< Fałszerstwo Ewangelii Barnaby

Wersja z września 2010 r.

Wyobraź sobie, że ktoś twierdziłby, iż odkrył nową surę w muzułmańskim Koranie. Jednak najwcześniejszy egzemplarz nie był napisany ani w języku arabskim, ani w żadnym z języków biblijnych, lecz w języku włoskim z okresu średniowiecza. Wyobraź sobie, że w surze tej znalazły się treści sprzeczne z resztą Koranu, a także z Biblią. Wyobraź sobie, że zawierała ona również błędy historyczne i sugerowała, iż ludzie w czasach Mahometa żyli tak samo, jak Europejczycy w średniowieczu.

Można by mieć co najmniej kilka pytań! Jakie są dowody (o ile w ogóle istnieją) na autentyczność i łańcuch przekazu, dlaczego nie należałoby jej odrzucić, tak jak odrzuca się inne późno powstałe, fantazyjne hadisy oraz inne rzekome pisma Mahometa?

W dalszej części niniejszego artykułu przedstawiono dokładne powody, dla których wszyscy ortodoksyjni muzułmanie i chrześcijanie powinni zgodzić się, że Ewangelia Barnaby jest średniowiecznym fałszerstwem.

Podstawowe informacje

Ewangelia Barnaby znana jest wyłącznie w języku włoskim, a żaden starożytny pisarz nigdy do niej nie nawiązywał. Wspomina ona o rzeczach, które zaczęto stosować dopiero kilka wieków później. Co więcej, w Granadzie znaleziono również inne fałszywe ewangelie napisane w języku arabskim. Odkryto je po 1588 roku, a ich autorami byli Maurowie. Chociaż jeden z muzułmańskich pisarzy, Ata ur-Raham, pomylił ten tekst z innym pismem zwanym Listem/Listem Barnaby, nie ma między nimi żadnego podobieństwa poza nazwą.

Sprzeczność zarówno z Biblią, jak i z Koranem

Jezus nie jest Mesjaszem. rozdz. 83, str. 181; rozdz. 97, str. 223; rozdz. 42, str. 97 (Jezus jest nazwany Mesjaszem/Chrystusem w surach 5:75;5:17 (2x),3:45 ; 4:157, 171, 172,9:30 )
Mesjaszem jest Mahomet. rozdz. 97, str. 225–227
Słowa proroka skierowane są wyłącznie do ludzi, do których zostały wysłane. rozdz. 43, str. 101 (Sura 4:150-151 mówi, by nie rozróżniać posłańców)
Izmael był przodkiem Mesjasza. rozdz. 190, s. 425; rozdz. 191, s. 407; rozdz. 208, s. 459; rozdz. 43, s. 103
Bóg stworzył wszystko dla Mesjasza. rozdz. 191, str. 427
Bóg stworzył wszystko dla Mahometa, rozdz. 39, str. 91: „[Mahomet] będzie moim posłańcem, dla którego stworzyłem wszystko; który oświeci świat, gdy nadejdzie; którego dusza została umieszczona w niebiańskiej świetności sześćdziesiąt tysięcy lat przed tym, zanim cokolwiek stworzyłem”.
„Posłaniec Boga [Mahomet] odpowie: «O Panie, pamiętam, że kiedy mnie stworzyłeś, powiedziałeś, iż zechciałeś stworzyć z miłości do mnie świat i raj, aniołów i ludzi, aby przez mnie, twojego sługę, wielbili cię.»” rozdz. 55, str. 131. Również rozdz. 56, str. 133
Bez wiary w Mahometa nikt nie zostanie zbawiony. (Większość muzułmanów nie wierzy, że należy mieć zbawczą wiarę w Mahometa.) rozdz. 192, str. 429

Niektóre inne różnice w stosunku do Biblii

Jezus jest głosem na pustyni. rozdz. 42, str. 97
Aniołowie „odsunęli” żołnierzy, aby Jezus mógł przejść. rozdz. 153, str. 355
Mahomet nadchodzi. Rozdz. 44, str. 105

Inne różnice w stosunku do Koranu

Te sprzeczności z Koranem lub niezwykłe nauki, których nie ma w Koranie, również mogą sprawić, że muzułmanie będą podchodzić z rezerwą do tej „Ewangelii”.

Wierni muzułmanie, którzy nie mają dobrych uczynków, będą w piekle przez 70 000 lat. rozdz. 137, str. 319

Mahomet trafi do piekła i będzie przerażony, widząc kary, jakie spotykają innych. rozdz. 135, str. 315

Maryja urodziła Jezusa bez bólu. rozdz. 3, str. 9

Niedozwolone jest nienawidzić czegokolwiek poza grzechem. rozdz. 86, str. 199

Bóg jest ojcem. rozdz. 133, str. 307

Bóg jest naszym Ojcem. (– nie ma jednak synów) rozdz. 17, str. 31, 33

W niebie nie będzie zazdrości. rozdz. 177, str. 401

Jezus miał zasnąć w podobny sposób [umrzeć] i wkrótce zostać obudzony. Rozdz. 193

„Nie płaczcie, bo Łazarz śpi, a Ja przyszedłem, by go obudzić”. Faryzeusze mówili między sobą: „Obyś ty tak spał!”. Wtedy Jezus rzekł: „Moja godzina jeszcze nie nadeszła; ale gdy nadejdzie, będę spał w podobny sposób i szybko zostanę obudzony”. Wtedy Jezus rzekł ponownie: „Odsuńcie kamień od grobu”. Marta powiedziała: „Panie, on już cuchnie, bo leży martwy od czterech dni”. Jezus rzekł: „Dlaczego więc tu przyszedłem, Marto? Czy nie wierzysz we Mnie, że go obudzę?”.

Ogólne błędy – podróż statkiem do miast w głębi lądu

Błędy te pokazują, że autor miał bardzo niewielką wiedzę na temat geografii i historii Palestyny.

Jezus udał się nad Morze Galilejskie i po wejściu na pokład statku popłynął do swojego miasta, Nazaretu. rozdz. 20, str. 41 (Nazaret leży w głębi lądu).
Rzymianie twierdzili, że bożki są wszechmocne. rozdz. 152, str. 353
Kananejczycy gardzili faryzeuszami. rozdz. 144, str. 335
Faryzeusze w czasach Jezusa wyróżniali się niezwykłym ascetyzmem. rozdz. 145, str. 337–339
Zabawne fakty dotyczące faryzeuszy. rozdz. 143, str. 343–345
Rzym ma 28 000 bogów. rozdz. 152, str. 353
Rzymski Senat wydał dekret, że nikt nie powinien nazywać Jezusa Bogiem ani Synem Bożym. rozdz. 98, str. 227, ani mówić o Jezusie. rozdz. 157, str. 367
Dekret rzymskiego senatu. rozdz. 210, str. 461
Ludzie, którzy głosili pokutę, byli nazywani Nazarejczykami (na cześć Jezusa). rozdz. 194, str. 433
Judasz uśmiechnął się, gdy uczniowie pomylili go z Jezusem. rozdz. 216, str. 471
Izrael twierdzi, że Jezus był Bogiem lub Synem Bożym. rozdz. 138, str. 321
Barnaba był jednym z uczniów Jezusa. rozdz. 83, str. 191, rozdz. 88, str. 205, rozdz. 19, str. 39, rozdz. 72, str. 167
W czasach Jezusa w Izraelu panował wielki głód. rozdz. 138, str. 321
Bóg zesłał na Jezusa złe konsekwencje, ponieważ inni nazywali Jezusa Bogiem. rozdz. 112, str. 257
Góry (liczba mnoga) Samarii. rozdz. 81, str. 189

Anachronizmy historyczne

Problemy historyczne dotyczą elementów europejskiego średniowiecza, które nie pasują do czasów Jezusa.

Monety w rozdziale 54 (złoty denar podzielony na sześćdziesiąt minutów) były hiszpańskie.
Ojciec Abrahama twierdził, że istnieje nieskończona liczba bogów. (Sumeryjczycy nie znali pojęcia nieskończoności) rozdz. 26, str. 57
„Wtedy, gdy pokarm schodził [Adamowi do gardła], przypomniał sobie słowa Boga; dlatego, chcąc zatrzymać pokarm, włożył rękę do gardła, gdzie każdy człowiek ma ten znak”. („Jabłko Adama” było pierwotnie średniowiecznym europejskim wyrażeniem) rozdz. 40, str. 93
Piłat był namiestnikiem, gdy urodził się Jezus. rozdz. 3, str. 7
Żydzi nauczali postu, dawania jałmużny, modlitwy i pielgrzymek. rozdz. 89, str. 207
Jubileusz obchodzony jest obecnie co 100 lat. rozdz. 83, str. 191–193
Baronowie królewscy. rozdz. 131, str. 301
Pragniesz koni niczym rycerze. rozdz. 69, str. 159
Ciężar republiki. rozdz. 69, str. 161
Dworzanie. rozdz. 133, str. 307
Po modlitwie wieczornej. rozdz. 131, str. 299
Szczyt, na którym niegdyś głosili kazania uczeni w Piśmie. rozdz. 127, str. 291, rozdz. 129, str. 297, rozdz. 12, str. 19
Syn marnotrawny, nowe pończochy. rozdz. 147, str. 241
Bóg nie jest złożony. rozdz. 161, str. 377
Człowiek jest złożony. rozdz. 168, str. 389
Łazarz i jego dwie siostry byli właścicielami w innych miastach – Magdali i Betanii – zupełnie jak w średniowieczu! rozdz. 194, str. 433
Jezus (a właściwie Judasz) był ubrany jak kuglarz. rozdz. 217, str. 475
Fistula (termin medyczny używany dopiero od średniowiecza na określenie otworu drenażowego wykonanego w ciele) rozdz. 120, str. 275
W wieku 12 lat Jezus nie umiał czytać. rozdz. 9, str. 15
Odprawiaj pokutę. rozdz. 121, str. 277
Jezus modlił się w jedności z posłańcem Boga i usłyszał głos Mahometa. rozdz. 84, str. 195

Te „niezliczone” błędy dowodzą, że książka została napisana w średniowieczu w Europie.

Wskazówki dotyczące autora tego fałszerstwa

W 1547 r. włoski drukarz o nazwisku Arrivabene opublikował pierwsze włoskie tłumaczenie Koranu. Autor Ewangelii Barnaby nie był dobrze zorientowany ani w historii biblijnej, ani w ortodoksyjnej teologii muzułmańskiej, ale najwyraźniej on (lub ona) posiadał(a) rozległą wiedzę na temat europejskich zwyczajów średniowiecznych. Włoski tekst Ewangelii Barnaby z „ ” zawierał elementy zarówno dialektu weneckiego, jak i toskańskiego. Pisownia łacińska wskazuje na wpływ łacińskiej Wulgaty. Widać w niej również wpływy dzieł Dantego.

Na marginesie znajdowały się arabskie adnotacje. Jednak, jak wspomina David Sox (s. 51), nie zostały one napisane przez ortodoksyjnego muzułmanina. Raggsowie wysuwają hipotezę, że skoro ciemnozielona oprawa w stylu orientalnym jest bardzo podobna do oprawy tureckiego dokumentu z 1575 roku znajdującego się w archiwach weneckich, zarówno oprawa, jak i adnotacje na marginesie mogły powstać w Konstantynopolu.

Pierwszy podejrzany: Fra Marino był wielkim inkwizytorem Wenecji w latach 1542–1550 i być może jego motywem była zemsta (Sox, s. 68). Felice Peretti (przyszły papież Sykstus V) był surowym, oddanym inkwizytorem w Wenecji, który zyskał wielu wrogów. W XVI wieku tylko w samej Wenecji odbyło się 843 procesów dotyczących protestantyzmu i anabaptyzmu, 65 dotyczących bluźnierstwa oraz 148 dotyczących czarów (Sox, s. 57). W latach 30. XVI wieku Wenecja była krytykowana za swoją tolerancję. Zakonnik z zakonu augustianów został ukarany za nauczanie herezji w kościele św. Barnaby w Wenecji (Sox, s. 59). Analiza pisma ręcznego fra Marino oraz Ewangelii Barnaby wskazuje, że mogły one pochodzić od tej samej osoby, jak twierdzi David Sox (s. 70).

Drugi podejrzany: Anselmo Turmeda (który później przyjął imię Abd-Allah ibn Abd Allah) z Majorki w Hiszpanii, studiował w Bolonii przez dziesięć lat. W swojej biografii, napisanej w latach 1383–1390, twierdził, że przed nawróceniem się na islam był księdzem. Jego nauczycielem w Bolonii był ukryty muzułmanin. De Epalza (s. 63–64) twierdzi, że był to nawrócony franciszkanin, który po przejściu na islam zemścił się na chrześcijaństwie. Wzmianka o hiszpańskich monetach w Ewangelii Barnaby potwierdza tę teorię.

Inni podejrzani: Inne fałszywe ewangelie, napisane przynajmniej przez Maurów w języku arabskim, pochodzą z Grenady. Żadna z nich nie była jednak znana przed rokiem 1588.

Wniosek

Wyobraź sobie, że jesteś muzułmaninem, któremu powiedziano, że ktoś znalazł zagubioną „księgę” od Boga. Między innymi ta „sura” wspominała, że Mahomet popłynął łodzią do Mekki, a ponadto była ona sprzeczna z nauką Biblii i w dziesięciu punktach zaprzeczała Koranowi. Najstarszy rękopis rzekomej sury został napisany w języku włoskim, który nie jest językiem bliskowschodnim i w czasach Mahometa w ogóle jeszcze nie istniał. Wreszcie, ta rzekoma sura zawierała pewne zwyczaje historyczne, które pojawiły się w Europie dopiero 1000 lat później.

Można śmiało powiedzieć, że muzułmanie mieliby co najmniej kilka pytań. Zanim uznasz ten średniowieczny fałszerstwo za autentyczne dzieło przedstawiające „prawdziwe” nauki Jezusa, pamiętaj, że dzieło to jest również sprzeczne z Koranem.


Literatura uzupełniająca

Geisler, Norman i Abdul Saleeb. Answering Islam. (Baker Books) 1993.

Gilchrist, John. „Origins and Sources of the Gospel of Barnabas” (Jesus to the Muslims) 1979.

Ragg, Lonsdale i Laura (tłumacze). The Gospel of Barnabas. Bakhtyar Printers, Lahore, Pakistan, 1981.

Ewangelię Barnaby w języku angielskim można przeczytać online pod adresem

http://www.answering-christianity.com/barnabas.htm http://www.islam101.com/barnabas/chapter_index.htm

http://www.latrobe.edu.au/arts/barnabas/Barnmain.html

https://archive.org/stream/thegospelofbarn00unknuoft/thegospelofbarn00unknuoft_djvu.txt

http://www.sacred-texts.com/isl/gbar/

O Ewangelii Barnaby wspomina się w tłumaczeniu Koranu autorstwa Yusufa Ali na str. 268 i 334 oraz w Sahih Muslim, tom 4, przypis 2468, str. 1254.

Więcej artykułów można znaleźć na stronie www.MuslimHope.com.

Niech Bóg błogosławi.