaklardır. Bölüm 137, s. 319

Muhammed cehenneme gidecek ve başkalarının cezasını gördükçe dehşete kapılacaktır. Bölüm 135, s. 315

Meryem, acı çekmeden İsa’yı doğurdu. Bölüm 3, s. 9

Günah dışında herhangi bir şeyden nefret etmek haramdır. 86. bölüm, s. 199

Allah bir babadır. b.133 s.307

Tanrı bizim Babamızdır. (ancak oğlu yoktur) 17. bölüm, s. 31, 33

Cennette kıskançlık olmayacaktır. Bölüm 177, s. 401

İsa da aynı şekilde uyuyacak [ölecek] ve hemen uyanacaktır. Bölüm 193

“Ağlamayın, çünkü Lazarus uyuyor ve ben onu uyandırmaya geldim.” Ferisiler kendi aralarında şöyle dediler: “Keşke sen de öyle uyusaydın!” Sonra İsa şöyle dedi: “Benim saatim henüz gelmedi; ama geldiğinde ben de aynı şekilde uyuyacağım ve çabucak uyanacağım.” Sonra İsa tekrar şöyle dedi: “Mezarın taşını kaldırın.” Marta dedi ki: “Rab, o kokuyor, çünkü dört gündür ölü.” İsa dedi ki: “Öyleyse ben neden buraya geldim, Marta? Onu uyandıracağıma inanmıyor musun?”

Genel Hatalar - İç Şehirlere Yelken Açmak

Bu hatalar, yazarın Filistin’in coğrafyası ve tarihi hakkında çok az bilgi sahibi olduğunu göstermektedir.

İsa, Celile Denizi’ne gitti ve bir gemiye binerek kendi şehri Nasıra’ya yelken açtı. 20. bölüm, s. 41 (Nasıra, iç kesimlerde yer alır.)
Romalılar, putların her şeye kadir olduğunu söylediler. 152. bölüm, s. 353
Kenanlılar Ferisileri hor görüyorlardı. 144. bölüm, s. 335
İsa’nın zamanındaki Ferisiler, münzevi yaşam tarzlarıyla oldukça tuhaftılar. 145. bölüm, s. 337-339
Ferisilerle ilgili komik şeyler. Bölüm 143, s. 343-345
Roma’nın 28.000 tanrısı vardır. bkz. 152. bölüm, s. 353
Roma Senatosu, hiç kimsenin İsa’yı Tanrı ya da Tanrı’nın Oğlu olarak adlandırmamasını kararlaştırdı. Bölüm 98, s. 227; ya da İsa hakkında konuşmamasını kararlaştırdı. Bölüm 157, s. 367
Roma Senatosu’nun kararnamesi. Bölüm 210, s. 461
Tövbeyi vaaz edenler, İsa’nın adını taşıyan Nazarenler ( ) olarak adlandırılıyordu. Bölüm 194, s. 433
Havariler onu İsa ile karıştırdığında Yahuda gülümsedi. Bölüm 216, s. 471
İsrail, İsa’nın Tanrı ya da Tanrı’nın Oğlu olduğunu söyler. 138. bölüm, s. 321
Barnabas, İsa’nın havarilerinden biriydi. b. 83 s. 191, b. 88 s. 205, b. 19 s. 39, b. 72 s. 167
İsa’nın zamanında İsrail’de büyük bir kıtlık yaşandı. Bölüm 138, s. 321
Başkaları İsa’yı Tanrı olarak adlandırdıkları için Tanrı, İsa’ya kötü sonuçlar verdi. 112. bölüm, s. 257
Samiriye’nin dağları (çoğul). 81. bölüm, s. 189

Tarihsel Anakronizmler

Tarihsel sorunlar, İsa'nın yaşadığı dönemde yer almayan Orta Çağ Avrupa'sına ait unsurlara atıfta bulunur.

54. bölümdeki sikkeler (altmış minuti’ye bölünmüş altın denarius) İspanyol sikkeleriydi.
İbrahim’in babası, sonsuz sayıda tanrı olduğunu iddia etmişti. (Sümerlilerde sonsuzluk kavramı yoktu) 26. bölüm, s. 57
“Bunun üzerine, yemek [Adem’in boğazından] aşağı inerken, Tanrı’nın sözlerini hatırladı; bu nedenle, yemeği durdurmak isteyerek elini boğazına soktu; her insanın boğazında bir iz vardır.” (“Adem elması” ilk olarak Orta Çağ Avrupa’sında kullanılan bir deyimdi) 40. bölüm, s. 93
İsa doğduğunda Pilatus valiydi. 3. bölüm, s. 7
Yahudiler oruç tutmayı, sadaka vermeyi, dua etmeyi ve hacca gitmeyi öğretirdi. 89. bölüm, s. 207
Jübile artık her 100 yılda bir kutlanmaktadır. 83. bölüm, s. 191-193
Kralların baronları. 131. bölüm, s. 301
Şövalyeler gibi atlara özlem duyuyorsunuz. 69. bölüm, s. 159
Cumhuriyetin yükü. 69. bölüm, s. 161
Saraylılar. 133. bölüm, s. 307
Gece namazından sonra. 131. bölüm, s. 299
Eskiden din bilginlerinin vaaz verdiği tepe. 127. bölüm, s. 291, 129. bölüm, s. 297, 12. bölüm, s. 19
Savurgan oğul, yeni [bacak] çorapları. 147. bölüm, s. 241
Tanrı bileşik değildir. b. 161 s. 377
İnsan bileşiktir. b.168 s.389
Lazarus ve iki kız kardeşi, tıpkı Orta Çağ’da olduğu gibi, Magdala ve Beytanya gibi diğer kasabalarda da mülk sahibiydiler! Bölüm 194, s. 433
İsa (aslında Yahuda), bir hokkabaz gibi giyinmişti. Bölüm 217, s. 475
Fistül (Orta Çağ'a kadar vücutta açılan drenaj deliği için kullanılmayan tıbbi bir terim) 120. bölüm, s. 275
İsa 12 yaşında okuma bilmiyordu. Bölüm 9, s. 15
Tövbe edin. Bölüm 121, s. 277
İsa, Tanrı’nın elçisiyle birlikte dua etti ve Muhammed’in sesini duydu. 84. bölüm, s. 195

Bu “birkaçtan fazla” hata, kitabın Orta Çağ’da Avrupa’da yazıldığını kanıtlamaktadır.

Bu Sahteciliği Kimin Yazdığına Dair İpuçları

1547 yılında Arrivabene adlı bir İtalyan matbaacı, Kuran’ın ilk İtalyanca çevirisini yayınladı. Barnabas İncili’nin yazarı, ne İncil tarihine ne de ortodoks Müslüman teolojisine pek aşina değildi, ancak görünüşe göre o (ya da o), Avrupa Orta Çağ gelenekleri konusunda oldukça bilgiliydi. adresindeki Barnabas İncili’nin İtalyanca metninde hem Venedik hem de Toskana lehçelerinin izleri görülmektedir. Latince yazımlar, Latince Vulgata’nın etkisini göstermektedir. Ayrıca Dante’nin eserlerinden de etkiler görülmektedir.

Kenar boşluklarında Arapça notlar vardı. Ancak David Sox’un (s. 51) belirttiği gibi, bunlar ortodoks bir Müslüman tarafından yazılmamıştı. Raggs, koyu yeşil, oryantal tarzda ciltlemenin Venedik arşivlerinde bulunan 1575 tarihli bir Türk belgesinin ciltlemesine çok benzediği için, hem ciltleme hem de kenar notlarının Konstantinopolis’te yapılmış olabileceğini varsaymaktadır.

İlk Şüpheli: Fra Marino, 1542’den 1550’ye kadar Venedik’in baş engizisyoncusuydu ve belki de onun motivasyonu intikamdı (Sox, s. 68). Felice Peretti (gelecekteki Papa Sixtus V), Venedik’in sert ve adanmış bir engizisyon yargıcıydı ve pek çok düşman edinmişti. On altıncı yüzyılda, yalnızca Venedik’te Protestanlık ve Anabaptizm nedeniyle 843, küfürlü konuşma nedeniyle 65 ve büyücülük nedeniyle 148 dava açılmıştı (Sox, s. 57). 1530’larda Venedik, hoşgörülü tutumu nedeniyle eleştiriliyordu. Bir Augustin rahibi, Venedik’teki Aziz Barnabas Kilisesi’nde sapkınlık öğrettiği için cezalandırıldı (Sox, s. 59). David Sox’a göre (s. 70), Fra Marino’nun el yazısı ile Barnabas İncili’nin el yazısı analizleri, bunların aynı kişiye ait olabileceğini göstermektedir.

İkinci Şüpheli: İspanya’nın Mayorka adasından gelen Anselmo Turmeda (daha sonra Abd-Allah ibn Abd Allah adını alan), Bologna’da on yıl boyunca eğitim gördü. 1383-1390 yılları arasında yazdığı biyografisinde, İslam’a dönmeden önce rahip olduğunu iddia etmiştir. Bolonya’daki öğretmeni gizli bir Müslümandı. De Epalza (s. 63-64), onun İslam’a döndükten sonra Hristiyanlıktan intikam alan, din değiştirmiş bir Fransisken olduğunu belirtir. Barnabas İncili’nde İspanyol sikkelerinden bahsedilmesi bu teoriyi desteklemektedir.

Diğer Şüpheliler: Diğer sahte İncil’ler, en azından Arapça olarak Mağribiler tarafından yazılmış olanlar, Granada kökenlidir. Ancak 1588’den önce bunlardan hiçbiri bilinmiyordu.

Sonuç

Bir Müslüman olduğunuzu ve birinin Tanrı’dan gelen kayıp bir “kitap” bulduğunu duyduğunuzu hayal edin. Diğer şeylerin yanı sıra, bu “sure”de Muhammed’in bir tekneyle Mekke’ye yelken açtığı belirtiliyordu ve bu sure, İncil’in öğretileriyle çelişiyordu; ayrıca on noktada Kuran’la da çelişiyordu. Sözde Sura’nın en eski el yazması İtalyanca yazılmıştı; İtalyanca hem Ortadoğu dillerinden biri değildir hem de Muhammed’in zamanında henüz var bile değildi. Son olarak, bu sözde Sura’da, Avrupa’da ancak 1.000 yıl sonra ortaya çıkan bazı tarihsel geleneklere yer veriliyordu.

En azından, Müslümanların muhtemelen birkaç sorusu olacağını söylemek yanlış olmaz. Bu ortaçağ sahteciliğini, İsa’nın “gerçek” öğretilerini gösteren otantik bir eser olarak kabul etmeden önce, bu eserin Kuran’la da çeliştiğini unutmayın.


Önerilen Okuma Listesi

Geisler, Norman ve Abdul Saleeb. Answering Islam. (Baker Books) 1993.

Gilchrist, John. Barnabas İncili’nin Kökenleri ve Kaynakları (Müslümanlara İsa) 1979.

Ragg, Lonsdale ve Laura (çevirmenler). Barnabas İncili. Bakhtyar Printers, Lahor, Pakistan, 1981.

Barnabas İncili’ni İngilizce olarak şu adresten çevrimiçi olarak okuyabilirsiniz

http://www.answering-christianity.com/barnabas.htm http://www.islam101.com/barnabas/chapter_index.htm

http://www.latrobe.edu.au/arts/barnabas/Barnmain.html

https://archive.org/stream/thegospelofbarn00unknuoft/thegospelofbarn00unknuoft_djvu.txt

http://www.sacred-texts.com/isl/gbar/

Barnabas İncili, Yusuf Ali’nin Kuran çevirisinin 268 ve 334. sayfalarında ve Sahih Muslim’in 4. cildindeki 2468 numaralı dipnotta (s. 1254) bahsedilmektedir.

Daha fazla makale için www.MuslimHope.com adresini ziyaret edin.

Tanrı sizi korusun.