< Islamitische apologetiek (Serie K – deel 2)

Islamitische leerstellingen (Jamal A. Badawi)

Pakket 9: Jezus: Geliefde Boodschapper van Allah - Deel 2 (16 cassettes)

Cassette #1 Late Unitaristen VII – Drie-eenheid, verzoening en bloedoffer 1

a) Badawi prijst opnieuw een andere persoon, William Channing, die de Drie-eenheid aanvalt

b) Badawi zegt dat de leer van de Drie-eenheid voortkomt uit de gnostische en oosterse filosofie.

c) Badawi heeft helemaal geen waardering voor de Athanasiaanse geloofsbelijdenis.

d) Badawi zegt dat alle bewijzen die mensen aanvoeren om de vergoddelijking van Jezus aan te tonen, niet overtuigend en zeer zwak zijn, verkeerd geïnterpreteerd worden binnen de context van de hele Bijbel en in feite louter allegorisch zijn.

e) 1 Johannes 5:7 werd „weggelaten“, wat aantoont dat de Drie-eenheid niet waar is. (Herhaling van zijn punt in serie 8, band #10a).

f) Er is in de Bijbel geen ondersteuning voor de leer van de Drie-eenheid; alleen de absolute eenheid van God wordt ondersteund. De Drie-eenheid is niet logisch of redelijk.

a) Nogmaals, het is vreemd dat Badawi steun zou geven aan de opvattingen van unitaristen, waaronder de opvatting dat vele religies tot God leiden.

Enerzijds citeert Badawi Channing en andere unitaristen en hun aanhaling van bijbelpassages om de Drie-eenheid aan te vallen. Anderzijds valt Badawi bijbelpassages aan (zoals Johannes 1:1,14; Filippenzen 2, enz.) die hem niet bevallen, evenals de auteurs ervan (zoals Johannes en Paulus).

b) De Drie-eenheid kan niet afkomstig zijn van de gnostici, aangezien het gnosticisme een sekte was die voortkwam uit het christendom. Het is ook vreemd dat Badawi zou beweren dat een christelijke leerstelling afkomstig is van oosterse religies, aangezien er meer bewijs is dat de islam elementen heeft overgenomen van het zoroastrisme en andere oosterse religies dan dat het christendom dat heeft gedaan.

c) Badawi heeft wellicht een hekel aan alle christelijke geloofsbelijdenissen, niet alleen aan de Athanasiaanse (Grote) Geloofsbelijdenis. Veel mensen zijn zich er wellicht niet van bewust dat de Grote Geloofsbelijdenis niet voor het eerst werd geformuleerd in 325 n.Chr. Het was een lichte aanpassing van de oude Geloofsbelijdenis van Jeruzalem, en lijkt ook sterk op de eerdere Geloofsbelijdenis van Caesarea. Zie de Apostolische Vaders, deel 7, blz. 524 voor meer informatie hierover.

d) Zoals in de vorige reeks werd opgemerkt, zegt Badawi enerzijds dat er in het Nieuwe Testament geen bewijs is voor de goddelijkheid van Christus. Anderzijds hekelt Badawi Paulus en de evangelieschrijvers in Matteüs en Johannes omdat zij de goddelijkheid van Christus onderwijzen.

e) 1 Johannes 5:7 vermeldt expliciet de Drie-eenheid. Denkt Badawi echt dat dit vers in de Bijbel thuishoort? Nauwelijks. Er is juist geen bewijs dat dit vers uit het origineel is „weggelaten”. Dit vers is juist toegevoegd, zoals blijkt uit het feit dat er geen Bijbel bestaat waarin dit vers voorkomt, totdat het in de marge van één manuscript uit de tiende en één uit de veertiende eeuw verscheen, en pas in de zestiende eeuw in de tekst van een Bijbel werd opgenomen.

f) Ons antwoord op serie 8, band 10, punt 8 bevat meer dan 100 verzen die verschillende aspecten van de Drie-eenheid ondersteunen. We hebben eerder aangetoond hoe de Drie-eenheid in het Oude Testament wordt voorafgeschaduwd, duidelijk in het Nieuwe Testament wordt geopenbaard, door vroege christenen wordt beschreven, en dat zelfs heidenen wisten dat christenen Jezus als God aanbaden. Badawi heeft grote moeite om het drievoudige punt van water weg te redeneren en de luisteraar zal zijn argumenten hier erg zwak en niet overtuigend vinden.

Cassette #2 Drie-eenheid, verzoening en bloedoffer 2 en 3

a) De Koran zegt in Soera 5:75 dat Jezus niet God is

b) Soera’s 4:171 en 5:76 zeggen dat er geen Drie-eenheid bestaat

c) Badawi zegt dat de Heilige Geest de engel Gabriël is, niet God.

d) Badawi zegt dat de islam een zeer duidelijke „ontkenning“ is van de Drie-eenheid, Jezus’ verzoening en Zijn bloedoffer.

e) Badawi zegt dat je een goede christen kunt zijn zonder in deze dingen te geloven, of in andere verdraaide leerstellingen die worden gegeven door een onbetrouwbare Bijbel, gebaseerd op foutieve evangelieverslagen.

f) Badawi zegt dat Jezus nooit het idee van plaatsvervangende bloedverzoening heeft onderwezen, maar veeleer het naleven van de tien geboden en het verrichten van goede werken, volgens Mattheüs 19:16-19.

a) Dit is waarschijnlijk Badawi’s werkelijke reden om de Drie-eenheid te verwerpen, aangezien hij naast de Koran geen wezenlijke bezwaren heeft aangevoerd.

b) Het gaat er niet om wat de Koran zegt, maar dat

b1) De Koran is het niet eens met de evangeliën wat betreft de goddelijkheid van Christus

b2) De Koran zegt dat de oorspronkelijke evangeliën van God afkomstig waren

b3) We kunnen aantonen dat wat we nu hebben een getrouwe bewaargeving is van de oorspronkelijke betekenis.

b4) Daarom is het de Koran die onjuist is

c) Het idee dat de Heilige Geest Gabriël is, is een typisch islamitisch geloof, hoewel een klein aantal moslims het daar niet mee eens zou zijn.

d) Tot onze spijt moeten we het hier volledig eens zijn met Badawi. De islam is een zeer duidelijke „ontkenning“ van de Drie-eenheid, de verzoening door Jezus en Zijn bloedoffer.

Niettemin zou hij het ermee eens moeten zijn dat, als men aanneemt dat deze dingen waar zijn, de Koran de waarheid zou ontkennen.

e) Terwijl Badawi probeert te herdefiniëren wat een christen is, kan worden opgemerkt dat veel soefi-, sjiitische en 'alawitische moslims met evenveel overtuiging als dr. Badawi beweren dat je een goede moslim kunt zijn en de vijf zuilen van de islam kunt negeren en in veel gevallen wijn kunt drinken.

f) Aangezien dr. Badawi de Bijbel verwerpt, zegt hij in feite alleen dat de Jezus van de Koran dit onderwees.

Jezus leerde ook: „Iedereen mag de Zoon eren, net zoals zij de Vader eren“ (Johannes5:23 )

Jezus leerde dat iedereen die niet gelooft wie Jezus werkelijk is, in zijn zonden zal sterven. Johannes 8:24;12:47 -48;6:45 .

Jezus heeft de leerstellingen over echtscheiding, voedsel enzovoort veranderd.

Hoewel we dr. Badawi prijzen voor het lezen van de Bijbel, moet hij de Bijbel grondiger bestuderen.

Band #3a Zonde en verzoening 2 en 3

a) Hij zegt dat de belangrijkste voorstander van de theorie van bloedoffers en verzoening in het Nieuwe Testament Paulus was, die geen discipel van Jezus was en zelfs geen ooggetuige van Jezus’ bediening.

b) Paulus was in zijn geschriften over bloedoffers en verzoening explicieter dan de andere schrijvers van het Nieuwe Testament.

c) Badawi citeert Johannes 1:4 en zegt dat dit aantoont dat Jezus zijn missie volbracht had nog voordat er sprake was van enige bloedverzoening, en dat dit een onomstotelijk bewijs is dat er geen kruisiging nodig was.

d) Jakobus (*hoofdstuk 2) verschilde van mening met Paulus over verzoening en geloof en legde de nadruk op het naleven van de wet en het verrichten van werken. Badawi probeert Jakobus 2:24 tegenover Paulus in Galaten 2:16 te plaatsen.

e) Paulus ging ervan uit dat de menselijke natuur (Romeinen5:18 ) verdorven was vanwege Adams zondeval (zie ook Romeinen5:12 )

f) Badawi zegt dat het niet rechtvaardig is om mensen bij voorbaat te veroordelen via Adam.

a) We kunnen het gedeeltelijk eens zijn met wat dr. Badawi zegt, namelijk dat bloedverzoening duidelijk in het Nieuwe Testament werd onderwezen in de brieven van Paulus. Merk op dat dr. Badawi duidelijk toegeeft dat dit in het Nieuwe Testament werd onderwezen.

We vinden bloedverzoening echter in Matteüs, Marcus, Lucas, Johannes, Petrus, en zelfs verzoening in Jesaja en op andere plaatsen in het Oude Testament.

b) Paulus en Johannes waren beiden expliciet, omdat zij er allebei uitvoerig over uitleg gaven. De schrijver van de brief aan de Hebreeën was waarschijnlijk echter nog explicieter.

c) Johannes 1:4 is inderdaad geschreven vóór het verslag van Jezus’ kruisiging. Iedereen zou echter moeten inzien dat Badawi hier geen gelijk kan hebben: Johannes 1:4 is zelfs geschreven vóór het verslag van Jezus’ geboorte.

d) Hoewel de nadruk verschilt, is het geen probleem om deze leerstellingen met elkaar in overeenstemming te brengen. Niets in Jakobus ontkent dat wij door genade via het geloof worden gered; het komt niet uit onszelf. Paulus, die in Efeziërs zei dat wij gered zijn om goede werken te doen, ontkent Jakobus 2 niet, waarin staat dat geloof zonder werken dood is. Geloof is een inbreng in onze verlossing, en werken zijn een essentieel resultaat daarvan.

e) Badawi’s standpunt lijkt hier af te wijken van de gangbare soennitische theologie. Hoewel de soennitische islam de zondigheid van de mens niet zo sterk benadrukt als het christendom, erkent zij wel dat iedereen (behalve Jezus) in de baarmoeder door Satan is aangetast.

f) Badawi lijkt hier de kern van een belangrijke christelijke leerstelling te missen. Ook al hebben we een zondige natuur geërfd, hebben we allemaal zelf al genoeg gezondigd. God zou rechtvaardig zijn als Hij iedereen die gezondigd heeft naar de hel zou sturen. Maar lof zij God voor Zijn barmhartigheid!

Band #3b Zonde en verzoening 2 en 3

g) Hoe kan God rechtvaardig zijn als Hij de mens onvolmaakt heeft geschapen en vervolgens van ons verlangt dat we volmaakt zijn? God weet dat we niet volmaakt zijn.

h) Badawi zegt dat het niet rechtvaardig is dat een onschuldige man als Jezus sterft voor de goddelozen en schuldigen. Dat is op zich al wreed en onrechtvaardig.

i) Zou het niet rechtvaardiger zijn om de oprechte, berouwvolle persoon die om vergeving vraagt te vergeven, in plaats van een bloedoffer te eisen?

j) Badawi zegt dat deze Paulinische verzoeningstheorie, die na de bediening van Jezus werd geïntroduceerd, in strijd is met zowel de goddelijke eigenschappen van God, rechtvaardigheid als barmhartigheid.

k) Hij zegt dat de verzoening niet werkt, omdat je niet het superieure offert voor het inferieure. Het is altijd andersom.

l) Het is moreel verkeerd om zelfmoord te plegen; daarom zou Jezus moreel verkeerd hebben gehandeld door bereid te zijn voor onze zonden te sterven.

m) Badawi vraagt: „Wie stierf er aan het kruis?” Was het God of de mens? Badawi zegt dat God niet kan sterven, dus moest het alleen de mens Jezus zijn geweest, wiens dood geen verzoening voor zonden kon bewerkstelligen.

g) Misschien helpt een analogie hier. Als mensen onvrijwillig op een zinkend schip zouden worden geplaatst, zouden ze misschien niet verantwoordelijk zijn voor hun eigen dood als ze zouden verdrinken. Maar als hen werd gezegd het schip te verlaten en in de wachtende reddingsboot te stappen, en ze dat aanbod zouden afwijzen, dan zou hun dood uitsluitend hun eigen schuld zijn.

h) Het was onrechtvaardig dat Jezus stierf, maar Badawi slaat de plank volledig mis.

Jezus verdiende het niet om te sterven, maar koos vrijwillig voor de spijkers; Hij besloot bewust omwille van ons het slachtoffer van onrecht te worden.

i) Badawi heeft een nogal „lichtzinnig“ begrip van de ernst van de zonde en de gerechtigheid van God. God straft alle zonde, niet alleen de zonde die Hij wil straffen. God, de rechtvaardige Rechter, heeft onze zonde eerlijk bestraft, maar de straf voor de zonde op Jezus gelegd. Jezus verdiende dit niet, maar Jezus koos er vrijwillig voor. En geprezen zij God dat Hij dat deed!

j) Merk allereerst op dat Badawi toegeeft dat de verzoening duidelijk wordt onderwezen in het Nieuwe Testament, in ieder geval in de brieven van Paulus. Badawi schrijft Paulus echter meer toe dan Hem toekomt. Het is niet alleen een leerstelling van Paulus, maar ook van Johannes, Lucas, Matteüs, Petrus, Jezus zelf, Johannes de Doper en Jesaja, want dit komt voor in de woorden en geschriften van al deze mannen. We moeten het echter wel met Badawi eens zijn dat de consistente boodschap van Jezus, zijn apostelen en de profeten uit het Oude Testament in tegenspraak is met de aard van Allah in de Koran.

k) De mens, die altijd op zoek is naar een koopje, offert nooit bewust iets superieurs op voor iets superieurs. Maar Gods wegen zijn niet de wegen van de mens. God offerde Jezus op omwille van ons, en Jezus was superieur. Badawi, die in de bijbelse leer van de kruisiging echter alleen een afschuwelijke, dwaze tragedie ziet, ziet de prachtige, triomfantelijke rechtvaardiging van de opstanding over het hoofd.

l) Jezus pleegde geen zelfmoord, want de keuze om te blijven en als martelaar te sterven is geen zelfmoord. De islamitische hadiths leren dat iemand die zelfmoord pleegt naar de hel gaat. Als Badawi gelooft dat de keuze om op een plek te blijven waar de dood zeker is zelfmoord is, en iemand naar de hel stuurt, zou Badawi dan willen beweren dat Husain, de zoon van Ali, in de hel was omdat hij weigerde zich over te geven tegen onmogelijke kansen in?

m) Voor Badawi moet het óf God óf mens zijn, als men weigert te geloven in de incarnatie zoals die in de Bijbel wordt onderwezen. Maar de Bijbel (inclusief Paulus) leert duidelijk dat Jezus volledig God en volledig mens was. Als Badawi het christendom wil bekritiseren, is dat één ding. Maar hij zou geen kritiek moeten uiten op iets dat geen christendom is, terwijl hij de misleidende indruk wekt dat dit wel het christendom is.

Band #4 Zonde en verzoening 4 en 5

a) In zijn herkauwing wil Badawi simpelweg niet geloven wat Paulus en andere bijbelschrijvers zeggen over de verzoening van Christus voor zonden.

b) Badawi blijft verwijzen naar de 'vernieuwing’ van Paulus, waarbij hij met name Filippenzen 2 aanhaalt. Hij valt de goddelijkheid van Christus aan zoals die in Filippenzen 2:6 wordt onderwezen.

c) Om Jezus’ verzoening aan te vallen, suggereert Badawi dat Jezus een zondaar was op hetzelfde niveau als andere zuivere mensen. Hij noemt het boek van Donnie Moinham waarin wordt gesteld dat Jezus een zondaar was.

d) Hij zegt dat Jezus in zekere zin 'zondeloos’ was, net zoals alle profeten, inclusief Mohammed, zondeloos waren, maar dat Jezus toch te maken had met menselijke zwakheden. Daarom was Jezus niet zondeloos volmaakt zoals God.

e) Badawi zegt dat elke profeet had kunnen doen wat Jezus deed tijdens de beproeving in de woestijn met de duivel (Lucas 4 en Matteüs 4).

f) Badawi zegt dat Jezus en Mohammed niet zo goed waren als God.

g) Aangezien Mohammed een grotere profeet en de laatste apostel was en zijn bloedoffer niet nodig was, was het offer van Jezus dat evenmin.

a) Badawi kan ofwel proberen de betrouwbaarheid van de bewaard gebleven geschriften aan te vechten (en daar hebben we al op ingegaan), ofwel beweren dat de oorspronkelijke evangeliën vals waren. Dit komt heel dicht in de buurt van het ontkennen van wat Mohammed zei over het feit dat christenen de geschriften bezitten, want de orthodoxe islamitische leer is dat christenen hun geschriften hebben vervalst, niet dat ze die nooit hebben gehad.

b) Nogmaals, als Paulus, Petrus, Johannes, Jezus en Jesaja allemaal een zeer vergelijkbare „vernieuwing“ hebben, dan was de „vernieuwer“ de gemeenschappelijke bron voor al deze: God.

c) Tegen Badawi hebben we Mohammed zelf. Mohammed zei dat Jezus, in tegenstelling tot alle andere mensen, in de baarmoeder niet door Satan was aangeraakt.

d) Badawi heeft hiervoor geen onderbouwing, behalve enkele islamitische hadiths. Moslims zouden voorzichtiger moeten zijn met het beroep op de hadiths, aangezien zij citeren uit soera’s waarvan zij zeggen dat deze vroeger in de Koran stonden maar eruit zijn gehaald.

e) Moslimbronnen spreken elkaar tegen. Ze geven toe dat de 'profeet’ Adam zondigde en dat de profeet Jona zich tegen God verzette.

Het gaat er niet om dat Jezus een wonder verrichtte dat niet in de Koran staat vermeld, terwijl Mohammed dat wel deed. Badawi probeert het aanzien van Jezus te verminderen omdat hij gewoonweg walgt van de aantoonbaar eeuwenoude bijbelse leer dat Jezus God is.

f) Jezus ging heel zorgvuldig om met het woord 'goed’ en zei: „Niemand is goed, behalve God alleen.” Toch noemde Jezus Zichzelf in Johannes10:11 uitdrukkelijk „de goede herder”.

g) Laten we het „of-of“-argument van Badawi eens nader bekijken. Badawi gaat uit van het eerste en concludeert dat het tweede onwaar is. In dit geval geldt echter: als je aanneemt dat het tweede waar is, dan is het eerste onwaar. Als 1.500 jaar joodse geschiedenis en het Nieuwe Testament leren dat bloedoffers noodzakelijk waren, en Mohammed ten onrechte zei dat dit niet zo was, dan was Mohammed een verkeerde profeet van God. Wij zijn het met Badawi eens dat een van deze twee delen waar is en het andere zeer, zeer onwaar moet zijn.

Band #5a Zonde en verzoening, kruisiging 1

a) Jezus was niet volkomen zondeloos, zegt Badawi. Hij beweert dat Jezus net als de andere profeten is.

b) Badawi zegt dat de exclusieve taal in de Bijbel, met name bij Johannes (bijvoorbeeld Johannes 14:6; 1 en 2 Johannes), om verschillende redenen niet eerlijk of rechtvaardig is, zoals:

b1) Degenen die het nooit hebben gehoord

b2) Baby’s die sterven

b3) Degenen die vóór Jezus leefden

b4) Andere vrome en oprechte gelovigen, enz.

c) Badawi zegt dat de goddelijke waarheid niet onderhevig is aan mitsen en maren, maar dwingend is. Als Badawi er tenminste voor kiest om het te geloven.

a) De Koran zegt dat Jezus zondeloos is; en Badawi probeert de woorden een nieuwe betekenis te geven. Veel moslims zouden het tegenwoordig niet eens zijn met Badawi. Zij zouden zeggen dat Jezus volkomen zondeloos is en Mohammed dat ook was.

b1) Badawi moet weten dat in Romeinen 4:15 en5:12 l staat dat zonde niet wordt aangerekend waar geen wet is. God oordeelt iedereen rechtvaardig, hoewel we allemaal tekortschieten, zelfs volgens onze eigen maatstaven (Romeinen 2). Maar net zoals God Henoch, Abraham en anderen via Jezus kon redden, nog vóór Jezus, is God machtig en wijs genoeg om via Jezus allen te redden die voor de hemel bestemd waren.

b2) De Bijbel zegt dat God rechtvaardig en barmhartig is. Wat baby’s betreft, suggereert de Bijbel in 2 Samuël dat baby’s die sterven naar de hemel gaan.

b3) Denkt Badawi nu serieus dat het Nieuwe Testament of ook maar één christen gelooft dat Abraham, Mozes, David en anderen in de hel zijn omdat zij vóór Jezus leefden? We kunnen niet geloven dat Badawi dat van christenen zou denken.

b4) God is rechtvaardig tegenover iedereen, maar zelfs tegen de vroom-religieuze Farizeeën zei Jezus dat zij, tenzij zij geloofden dat Jezus was wie Hij beweerde te zijn, in hun zonden zouden sterven.

Johannes 8:24;12:47 -48;6:45 . Zie ook Handelingen3:23 .

c) Ik weet niet zeker of Badawi op de hoogte is van de islamitische theologie op dit punt, die ook stelt dat baby’s, die nog te jong zijn om ook maar iets te geloven over Mohammed, Allah of de Koran, naar de hemel gaan.

Band #5b Zonde en verzoening, kruisiging 1

d) Badawi zegt dat, aangezien Jezus bad, Hij niet God kan zijn, omdat dit Zijn ondergeschiktheid aantoont en Jezus’ wil verschilde van die van de Vader, wat betekent dat Jezus niet God kon zijn omdat er dan twee goddelijke wil zouden zijn. Daarom moeten er twee goden zijn.

e) Badawi verwijst naar het Evangelie van Barnabas, dat volgens hem in Oostenrijk is ontdekt en waarin staat dat Jezus niet gekruisigd werd, maar dat iemand anders in zijn plaats werd gedood. Het Evangelie van Barnabas zegt dat de engelen Jezus vóór de kruisiging wegdroegen. In plaats daarvan werd Judas gekruisigd. Toch staat er, tegenstrijdig genoeg, in hoofdstuk 193 van het Evangelie van Barnabas dat Jezus ook zal sterven en spoedig zal worden opgewekt.

f) Badawi verwerpt de messiaanse profetieën in het Oude Testament als verwijzingen naar Christus, zijn verzoening of kruisiging. Hij zegt dat de psalmist in veel gevallen bad om verlost te worden van een gewelddadige dood, wat het tegenovergestelde is van kruisiging. Badawi zegt dat God Jezus zou hebben gered.

g) Badawi haalt Marcus 15, Matteüs 6:27; Lucas 23; Johannes 14; Hebreeën 2,5 aan als verwijzingen naar Psalm 22, maar Badawi zegt dat de schrijvers van het Nieuwe Testament het hier bij het verkeerde eind hebben, omdat Psalm 22 gaat over David en zijn beproevingen met Saul, niet over een toekomstige gebeurtenis.

d) Badawi herhaalt wat hij eerder zei in pakket 8, band 8, punt i. Nogmaals, we herhalen dat het ondenkbaar is dat Jezus zou weigeren te communiceren met God de Vader. We kunnen het zelfs gedeeltelijk eens zijn met dr. Badawi dat Jezus niet tot God de Vader zou bidden zoals orthodoxe moslims gebed doorgaans opvatten. Het christelijke gebed is niet zoals de rituele recitatie bij moslims. Het is communicatie.

e) Badawi moet deze aantoonbare vervalsing wel erg waarderen, aangezien hij herhaalt wat hij eerder zei in pakket 8, band 3, punt d. Na de tijd van Mohammed hebben veel moslims honderdduizenden valse hadiths over Mohammed verzonnen, waaronder die waarin Mohammed zou hebben gezegd dat 'Ali in de hel brandde. Het Evangelie van Barnabas zou in de categorie van een valse hadith of zelfs een valse soera vallen. Interessant genoeg spreekt het de leer in zowel de Koran als de Bijbel tegen.

f) De meeste moslims geloven zonder meer wat de Koran stelt, namelijk dat Jezus de Messias is. Toch wil Badawi het feit dat Jezus de Messias is, bagatelliseren. Dit is zeer interessant, aangezien het Evangelie van Barnabas de Koran tegenspreekt door te beweren dat Jezus NIET de Messias was, maar Mohammed wel. In feite is er geen enkele soera in de Koran of hadith in de Bukhari of Sahih Muslim waarin Mohammed beweerde de Messias te zijn.

g) Hoewel Psalm 22 wellicht onder moeilijke omstandigheden is geschreven, gaat de beschrijving in Psalm 22 veel verder dan wat David heeft doorstaan.

Band #6 De kruisiging 2 en 3

a) Badawi zegt dat de schrijvers van het Nieuwe Testament „geobsedeerd waren door profetieën“

b) Badawi zegt dat de schrijvers van het Nieuwe Testament voortdurend passages uit het Oude Testament verkeerd citeerden om hun ongegronde beweringen over de kruisiging en het goddelijke karakter van Jezus te ondersteunen. Badawi haalt Psalm 9, Psalm 10 en Psalm 21 aan om te zeggen dat een „dienaar van God” zou worden gered en niet gekruisigd, maar dat de goddelozen de vloek zouden ondergaan (Deuteronomium 21:23) en dat het dus Judas zou zijn die gekruisigd zou worden en niet Jezus.

c) Badawi zegt dat Jezus door veel mensen geliefd was, dus Psalm 69:21 kan geen profetie over hem zijn vanwege vers 4. Badawi spreekt ook over de zonden van de persoon die in Psalm 69 wordt genoemd, dus Johannes had het bij het verkeerde eind in Johannes 19:28-29 toen hij naar Jezus verwees. Badawi zegt dat Psalm 69 meer over Judas gaat dan over Jezus.

d) Badawi zegt dat Matteüs in Matteüs 27:3-10 een feitelijke fout maakt door Jeremia te citeren, terwijl hij in werkelijkheid Zacharia 11:12-13 citeerde, en dat het evangelie van Matteüs daarom fouten bevat en niet te vertrouwen is.

a) Hoewel zij slechts „geobsedeerd” waren door de waarheid, veronderstel ik dat Badawi’s standpunt – dat zij geobsedeerd waren door bijbelse profetieën over Jezus – vergelijkbaar is met de obsessie van sommige moslims om bijbelse profetieën te vinden die Mohammed „bewijzen”. In deze serie, bijvoorbeeld, op band 7 deel d, probeert Badawi uit te leggen hoe Mohammed in de Bijbel is voorspeld.

b) De Psalmen 9, 10 en 21 worden door christenen over het algemeen niet aangehaald als bewijs dat Jezus in het Oude Testament werd voorspeld. Dat gebeurt wel met Jesaja 53; Jesaja 7:14; Jesaja 9:6; Psalm 22, Micha 5:2; Genesis 49:10 en Daniël 9.

c) Dat Jezus geliefd was bij Zijn volgelingen, is niet in tegenspraak met het feit dat Hij door vele anderen ook intens gehaat werd. Zelfs dr. Badawi kan beter dan dit!

Bovendien is Psalm 69 sowieso niet in de eerste plaats messiaans.

d) Toen Matteüs de profetische voorspelling over Judas uit het Oude Testament aanhaalde, citeerde hij in feite uit Jeremia 32:6-9 en Zacharia 11:12-13. Jeremia vermeldt ook een pottenbakkersveld in Jeremia 18:2, 19:2,11, maar Matteüs haalt uit geen van deze passages een exact citaat aan. Mattheüs citeert simpelweg de populairste van de profeten, wat in die tijd een gangbare praktijk was. Mattheüs deed hetzelfde eerder in Mattheüs 5:2, waar hij citeerde uit Micha 5:2 en 2 Samuël 5:2. Badawi is degene die zich vergist en niet te vertrouwen is.

Band #7 De kruisiging 4 en 5

a) Opnieuw zegt Badawi dat Matteüs „geobsedeerd is door profetieën“

b) Badawi probeert veel profetieën over Jezus in het Oude Testament af te doen als onwaar.

c) Badawi vertelt hoe Mohammed in de Bijbel wordt voorspeld.

a) Matteüs citeert inderdaad veel profetieën over Jezus (en geen enkele over Mohammed, aangezien die er niet zijn). Badawi begint ons te vertellen hoe bijbelschrijvers geobsedeerd zijn door profetieën, vanaf band 5, punt f, en dit loopt door tot het einde van deze band. Dit moet voor hem een belangrijk punt zijn.

b) Badawi verzuimt zijn publiek te vertellen dat:

b1) Het Oude Testament voorspelde dat Christus zou sterven (Jesaja 53:5-10, Psalm22:16 ; Daniël9:26 ; Zacharia12:10 ) en Jezus vervulde alle profetieën uit het Oude Testament over de eerste komst van de Messias. (zie Matteüs 4:14-16;5:17 -18;8:17 , Johannes5:25 -26;5:39 )

b2) Jezus voorspelde en kondigde zijn aanstaande dood vele malen openlijk aan (Johannes2:19 -21;10:10 -11; Matteüs12:40 ; Marcus 8:31; Matteüs 17:22-23).

b3) Alle voorspellingen over Zijn opstanding, zowel in het Oude Testament (zie Psalm16:10 ; Jesaja 26:18; Daniël 12:2) als in het Nieuwe Testament (zie Johannes2:19 -21; Matteüs12:40 ;17:22 -23), zijn gebaseerd op het feit dat Hij zou sterven. Alleen iemand die sterft, kan opstaan.

c) Badawi lijkt ons te willen doen geloven dat het bewijs dat het Oude Testament Jezus profeteert zeer zwak is, en dat het bewijs dat het Oude Testament en de evangeliën Mohammed profeteren zeer sterk is. Zelfs de meeste andere moslims proberen niet de Bijbel te forceren om Mohammed te voorspellen.

Band #8a De kruisiging 6 en 7

a) Badawi zegt dat als iets van God komt, het geen tegenstrijdigheden mag bevatten.

b) Badawi zegt dat het Nieuwe Testament rond het jaar 50 n.Chr. is geschreven.

c) Badawi is het ermee eens dat de vier canonieke evangeliën over de kruisiging spreken, maar hij zegt dat de evangelieverhalen niet consistent of authentiek zijn.

d) Badawi citeert „vele bijbelgeleerden“ (zoals Dennis Meinham en John Fenton) die de authenticiteit van de Bijbel verwerpen. Hij zegt dat Marcus en Lucas geen ooggetuigen waren en dat Matteüs en Johannes in werkelijkheid niet door de daadwerkelijke discipelen zijn geschreven.

e) Terwijl Badawi de Bijbel aanvalt, verwijst hij voortdurend naar christenen als „broeders”.

a) Wij zijn het met Badawi eens dat de waarheid niet tegenstrijdig is. Maar wat moet dr. Badawi dan denken van de vele vervangen verzen in de Koran? Ongeveer 200 verzen worden door verschillende moslims als vervangen beschouwd. De hadiths van Sahih Muslim vermelden soera’s die uit de Koran zijn verwijderd. Zelfs de niet-vervangen delen bevatten veel tegenstrijdigheden en inconsistenties. Zo ontdekte Zul-Karnaim bijvoorbeeld niet de 'waarheid’ dat de zon ondergaat in een modderige bron, zoals beschreven in soera 18:85-86. De Koran zegt dat de aarde in zes dagen werd geschapen in Soera 7:54; 10:3; 11:7; 25:29. Toch duurde het acht dagen in Soera 41:9-12. Over de opheffing van verzen wordt gesproken in Soera 2:106 en in Sahih Muslim, deel 1:1433, blz. 330.

We zouden Soera 17:1 en meer kunnen bekijken, maar het volstaat te zeggen dat Badawi zijn toets op de Koran zou moeten toepassen.

b) We weten niet precies in welke jaren de verschillende delen zijn geschreven, maar Badawi heeft hier gelijk wat betreft de brieven van Paulus, terwijl de evangeliën waarschijnlijk iets later zijn geschreven.

c) Het lijkt er dus op dat de vier verslagen, plus de verslagen van seculiere historici, op zijn minst aantonen dat Jezus een proces heeft ondergaan en gekruisigd is.

d) Badawi lijkt er een voorliefde voor te hebben om niet-christenen te citeren als christenen of bijbelgeleerden, zoals hij doet in pakket 8, band 1, punt d, band 6, punt c, band 7, punt c, band 10, punt c, en band 11, h.

Wij erkennen dat niet-christenen bijbelgeleerden kunnen zijn, maar dr. Badawi zou erop moeten wijzen dat zij niet-christenen zijn, in plaats van de luisteraar te laten veronderstellen dat zij dat wel zijn.

e) Waarom noemt Badawi ons broeders, zonder oorlogszuchtige moslims te veroordelen als geen ware moslims? Aan de andere kant is het onze oprechte wens dat dr. Badawi en wij inderdaad broeders zouden zijn, dat dr. Badawi de vreugde van de ware Jezus zou leren kennen en het eeuwige leven zou verkrijgen.

Band #8b De kruisiging 6 en 7

f) Badawi zegt dat het verhaal van de kruisiging in de evangeliën inconsistent is. Badawi zegt dat de evangeliën niet authentiek zijn vanwege uiteenlopende „versies“ of verslagen in de evangeliën met betrekking tot:

f1) De zalving van Jezus

f2) De gebeurtenissen tijdens het Laatste Avondmaal

f3) De laatste nacht en de arrestatie van Jezus

f4) Het proces tegen Jezus

f5) De kruisiging

f6) De begrafenis

f7) Wat gebeurde er met Judas?

f8) De opstanding

f) Als hij wil zeggen dat het presenteren van verschillende details inconsistent is, dan is dat zijn definitie. Het presenteren van verschillende details betekent echter niet dat ze tegenstrijdig zijn. Natuurlijk, als we beweren dat het allemaal consistent is, dan is het niet meer dan redelijk om van ons te vragen dat we die consistentie aantonen.

Hier volgt een volledig geharmoniseerd verslag van de kruisiging. Punten met nummers moeten op elkaar volgen, en punten met letters mogen in willekeurige volgorde staan.

P24. In Betanië, zes dagen voor het Pascha, woont Jezus een feest bij ter ere van Hem in het huis van Simon de melaatse, waar Maria bediende. Jezus wordt voor de tweede keer door Maria gezalfd met een pint nardus, ter waarde van een jaarloon, uit een albasten kruik. (Let wel: dit is de stad waar Lazarus woonde, niet het huis.) Judas Iskariot en de discipelen klagen. Mt 26:6-13; Mk 14:3-9; Joh 12:1-11

P25. Judas spreekt met de priesters. Mt 26:14-16; Mk 14:10-11; Lk 22:3-6

P26. Op de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden (donderdag) bereiden zij het Laatste Avondmaal voor. Mt 26:17-19; Mk 14:12-16; Lk 22:7-13

P27. Jezus wast de voeten van Zijn discipelen. Joh. 13:1-18

P28. In een grote bovenzaal (Mc14:15 ) vieren zij het Avondmaal. Mt 26:20-29; Mc 14:17-25; Lc 22:14-23; 1 Kor11:23 -26

P29. Jezus zegt dat Judas Hem zal verraden Joh. 13:18-28a

P30. Jezus’ nieuwe gebod om elkaar lief te hebben Joh. 13:31-35

P31. Midden tijdens het Laatste Avondmaal vertrekt Judas. Joh. 13:28b-30

P32. Ofwel tijdens het Laatste Avondmaal, of kort daarna, ontstaat er opnieuw een discussie over wie de grootste is. Lc 22:24-30

P33a1. Nadat Judas was vertrokken, op weg naar de Olijfberg, voorspelt Jezus dat Petrus Hem driemaal zal verloochenen. Mt 26:30-35; Mk 14:26-31; Lk 22:31-38; Joh 13:36-38

P33a2. In de tuin van Getsemane op de Olijfberg. Mt 26:36-46; Mk 14:32-43a; Lk 22:39-46

P33b. Van het Laatste Avondmaal tot de Olijfberg: Jezus spreekt. Joh. 14:1-16:33

P34. Het gebed van Jezus vóór zijn arrestatie. Joh. 17:1-26

P35. Nadat Jezus klaar is met bidden, steken ze de Kidronvallei over en gaan ze een olijfboomgaard in. Joh. 18:1

P36. Arrestatie. Mt 26:47-56; Mk 14:43b-52; Lk 22:47-53; Joh 18:2-11

P37a1. In of nabij de binnenplaats van de hogepriester wordt Jezus berecht door het Sanhedrin. Mt 26:57-68; Mk 14:53-65; Lk 22:66-71; Joh 18:12-14; Joh 18:19-23

P37b. Op de binnenplaats verloochent Petrus Christus driemaal. Mt 26:69-75; Mk 14:66-72; Lk 22:54-62; Joh 18:15-18; Joh 18:25-27

P37c. In Akeldama hangt Judas zich op. (het touw brak ofwel vóór ofwel na zijn dood) Mt 27:1-10; Hand 1:18-19

P37a2. Soldaten bespotten, slaan en blinddoeken Jezus. Lk 22:63-65

P38. Jezus’ proces voor Pilatus. Mt 27:11-14; Mk 15:1-15; Lk 23:1-6; Joh 18:28-37

P39. Jezus wordt naar Herodes gestuurd. Lc 23:7-11a

P40. Jezus wordt teruggestuurd naar Pilatus. Lc 23:11b-12

P41. Pilatus doet een beroep op de menigte en laat Barabbas vrij. Mt 27:15-26; Lk 23:13-25; Joh 18:38-40

P42. Romeinse soldaten geselen Jezus en doen Hem een purper-scharlaken mantel en een doornenkroon aan. Mt 27:27-31a; Mk 15:16-20a; Joh 19:1-3

P43. Pilatus gaat weer naar de Joden toe. Joh. 19:4-15

P44. Jezus wordt weggevoerd om gekruisigd te worden. Mt 27:31b; Mk 15:20b; Lk 23:26a; Joh 19:16

P45. Jezus droeg [aanvankelijk] Zijn eigen kruis. Joh. 19:17a

P46. Simon wordt [vervolgens] gedwongen het kruis van Jezus te dragen. Mt 27:32; Mk 15:21; Lk 23:26b

P47. Jezus zegt: „Dochters van Jeruzalem, huil niet om Mij, maar huil om uzelf en om uw kinderen…” Lk 23:28-31

P48a. Op Golgotha, om het derde uur [9:00am ], wordt Jezus gekruisigd. Mt 27:33; Mk 15:22,25; Lk 23:33; Joh 19:16b-22

P48b. Schreef het drietalige bord boven het hoofd van Jezus. Mt 27:37; Mk 15:26; Lk 23:38

P48c. Twee misdadigers worden naast Jezus gekruisigd. Mt 27:38; Mk 15:27; Lk 23:32-33

P49a. Jezus zegt: „Vader, vergeef het hun…“. Lk 23:34a

P49b. Sommigen bieden Jezus iets te drinken aan, maar Hij weigert. Mt 27:34; Mk 15:23

P49c. Er wordt geloot om de kleren. Mt 27:35-36; Mk 15:24; Lk 23:34b; Joh10:23 -24

P50a. Jezus zei: „Vrouw, zie, hier is uw zoon”; „Zie, hier is uw moeder”. Joh. 19:25-27

P50b. Anderen zeggen: „Hij heeft anderen gered; laat Hij Zichzelf nu redden…“. Mt 27:40-43; Mk 15:29-30; Lk 23:35a

P50c. Ook de priesters bespotten Jezus. Mc 15:31-32; Lc 23:35b

P50d. Soldaten bespotten Jezus aan het kruis. Lc 23:36-37

P50e. De dief aan de linkerkant beledigt Jezus. Mt 27:44; Lk 23:39

P51. De dief aan de rechterkant verdedigt Jezus. Lk 23:40-43a

P52. Jezus zegt: „… vandaag zul je met Mij in het paradijs zijn“. Lk 23:43b

P53a. Jezus zegt: „Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?”. Mt 27:45-47; Mk 34-36

P53b. Jezus zegt: „Ik heb dorst“ en krijgt voor de tweede keer te drinken aangeboden uit een spons. Mt 27:48; Joh 19:28-29

P53c. Sommigen wachten af of Elia komt. Mt 27:49

P53d. Van ongeveer het zesde tot het negende uur schijnt de zon niet meer. Mc 15:33; Lc 23:44-45

P54. Jezus zegt: „Het is volbracht.“ Joh. 19:30

P55. Vlak voor zijn dood zegt Jezus: „Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest“. Lk 23:46a

P56. Jezus sterft. Mt 27:50; Mk 15:37; Lk 23:46b

P57a. Op dat moment scheurde het tempelgordijn in tweeën. Mt 51a; Mk 15:38-39, (ook Thales 52 n.Chr.)

P57b. Er vond een aardbeving plaats, graven barstten open en doden verschenen. Mt 51b-53.

P58a. Soldaten breken de benen van de misdadigers, maar niet die van Jezus. Joh. 19:31-37

P58b. De centurion zegt: „Dit was zeker een rechtvaardig man.” Lk 23:47-49

P58c. De centurion zegt: „Dit was de/een Zoon van God!“ Mt 27:54

P58d. Er stonden veel vrouwen toe te kijken. Mt 27:55-56

P59. Toen de avond viel, vroeg Jozef van Arimathea aan Pilatus om het lichaam van Jezus. Mt 27:57-58; Joh 19:38

P60a. In het graf van Jozef van Arimathea begroeven Jozef en Nicodemus het lichaam van Christus en werd er een steen voor het graf gerold. Mt 27:59-61; Mk 15:42-47; Lk 23:50-54; Joh 19:39-42

P60b. Vóór de sabbat halen de vrouwen reukwerken. Lc 23:55-56

P60c. Pilatus stemt ermee in dat er soldaten bij het graf de wacht houden. Mt 27:62-65

P61. Ze verzegelden het graf en stelden een wacht op. Mt 27:66

R1a. Toen de sabbat voorbij was, gingen Maria Magdalena, de andere Maria [de moeder van Jakobus], Salome en de andere vrouwen op weg naar het graf. Mt 281b; Mk 16:1-3; Lk 24:1; Joh 20:1

R2a. Er vond een aardbeving plaats toen de engel de steen weggooide. De wachters werden als dode mannen. Mt 28:2-4

R2b. De engel wierp de steen weg. Mk 16:4; Lk 24:2

R1b. Er werd geen lichaam gevonden, en twee 'mannen’ spraken tot de vrouwen. Lk 24:3-8; Joh 20:2

R3. Op de ochtend dat Jezus opstond, verscheen er een engel aan de vrouwen en zei hij dat ze de discipelen moesten vertellen naar Galilea te gaan. Mt 28:5-7; Mk 16:5-8

R4a. Terwijl de vrouwen zich haastten om terug te keren, verscheen Jezus ook aan de vrouwen en zei hij dat ze de discipelen moesten vertellen naar Galilea te gaan. Mt 28:8-10

R4b1. Toen de vrouwen terugkwamen van het graf, geloofden de discipelen de vrouwen niet. Lc 24:9-11

R4b2. Petrus en Johannes rennen naar het graf; Johannes komt er als eerste aan. Lk 24:12; Joh 20:3-9

R4b3. Daarna keren de discipelen terug naar hun huizen [in Jeruzalem]. Joh. 20:10

R4c. De wachters vertellen het aan de priesters; de priesters kopen hen om. Mt 28:11-15

R4d. Terwijl Maria huilde, verschijnen twee mannen, en daarna Jezus, aan Maria Magdalena. Mc 16:9-11; Joh 20:11-18

R5. Diezelfde dag verschijnt Jezus op de weg naar Emmaüs aan twee discipelen (die niet tot de elf discipelen behoren). Hij blijft bij hen tot de avond. Mc 16:12; Lc 24:13-29

R6. Onmiddellijk haastten de twee discipelen zich terug naar Jeruzalem (7 mijl verderop) en vertelden het aan de elf discipelen. Mk 16:13; Lk 24:33-35

R7. In Jeruzalem, op de avond van dezelfde dag dat Jezus was opgestaan, terwijl de twee met de discipelen in gesprek waren, verscheen Jezus voor de eerste keer aan tien discipelen. Joh. 20:19-23

R8. Andere discipelen vertellen Thomas dat ze Jezus hebben gezien. Joh. 20:25

Band #9 De kruisiging 8, De opstanding 1

a) Badawi zegt dat Jezus niet tegelijkertijd tot God kan bidden en voor de zonden van de wereld kan sterven – hij zegt dat beide niet tegelijkertijd waar kunnen zijn.

b) Badawi zegt dat de discipelen van Jezus nooit zouden zijn weggevlucht, zoals de evangeliën beschrijven. Badawi vraagt: als Petrus zijn zwaard gebruikte, waarom werd hij dan niet gearresteerd? Als de discipelen waren weggevlucht, zouden ze geen getuigen zijn geweest van de kruisiging en de opstanding.

c) Badawi zegt dat de evangeliën uit het Nieuwe Testament niet authentiek zijn en niet zijn geschreven door degenen die het dichtst bij Jezus stonden.

d) Badawi heeft er moeite mee dat in de evangeliën staat dat Jezus is opgestaan.

e) Badawi heeft moeite met de „verschillen“ tussen de verschillende evangeliën en hij zegt dat dit ze onwaar en vals maakt.

a) Dat Jezus niet met God communiceerde, is in de ogen van Badawi een echt probleem. Hij noemt dit ook in pakket 8, band 8, punt i, en in dit pakket (9), band 5, punt d. We kunnen het erover eens zijn dat Jezus, als God, geen islamitische rak’ah’s verrichtte.

Maar is het echt waarschijnlijk dat Jezus nooit heeft geprobeerd om met de Vader te communiceren?

b) Gezien hun angst, waarom zouden de discipelen in een moment van zwakte niet zijn gevlucht? Het zou moeilijk zijn geweest om Petrus te arresteren als het bewijs van het oor van de slaaf er niet meer was geweest en Petrus toch was gevlucht. Ze zouden getuigen zijn van de kruisiging omdat ze niet ver waren gevlucht. Velen zouden de kruisiging zien en zij konden zich gemakkelijk onder de menigte mengen.

c) Badawi slaagt er echter niet in bewijs te leveren van vroege manuscripten van de zogenaamde discipelen van Jezus die zijn beweringen zouden staven dat Jezus niet gekruisigd of opgestaan is. Het beste wat Badawi kan doen, is verwijzen naar een middeleeuwse vervalsing, nota bene in het Italiaans. (De Italiaanse taal bestond nog niet in de tijd van Jezus.) Badawi zegt simpelweg: „ooggetuigen waren er niet.” (maar ja – waar waren ze dan?)

d) Badawi heeft geen enkele grond om de opstanding te verwerpen, behalve het woord van de man die hij tot in het graf wil volgen: Mohammed.

e) Maar als we tien intelligente moslimstudenten nemen en elk van hen vragen een geschiedenis van Mohammed van twee pagina’s te schrijven, zullen hun geschreven geschiedenissen dan perfect overeenkomen? Als dat niet zo is, betekent dat dan dat wat zij allemaal over Mohammed zeggen onwaar is? In een rechtbank kijkt men naar de regels inzake bewijsvoering.

Band #10a Opstanding 2 en 3

a) Badawi gelooft simpelweg niets van wat het Nieuwe Testament zegt over gebeurtenissen, leerstellingen, enz. die in strijd zijn met zijn vooropgezette overtuigingen.

b) Badawi spreekt de evangelieverslagen over de opstanding tegen:

b1) Waarom zou Maria Magdalena het lichaam van Jezus willen weghalen?

b2) Waarom zou Maria denken dat Jezus de tuinman was? Badawi zegt dat Jezus zich had vermomd.

b3) Als Jezus zegt dat Hij nog niet is opgevaren naar Zijn Vader, betekent dat dat Hij nog niet is gestorven.

b4) Jezus zei dat Hij zou opstijgen naar 'uw God en mijn God’. Badawi zegt dat dit bewijst dat Jezus niet God kon zijn.

b5) Badawi zegt dat Jezus na zijn dood niet opnieuw vlees kon worden, omdat dit zou betekenen dat het hindoeïsme en hun leer van reïncarnatie misschien wel waar zijn.

b6) Badawi zegt dat de evangeliën het er unaniem over eens zijn dat Jezus Zijn dood en opstanding voorspelde en dat de discipelen dat destijds niet geloofden, maar Badawi zegt dat het onwaarschijnlijk is dat de discipelen het niet geloofden en stelt dat dit waarschijnlijk geen waarheidsgetrouw verslag is.

a) Men zou Badawi willen vragen: als op elk bezwaar hier, en in zijn andere opnames, een bevredigend antwoord is gegeven, zou hij dan geloven?

b1) Een eenvoudige lezing van de evangelieverslagen laat zien dat Maria kwam om het lichaam op de juiste wijze met kruiden in te wikkelen. Ze was niet van plan het lichaam ergens heen te slepen.

b2) Ze was zo verrast dat ze niet kon bedenken dat deze man Jezus was. Dat ze zijn identiteit niet onmiddellijk herkende, was waarschijnlijk geen wonder. In het schemerige licht van de dageraad zou een man die met een doek bedekt was, misschien niet zo gemakkelijk herkend worden als Jezus, van wie in Jesaja 53 wordt gezegd dat hij eruitzag als een gewone man.

b3) Badawi heeft het hier bij het verkeerde eind. Als hij gelijk had, zou Jezus zeggen: „Houd mij niet vast, want ik leef nog.” Opgevaren betekent opgevaren. Om zijn speculatie te bewijzen, moet Badawi voorbeelden vinden waarin „opgevaren” louter „gestorven” betekent. Anders kan iedereen elk woord definiëren zoals hij wil.

b4) Nee, want het woord 'God’ heeft in de Bijbel verschillende betekenissen: soms verwijst het naar God de Vader, zoals hier, soms naar Jezus, soms naar de Heilige Geest en soms naar de Drie-eenheid. In Hebreeën 1:8-9 verwijst het de tweede keer dat het woord 'God’ wordt gebruikt naar de Vader en de eerste keer naar Jezus. Evenzo verwijst het in Johannes 1:1 de eerste keer dat het wordt gebruikt naar de Vader, en de tweede keer naar Jezus.

b5) Dit is interessant omdat de islam en de Koran zelf zeggen dat mensen lichamelijk zullen opstaan. Misschien wijkt Badawi hier een beetje af van de islam. Soera 2:243 zegt: „…Allah zei tegen hen: 'Sterf’: Toen bracht Hij hen weer tot leven.”

b6) Hij geeft toe dat de evangeliën consistent zijn in:

a) De voorspelling van Jezus’ dood

b) Voorspelling van de opstanding van Jezus

c) Voorspelling dat de discipelen zouden vluchten

Toch stelt hij dat dit onjuist is, uitsluitend op grond van het feit dat de discipelen volgens hem niet zouden wegvluchten.

Badawi verwerpt iets alleen maar omdat het niet past bij zijn vooroordelen.

Band #10b Opstanding 2 en 3

c) Badawi zegt dat christenen later, achteraf, materiaal aan de geschriften van Josephus hebben toegevoegd.

d) Badawi citeert het Evangelie van Nicodemus, waarin staat dat Jezus na zijn dood naar de hel ging, Adam, Abraham en andere profeten ophaalde en hen naar het paradijs bracht. Badawi zegt dat dit net zo tegenstrijdig is als de evangelieverslagen.

e) Het verhaal over de opstanding van Jezus is slechts een mythe en is niet waar.

c) Waarschijnlijk zijn er in ieder geval enkele zinnen toegevoegd in een Syrische vertaling van Josephus. De reden dat we dat weten, is echter dat we het kunnen vergelijken met een andere, Arabische vertaling van Josephus.

d) Iemand zou eveneens de apocriefe hadiths kunnen aanhalen, maar dat zou niet meer over de authentieke Mohammed zeggen dan het Evangelie van Nicodemus over de authentieke Jezus zegt.

e) De opstanding van Jezus is een goed gedocumenteerd feit uit de oude geschiedenis. Naast de bijbelschrijvers wordt ernaar verwezen door:

Clemens van Rome, 97/98 n.Chr.

Papias 110-130 n.Chr.

Ignatius stierf in 107 of 116 n.Chr.

Polycarpus, overleden ca. 163 n.Chr.

Irenaeus 120/140–202 n.Chr.

De Didache 120-150 n.Chr.

Justin de Martelaar 138-165 n.Chr.

Theophilus van Antiochië 168-181/188 n.Chr.

Anderen

Badawi moet bronnen aanvoeren die de opstanding ontkenden, behalve middeleeuwse vervalsingen.

Is het alternatief van Badawi redelijker??? Men zou ten onrechte kunnen denken dat Badawi’s afwijzing van de opstanding te wijten is aan algemeen scepticisme. Toch is dit niet het geval, want Badawi (en de meeste moslims) denken dat Jezus inderdaad gekruisigd leek te zijn, maar dat Allah op wonderbaarlijke wijze iemand (meestal verondersteld Judas te zijn) in zijn plaats zette en hen op wonderbaarlijke wijze het uiterlijk van Jezus gaf, waardoor niet alleen Jezus’ vijanden, maar ook zijn trouwe volgelingen werden misleid.

Band #11 De wortels van „God in menselijke gedaante“ 1 en 2

a) Badawi citeert liberalen en ongelovigen die de Bijbel aanvallen.

b) Badawi zegt dat het idee dat Jezus 'God in menselijke gedaante’ is, gebaseerd is op oude stammythen, legendes, heidense geloofsbelijdenissen en filosofie.

c) Badawi somt vele verhalen op, zoals verhalen over Baäl en zonnegoden, boeddhistische verhalen, en hij zegt dat mythen geen historische basis hebben. Natuurlijk dacht men vroeger dat de Hittieten een bijbelse mythe waren, maar hun bestaan is nu goed gedocumenteerd.

d) Badawi lijkt zich niet bewust te zijn van de 'gelijkenisdrogreden’ in de logica.

a) We vinden het prima dat Badawi mensen met andere geloofsovertuigingen citeert, maar we hebben er wel moeite mee wanneer Badawi hen ten onrechte 'christenen’ noemt of suggereert dat ze christenen zijn.

b) Als men het wil hebben over tribale mythen en legenden, kan men veel sterkere argumenten aanvoeren voor het omcirkelen van de Ka’aba, pelgrimstochten en de verering van Allah (inclusief zijn dochters) vóór Mohammed. Als het Oude Testament dateert uit de tijd van Abraham en Jezus (en dat is zo), dan heeft Badawi niet alleen een probleem met deze leerstelling, maar ook met de gedachte dat God er niet in geslaagd zou zijn de volledige Bijbel te bewaren.

c) Als je goed genoeg zoekt, kun je ongetwijfeld in bijna alles overeenkomsten en namaak vinden. We weten niet of Badawi op de hoogte is van de moderne wetenschappelijke literatuur die de leer van de islam in verband brengt met het vroegere zoroastrisme en ketterse christelijke sekten.

d) Als vage overeenkomsten niets bewijzen, dan heeft hij geen zaak. Als matige overeenkomsten het kopiëren uit heidense bronnen bewijzen, dan heeft dr. Badawi zojuist de Koran weerlegd!

Band #12 De wortels van „God in menselijke gedaante“ 3 en 4

a) Badawi geeft toe dat de evangeliën onderwijzen wat ze onderwijzen, maar hij zegt dat deze bijbelse leerstellingen voortkomen uit mythen.

b) Badawi brengt de Samaritaanse theorie naar voren, die stelt dat de Samaritanen niets in de Bijbel geloofden dat verder ging dan Jozua en dat zij onder invloed stonden van diverse heidense geloofsovertuigingen. De zogenaamde schrijvers van de evangeliën stonden onder deze Samaritaanse invloed, die ook banden had met geloofssystemen die verband hielden met de occultist Simon Magus (Handelingen 8:9-25).

c) Badawi geeft duidelijk toe wat het Nieuwe Testament over veel zaken leert – kruisiging, opstanding, dat Jezus de „Zoon van God” is, dat Jezus God is, enzovoort – maar hij gelooft er niets van.

d) Badawi geeft toe dat hij moet aannemen dat de Bijbel onwaar is, wil de Koran als waar worden beschouwd.

a) Soortgelijke mythen zijn aangetroffen voor sommige verhalen in de Koran, zoals Jezus die als baby spreekt. Badawi moet voorbeelden vinden, niet van mythen, maar van mythen die al bestonden voordat het overeenkomstige gedeelte van het Nieuwe of Oude Testament werd geschreven. Zelfs wanneer er mythen zijn met overeenkomsten, zoals een wereldwijde zondvloed, zou men verwachten dat mensen verhalen bedenken om catastrofale gebeurtenissen te verklaren.

b) Samaritanen en Sadduceeën (religieuze liberalen) accepteerden de geschriften van de profeten, zoals Jesaja, David, Salomo enz., niet. Badawi heeft niet kunnen aantonen hoe de evangelieschrijvers op enigerlei wijze door Samaritanen zijn beïnvloed. Hij noemt Simon Magus, vermoedelijk omdat hij een Samaritaan is, maar legt hier geen verband mee met wat de evangelieschrijvers (of wat dat betreft Mohammed) hebben gezegd.

c) Hij gelooft het niet vanwege een „voorafgaande theologische toewijding“ aan de Koran, maar we zien in ieder geval allemaal dat het Nieuwe Testament deze dingen leert.

d) Dit is eigenlijk een belangrijk punt dat Badawi toegeeft. Aangezien hij de Bijbel blijkbaar zo grondig heeft gelezen, is hij het ermee eens dat, als de Bijbel van God afkomstig is en de boodschap ervan zonder noemenswaardige vervalsing bewaard is gebleven, de Koran vals moet zijn. De Bijbel moet vervalst zijn om enige mogelijkheid te bieden dat de Koran waar is.

Band #13 De wortels van 'God in menselijke gedaante’ 5 en 6

a) Badawi zegt dat historische christelijke leerstellingen in de oudheid aannemelijk waren, maar nu niet meer.

b) Badawi zegt dat Simon Magus uit Handelingen 8 (een Samaritaan) de incarnatietheologie in het christendom heeft geïntroduceerd.

c) Badawi poneert nog meer theorieën over de wortels van het christendom, zoals 'goddelijke mensen’ en 'heerserscultussen’ die rond dezelfde tijd als het ontstaan van het christendom bestonden, en dat de schrijvers van het Nieuwe Testament dit idee dat Jezus een 'god-mens’ was, gewoon overnamen. Badawi’s 'logica’ vertelt hem: schuldig door associatie of door het tijdsbestek.

a) In het Engels bestaat er een slanguitdrukking om de mening van dr. Badawi te beschrijven: dit is alsof de pot de ketel zwart noemt. Badawi aanvaardt de hadiths als gezaghebbend. De hadiths spreken over Mohammed die de maan in tweeën splijt, Gabriël die Mohammed fysiek pijn doet, Mohammed die betoverd wordt, en het bestaan van ingetrokken soera’s in de Koran. Liberalen die historische christelijke leerstellingen ontkennen, ontkennen doorgaans de maagdelijke geboorte en de zondeloosheid van Christus, maar Badawi aanvaardt die zaken wel, evenals het feit dat Jezus vele wonderen verrichtte. In feite heeft hij niet zozeer bezwaar tegen de wonderen van Jezus, als wel tegen de kruisiging, de opstanding, de Drie-eenheid en het feit dat Jezus God wordt genoemd.

b) Dat is net zo belachelijk als zeggen: „Dr. Badawi vertelde Mohammed wat hij in de Koran moest opnemen.” De meeste apostelen hebben Simon Magus nooit ontmoet, en Jezus aanvaardde aanbidding als God en werd al lang vóór Simon Magus God genoemd. Dr. Badawi moet beter zijn best doen dan alleen maar „op zoek te gaan” naar bezwaren zonder enig bewijs.

c) Manicheeërs, een zonnecultus en sommige mysteriereligies zijn wellicht ontstaan in de eeuwen vóór en na Jezus Christus. Natuurlijk zijn er ook na Mohammed vreemde afsplitsingen binnen de islam ontstaan, die voor veel moslims onherkenbaar zijn. Dat bewijst echter niets over de islam of Mohammed, en het is moeilijk te begrijpen waarom Dr. Badawi denkt dat dit iets bewijst over het vroege christendom.

Dat God een heerser is, staat zowel in het Oude Testament als in de Koran, dus een „heerserscultus“ na het christendom en vóór de islam zou iets zijn waarvan men de islam zou kunnen beschuldigen dat zij die heeft overgenomen, niet het christendom. Wij zullen de islam echter niet beschuldigen van het overnemen van weinig bekende heerserscultussen, aangezien wij daar geen bewijs voor hebben. Het zou eenvoudiger zijn geweest – en hij had minder opnames hoeven maken – als dr. Badawi het christendom alleen zou beschuldigen van zaken waarvoor hij enig bewijs heeft.

Band #14 De wortels van 'God in menselijke gedaante’ 7 en 8

a) Badawi zegt graag: “Sommige geleerden zeggen”, en vervolgens probeert hij hieruit af te leiden dat het christendom gebaseerd is op Griekse en Hellenistische bronnen, variërend van Philo tot Paulus, met name wat betreft het Griekse woord 'logos’.

b) Badawi probeert ketterse leerstellingen uit het Boek van Henoch te koppelen aan bijbelse geschriften.

c) Badawi herhaalt zijn opmerking over Herbert W. Armstrong uit pakket 8, band 1, punt d. Badawi noemt Herbert W. Armstrong een geleerde en zegt dat Jezus slechts een mens was – Soera 9:30.

d) Hij noemt de heidense oorsprong van Kerstmis en Pasen.

a) Toegegeven, het idee dat God een woord had, komt voor in de Griekse filosofie. Maar natuurlijk staat er al lang vóór de klassieke Grieken in Genesis 1 dat God door Zijn woord schiep.

Overigens is Badawi in zijn ijver om het christendom te beschuldigen blijkbaar vergeten dat de Koran ook zegt dat Jezus het woord van Allah is.

b) Het Boek van Henoch bevat waarschijnlijk enige waarheid, net zoals iedereen een boek vol leugens kan schrijven en daar ook een paar verzen uit de Bijbel in kan verwerken.

Overigens is het Boek van Henoch een samengesteld werk, met vijf verschillende delen die waarschijnlijk door verschillende auteurs zijn geschreven.

c) Toen Badawi Herbert W. Armstrong een christelijke geleerde noemde, „vergat“ hij te vermelden dat Armstrong een ketter was. Hij was net zo goed een christen als de aanhangers van Mohammed moslims zijn.

d) Bij de Grieken, Romeinen en Germanen was er bijna elke dag van het jaar wel een of ander feest. Pasen valt nu samen met het Joodse Pesach, dus dat is niet heidens. Kerstmis was nooit een heidens feest. Het viel samen met het Romeinse feest dat Saturnalia heette, maar dat kwam waarschijnlijk doordat slaven toen tijdelijk vrijheid kregen, en veel vroege christenen in Rome waren slaven. Badawi lijkt de wereld weer 'door slechts één oog’ te bekijken, aangezien hij nalaat te vermelden dat de inwoners van Mekka vóór Mohammed feesten vierden die nu 'islamitische’ feesten worden genoemd, en vier van de vijf zuilen van de islam in praktijk brachten.

Band #15 Een islamitisch perspectief op de kwestie van het mysterie

a) Badawi zegt dat de Bijbel onjuist is en dat voor moslims de waarheid is:

a1) Je kunt pas aan het einde weten of je gered bent

a2) Je moet volgens Badawi verlossing bij Allah bereiken door goede daden, niet alleen door geloof in Jezus en verlossing uit genade, zoals de Bijbel leert.

a3) Allah vergeeft degenen niet die 'medegoden’ naast God hebben (d.w.z. in de Drie-eenheid geloven)

a4) Badawi zegt dat er twee voorwaarden zijn voor verlossing:

a4a) Je moet het juiste geloof in God hebben (geen 'partners met God’)

a4b Je moet goede daden verrichten

b) Badawi zegt: „Moslims zijn niet geobsedeerd door zonde en verzoening zoals christenen.”

c) Badawi zegt dat de Drie-eenheid gebaseerd is op ongefundeerde 'ervaring’.

a1) Voor moslims beefde zelfs Mohammed bij de gedachte aan zijn kwelling in het graf, volgens Sahih Muslim, deel 1:1214, blz. 290. In zekere zin heeft Badawi gelijk wat betreft religies die door mensen zijn verzonnen om de hemel te bereiken.

Gods kinderen hebben echter Gods beloften dat Hij hen zal beschermen, in Zijn kracht.

a2) Voor moslims en aanhangers van andere religies geldt dat je goede daden verricht om door eigen inspanning gered te worden. Aanhangers van diverse religies hopen tegen God te kunnen zeggen: „Ik verdien het om naar Uw hemel te gaan.“ Christenen verrichten goede werken, niet om gered te worden, maar uit dankbaarheid voor Gods inspanning om jou te redden. Wij eisen niet dat God ons redt, maar zijn dankbaar voor Zijn genade en barmhartigheid daarbij.

a3) Als Jezus Zelf aan hen zou verschijnen en hen zou vertellen dat God de Vader, Zichzelf en de Heilige Geest is, zouden zij Jezus dan zelfs dan nog afwijzen?

a4a) Je moet wel op de juiste manier geloven wat de essentiële zaken betreft. Je mag de Drie-eenheid niet ontkennen of verwerpen, want de Drie-eenheid is waar.

a4b) Nogmaals, Badawi denkt dat je door je eigen goede daden gered wordt. Nee, niemands goede daden zijn goed genoeg om gered te worden. Ja, God wil dat je goede daden verricht, maar het zijn Gods genade en barmhartigheid die je redden; niet je eigen verdiensten.

b) Gezien het feit dat verkrachting in moslimlanden wordt gelegitimeerd, en het geweld, zelfs tegen medemoslims, kan gerust worden gesteld dat Badawi gelijk heeft: veel moslims maken zich niet al te veel zorgen over zonde en verzoening.

c) De Drie-eenheid is gebaseerd op Gods woord. Als hij het niet eens is met de Drie-eenheid, zou hij christenen op zijn minst de beleefdheid kunnen betonen om nauwkeurig uiteen te zetten waarom christenen in de Drie-eenheid hebben geloofd en daarvoor hebben geleden.

Band #16 Autoriteit en authenticiteit van de Geschriften 1 en 2

a) Badawi is het ermee eens dat onze Bijbel en zijn Koran niet allebei waar kunnen zijn.

b) De Bijbel zou vol tegenstrijdigheden zitten en de Koran zou dat niet zijn.

c) Badawi zegt dat de Bijbel door mensen is gemaakt omdat er niet altijd in staat: „God zei“.

d) Badawi maakt het Nieuwe Testament af en citeert uit de publicatie van de Jehova’s Getuigen, Awake!, om extra aanvallen op het christendom te gebruiken.

e) Badawi wijst op kopieerfouten in de Bijbel en op de stamboom van Jezus die zowel in Lucas als in Matteüs wordt vermeld.

a) Wij zijn het ermee eens dat Badawi op dit punt gelijk heeft; een van beide moet onjuist zijn.

b) Alle vermeende tegenstrijdigheden die we hebben gehoord, worden toegelicht op www.BibleQuery.org. Daarentegen kunnen moslims niet verklaren hoe Mohammed een nachtelijke reis maakte naar de moskee in Jeruzalem (die pas na zijn dood werd gebouwd), hoe Zul Qarnain ontdekte dat de zon onderging in een modderige bron, hoe de aarde in zes dagen werd geschapen – nee, dat waren er acht – op een manier die niet met elkaar te verzoenen valt. Haman, die in de tijd van Esther leefde, reisde niet terug in de tijd naar de tijd van Mozes, enzovoort.

c) Badawi probeert te beperken dat God in de Bijbel gebruik kan maken van een menselijk element. In werkelijkheid bevat de Koran echter duidelijk enkele verzen die niet rechtstreeks door Allah kunnen zijn uitgesproken. Hoewel dat de Koran niet weerlegt, ontkracht het wel het argument van dr. Badawi.

d) We zouden ook kunnen aanhalen wat hindoes over de islam zeggen, maar dat zou de islam niet meer ongeldig maken dan het aanhalen van publicaties van de Getuigen van Jehova door dr. Badawi het christendom ongeldig zou maken.

e) Jezus had niet één, maar twee stambomen. Zijn biologische stamboom via Maria staat in Lucas, en zijn wettelijke afstamming via zijn stiefvader Jozef staat in Matteüs. Er staan kopieerfouten in de Koran, en er ontbreken ook soera’s.

Dit is het einde van dit deel: Pakket 9

„Serie K. Jezus, de geliefde boodschapper van de islam – Deel 2 door Jamal A. Badawi

Islamic Information Foundation. Halifax, Nova Scotia, Canada

Getypte delen

Soera2:36 “Toen bracht Satan hen ertoe uit de (tuin) te glijden en de toestand van (gelukzaligheid) te verlaten waarin zij zich bevonden. Wij zeiden: 'Daalt allen neer (gij mensen) met vijandschap onder elkaar; o aarde zal uw verblijfplaats zijn, en uw middel van bestaan voor een tijd.”

In het commentaar van de Jalalayn staat: „Wij zeiden: ‚Daalt af' naar de aarde; dat wil zeggen, jullie en jullie nageslacht dat nog in jullie is. ‚Onder elkaar' betekent dat sommigen van jullie nageslacht vijandschap zullen koesteren jegens anderen vanwege jullie onderdrukking jegens elkaar.”

Ja, God heeft het berouw van Adam aanvaard en hem vergeven (volgens de Koran – zie vers5:37 ), maar noch Adam, noch zijn nakomelingen konden terugkeren naar het paradijs, noch konden zij het zelfs maar weer terugvinden. Sindsdien worden het leven van de mens gedomineerd door lijden, ellende en vijandigheid.

'Abdullah Yusuf 'Ali zegt over dit vers: „Het is duidelijk dat Adam het type is van de gehele mensheid en dat de geslachten in alle spirituele zaken samenvallen.”

Soera 7:172-173 luidt: „Toen God uit de kinderen van Adam – uit zijn lendenen – hun nakomelingen voortbracht en hen liet getuigen over zichzelf (door te zeggen): 'Ben Ik niet jullie Heer (Die jullie koestert en onderhoudt?’ Zij zeiden: 'Ja! Wij getuigen inderdaad! Dit opdat jullie op de Dag des Oordeels niet zouden zeggen: 'Hiervan waren wij ons nooit bewust.’ Of opdat jullie niet zouden zeggen: 'Onze vaderen vóór ons hebben misschien valse goden aanbeden, maar wij zijn (hun) nakomelingen na hen: wilt u ons dan vernietigen vanwege de daden van mensen die zinloos waren?’”

Het commentaar van Jalalayn interpreteert dit als volgt: „Hij [God] haalde ieder van hen uit de lendenen van de ander, terug tot aan Adam, generatie na generatie, in de gedaante die zij bij hun geboorte zouden aannemen. Zij waren zo talrijk als de mieren op de berg Nu’man op de dag van 'Arafa. Hij stelde voor hun ogen de bewijzen van Zijn goddelijkheid tentoon en legde in hen

hersenen en liet hen getuigen over zichzelf.

In het commentaar van Muhammad Farid Wagdi op deze verzen staat: „Bedenk dat uw God uit de lendenen van de kinderen van Adam hun nakomelingen tevoorschijn bracht in dezelfde gedaante die zij (bij hun geboorte) zullen aannemen, eeuw na eeuw, en voor hen de bewijzen van Zijn goddelijkheid oprichtte en in hun hersenen het vermogen aanbracht om deze bewijzen te herkennen. Zo werden zij verheven tot het niveau van degenen aan wie werd gezegd: 'Ben Ik niet jullie Heer?’ Zij zeiden: 'Ja.’ Hun volledige kennis hiervan en het feit dat zij er diep in geworteld waren, maakte hen als het ware tot getuigen, opdat zij op de Dag des Oordeels niet zouden zeggen: 'Hiervan (dat wil zeggen, hun kennis van God) waren wij ons nooit bewust.’ Of dat zij zouden zeggen: 'Onze vaderen hebben valse goden aangenomen, en zo zijn wij hen gevolgd. Zult Gij ons vernietigen vanwege de daden van het dwaze volk?’”

'Abdullah Yusuf 'Ali zegt in zijn uitleg: „De woorden van de tekst verwijzen naar de nakomelingen van Adam; dat wil zeggen, naar de gehele mensheid, geboren of nog ongeboren, zonder enige tijdsbeperking. Adams nageslacht zet het bestaan van Adam voort en neemt zijn geestelijke erfenis over. De mensheid als zodanig heeft een collectief aspect.”

Ibn 'Abbas zei: „God nam de gelofte af van de lendenen van Adam in Nu’man, d.w.z. 'Arafa. Hij haalde al zijn nageslacht tevoorschijn dat Hij had geschapen en verspreidde hen in Zijn aanwezigheid als mieren. Hij sprak tot hen en zei: 'Ben Ik niet jullie Heer?’ Zij zeiden: 'Ja, wij getuigen!’ Opdat zij op de Dag des Oordeels niet zouden zeggen: 'Hiervan (d.w.z. de kennis van God) waren wij ons nooit bewust.’“

Ibn 'Abbas zei ook

„In het begin, toen God Dam op aarde wierp, zond Hij hem naar een woestijn in het land van India. Vervolgens wreef Hij over zijn lendenen en haalde Hij elke ziel tevoorschijn die Hij had besloten te scheppen tot aan de Dag des Oordeels. Dat vond plaats in Nu’man, dat achter de berg 'Arafa ligt. God sprak vervolgens tot hen en stelde hen in staat te spreken. Hij nam van hen de belofte af dat zij Hem zouden aanbidden en nooit iets aan Hem zouden toeschrijven. (Hij deed dat) nadat Hij in hen een verstand had gelegd, hun levensonderhoud had geschonken en de lengte van hun levensduur, hun beproevingen en dergelijke had bepaald. Vervolgens plaatste Hij hen terug in Adams lendenen. Zo zal de Dag des Oordeels nooit aanbreken voordat iedereen die zijn belofte heeft afgelegd, geboren is. (Zie ook Al-Khazin II: 191.)

Abu Hurayra zei ook:

„Zo was Adam ongehoorzaam en zijn nakomelingen waren eveneens ongehoorzaam. Adam vergat het en at van de boom; evenzo vergaten ook zijn nakomelingen het. Adam zondigde en zijn nageslacht zondigde ook!” (Geciteerd door Tirmidhi en anderen.)

“Uit deze verzen, interpretaties en overleveringen blijkt duidelijk dat Adam door moslims wordt erkend als de vertegenwoordiger van zijn nageslacht en dat de Koran hiernaar verwijst.” (p. 6)

In Sahih al-Bukhari (deel 3:1213 nr. 3156) is er nog meer bewijs voor de juistheid van deze interpretatie.

„Ons is verteld op gezag van Qays ibn Hafasa… op gezag van Mohammed dat God tegen degene die het minst lijdt onder de bewoners van de hel zegt: ‚Als je alle rijkdom van de wereld bezat waarmee je jezelf zou kunnen vrijkopen, zou je dat dan doen?' Hij zei: ‚Ja.' Toen zei God: 'Ik had je iets gevraagd dat veel gemakkelijker is dan dit, toen je nog in de lendenen van Adam was: dat je geen andere goden aan Mij zou toevoegen. Toch heb je geweigerd en aanbid je valse goden.’

Wat is er gebeurd met dit nageslacht dat beloofde God te aanbidden en geen anderen aan Hem toe te voegen, zodat het zijn belofte niet nakwam en zijn gelofte brak?

Blijven alle mensen de zonde van Adam herhalen, namelijk de opstand tegen de bekende wil van God?

Er is nog een andere overlevering die aan Mohammed wordt toegeschreven op basis van het gezag van 'Abdullah, waarin staat:

„Telkens wanneer een ziel onrechtvaardig wordt gedood, draagt de eerste zoon van Adam (Kaïn) een deel van het bloed (de verantwoordelijkheid) daarvan, omdat hij de eerste was die moorden verordende (al-Bukhari, deel 3:3157. Zie ook deel 3:6473 en deel 3:6890.)

Als Kaïn volgens Mohammed dus moreel verantwoordelijk was voor elke onrechtmatig gedode ziel, waarom zou Adam dan niet verantwoordelijk zijn voor het doorgeven van de gevallen natuur van de mens aan zijn nageslacht?

Soera 5:32 „Om die reden hebben Wij de kinderen van Israël voorgeschreven dat, indien iemand een mens doodt – tenzij het om moord gaat of om het zaaien van onrust in het land – het zal zijn alsof hij het hele volk heeft gedood; en indien iemand een leven redt, zal het zijn alsof hij het leven van het hele volk heeft gered.”

'Ali legt uit: „Een individu doden of trachten te doden omdat hij een ideaal vertegenwoordigt, is hetzelfde als iedereen doden die dat ideaal hooghoudt. Aan de andere kant is het redden van één individueel leven onder dezelfde omstandigheden hetzelfde als het redden van een hele gemeenschap.”

„God heeft Hem die geen zonde kende, voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij in Hem de gerechtigheid van God zouden worden.” (2 Korintiërs 5:21)

„Hij heeft zelf onze zonden in Zijn lichaam aan het kruis gedragen, opdat wij voor de zonde zouden sterven en voor de gerechtigheid zouden leven.“ (1 Petrus 2:24)

“Maar u weet dat Christus verschenen is om de zonden weg te nemen, en in Hem is geen zonde.” (1 Johannes 3:5)

“… zonder het vergieten van bloed is er geen vergeving.” (Hebreeën 9:22)

Christus Zelf zei in het openbaar: „De reden waarom de Vader Mij liefheeft, is dat Ik Mijn leven geef om het weer op te nemen.“ (Johannes 10:17-18).

Johannes3:16 „Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”

- - - - -

Waarom ik geen moslim ben door Ibn Warraq. p. 39-40

De samenleving in het pre-islamitische Centraal-Arabië was georganiseerd rond de stam, en elke stam had zijn eigen hoofdgod, die zelfs door de rondtrekkende nomaden in een vast heiligdom werd aanbeden. De godheid woonde in een steen en had niet noodzakelijkerwijs een menselijke gedaante. Soms was de heilige steen een beeld, soms was het gewoon een groot rotsblok waarvan de vorm op een mens leek. De heidense Arabieren stelden zich kennelijk voor dat het rotsblok dat als fetisj diende, doordrongen was van een goddelijke kracht en op zijn beurt een goddelijke invloed uitoefende.

De namen van de twee heuvels, As-Safa en al-Marwa, betekenen 'steen’, dat wil zeggen 'afgodsbeeld’. Heidenen renden tussen de twee heuvels heen en weer om Isaf en Naila, de afgodsbeelden die daar waren geplaatst, aan te raken en te kussen, in de hoop geluk en voorspoed te verkrijgen.

DE HEILIGE ZWARTE STEEN EN HUBAL

Er zijn aanwijzingen dat zwarte stenen in verschillende delen van de Arabische wereld werden aanbeden; zo vermeldde Clemens van Alexandrië, die rond 190 schreef, dat „de Arabieren de steen aanbidden“, waarmee hij zinspeelde op de zwarte steen van Dusares in Petra. Maximus Tyrius schreef in de tweede eeuw: „De Arabieren brengen eerbetoon aan ik weet niet welke god, die zij voorstellen door middel van een vierhoekige steen“, waarmee hij zinspeelt op de Kaaba waarin de Zwarte Steen zich bevindt. De grote ouderdom ervan wordt ook bevestigd door het feit dat de oude Perzen beweren dat Mahabad en zijn opvolger de Zwarte Steen in de Kaaba achterlieten, samen met andere relikwieën en beelden, en dat de steen een symbool van Saturnus was.

In de omgeving van Mekka bevinden zich diverse andere heilige stenen die oorspronkelijk fetisjen waren, „maar die een oppervlakkig mohammedaans karakter hebben gekregen doordat ze in verband zijn gebracht met bepaalde heilige personen.” [Noldeke, Ancient Arabs, deel 1, blz. 659]

De Zwarte Steen zelf is kennelijk een meteoriet en dankt zijn reputatie ongetwijfeld aan het feit dat hij uit de „hemel“ is gevallen. Het is dubbel ironisch dat moslims dit stuk rots vereren als de steen die de engel Gabriël aan Ismaël gaf om de Kaaba te bouwen, aangezien deze, om Margoliouth te citeren, „van twijfelachtige echtheid is, aangezien de Zwarte Steen in de vierde [islamitische] eeuw door de … Qarmatiërs werd verwijderd en na vele jaren door hen werd teruggeplaatst: het is twijfelachtig of de steen die zij terugbrachten dezelfde was als de steen die zij hadden verwijderd.” [Margoliouth, *Ideas and Idols of Modern Islam*, p. 241]

Hubal werd in Mekka aanbeden, en zijn afgodsbeeld van rode carneool stond in de Kaaba boven de droge put waarin men votiefoffers wierp. Het is zeer waarschijnlijk dat Hubal een menselijke gedaante had. De plaats van Hubal naast de Zwarte Steen suggereert dat er een verband tussen beide bestaat. Wellhausen meent dat Hubal oorspronkelijk de Zwarte Steen was, die, zoals we al hebben opgemerkt, ouder is dan het afgodsbeeld. Wellhausen wijst er ook op dat God in de Koran de Heer van de Kaaba en de Heer van het gebied van Mekka wordt genoemd. De Profeet hekelde de verering in de Kaaba van de godinnen al-Lat, Manat en al-Uzza, die de heidense Arabieren de dochters van God noemden, maar Mohammed ging niet zo ver om de cultus van Hubal aan te vallen. Hieruit concludeert Wellhausen dat Hubal niemand minder is dan Allah, de „god“ van de Mekkanen. Toen de Mekkanen de Profeet bij Medina versloegen, zou hun aanvoerder hebben geroepen: „Hoera voor Hubal.“

Het omcirkelen van een heiligdom was een zeer gangbaar ritueel dat op veel plaatsen werd beoefend. De pelgrim kuste of streelde het afgodsbeeld vaak tijdens zijn omcirkeling. Sir William Muir denkt dat de zeven planetaire omcirkelingen van de Kaaba „waarschijnlijk symbolisch waren voor de omwentelingen van de hemellichamen“. [Muir, The Life of Muhammad.] Zwemer gaat zelfs zo ver te suggereren dat de zeven omcirkelingen van de Kaaba – drie keer snel en vier keer langzaam – „een nabootsing waren van de binnen- en buitenplaneten“. [Zwemer, The Influence of Animism on Islam, p. 158]

Het staat buiten kijf dat de Arabieren „in een relatief late periode de zon en andere hemellichamen aanbaden“ [Noldeke, Ancient Arabs, deel 1, p. 660]. Het sterrenbeeld van de Plejaden, waarvan werd aangenomen dat het regen schonk, verschijnt als een godheid. Er bestond de e cultus van de planeet Venus, die onder de naam al-Uzza als een grote godin werd vereerd. …

De islamitische rituelen waarbij tussen Arafat en Muzdalifah en tussen Muzdalifah en Mina werd gelopen, moesten na zonsondergang en vóór zonsopgang worden uitgevoerd. Dit was een bewuste wijziging die door Mohammed werd ingevoerd om de associatie met het heidense zonneritueel te onderdrukken,… De verering van de maan blijkt ook uit persoonsnamen zoals Hilal (sikkel), Qamar (maan) enzovoort.

Houtsma [Zwemer p. 160] heeft gesuggereerd dat de steniging die in Mina plaatsvond oorspronkelijk gericht was tegen de zondemon. Deze opvatting wordt aannemelijk gemaakt door het feit dat de heidense pelgrimstocht oorspronkelijk samenviel met de herfstnachtevening. De zondemon wordt verdreven en aan zijn harde heerschappij komt een einde met de zomer, waarna in Muzdalifah de dondergod wordt aanbeden die vruchtbaarheid brengt.

Muzdalifah was een plaats van vuuraanbidding. Moslimhistorici noemen deze heuvel de heuvel van het heilige vuur. De god van Muzdalifah was Quzah, de dondergod. Zoals Wensinck zegt: „Er werd een vuur aangestoken op de heilige heuvel, die ook Quzah werd genoemd. Hier werd halt gehouden en deze wukuf vertoont een nog grotere gelijkenis met die op de Sinaï, aangezien in beide gevallen de dondergod zich in vuur openbaart. Verder kan worden verondersteld dat de traditionele gewoonte om zoveel mogelijk lawaai te maken en te schreeuwen oorspronkelijk een sympathieke bezwering was om de donder op te roepen. [Zwemer p.159]

- - - - -

Why I Am Not a Muslim door Ibn Warraq. p. 35

„De werken van Ignaz Goldziher en Henri Corbin over de invloed van het zoroastrisme op de islam; de werken van Geiger, Torrey en Katsch over de invloed van het jodendom; het baanbrekende werk van Richard Bell over de invloed van het christendom; het werk van Wellhausen, Noldeke, Hurgronje en Robertson Smith over de invloed van het sabianisme en het pre-islamitische Arabië; en het werk van Arthur Jeffery over de buitenlandse woordenschat in de Koran – al deze werken samen doen ons instemmen met de conclusies van Zwemer dat de islam 'geen uitvinding is, maar een brouwsel; er is niets nieuws aan, behalve het genie van Mohammed om oude ingrediënten te vermengen tot een nieuw wondermiddel tegen menselijke kwalen en dit met het zwaard op te dringen.” [Islam: A Challenge to Faith door Samuel Zwemer, New York 1908]

„bijvoorbeeld in soera 113: 'In de naam van de barmhartige en genadige God. Zeg: “Ik zoek mijn toevlucht bij de Heer van de Dageraad, tegen het kwaad van wat Hij heeft geschapen; en tegen het kwaad van de nacht wanneer die aanbreekt; en tegen het kwaad van de heksen die op knopen blazen, en tegen het kwaad van de afgunstige wanneer hij afgunst koestert.”’

De islam dankt veel van haar meest bijgelovige details aan het oude Arabische heidendom, met name in de riten en rituelen van de bedevaart naar Mekka (zie soera’s 2:153; 22:28-30; 5:1-4; 22:37). We kunnen ook sporen van heidendom vinden in de namen van bepaalde oude goden (soera’s 53.19,20; 71.22,23); in het bijgeloof rond djinns; en in oude volksverhalen zoals die over Ad en Thamud.

- - - - -

Why I Am Not a Muslim door Ibn Warraq. p. 36-37

DE EERSTE VIJF DAGEN [Hajj-bedevaart]

Wanneer de pelgrim voor het eerst aankomt op een plek enkele mijlen buiten Mekka, bereidt hij zich voor zodat hij zich in een staat van rituele reinheid of toewijding bevindt. Nadat hij eenvoudige pelgrimskleding heeft aangetrokken en de nodige wassingen en gebeden heeft verricht, betreedt de pelgrim het heilige gebied van Mekka, waar van hem wordt verwacht dat hij zich onthoudt van het doden van dieren, het vernielen van planten, het plegen van geweld en het hebben van geslachtsgemeenschap. Hij verricht verdere wassingen en gebeden in de heilige moskee van Mekka, al-Masjid al-Haram; vervolgens kust hij de heilige Zwarte Steen, die zich in de oostelijke hoek van de Kaaba bevindt, het kubusvormige gebouw in het midden van de open binnenplaats van de Heilige Moskee.

De pelgrim wendt zich vervolgens naar rechts en loopt zeven keer rond de Kaaba: drie keer in een snel tempo en vier keer in een langzaam tempo. Telkens wanneer hij de Kaaba omcirkelt, raakt hij de Yamani-hoek aan, waar nog een geluksbrengende steen is ingebed, en kust hij ook de heilige Zwarte Steen.

Vervolgens begeeft de pelgrim zich naar de Maqam Ibrahim (de plaats van Abraham), waar Abraham naar verluidt in de richting van de Kaaba heeft gebeden. Hij verricht nog twee gebeden en keert terug naar de Zwarte Steen om deze te kussen. Vlakbij ligt de heilige bron van Zem Zem, waar volgens de islamitische traditie Hagar en Ismaël in de woestijn dronken. De pelgrims gaan verder naar een omheind terrein dat bekendstaat als de al-Hijr, waar volgens de islamitische geloofsovertuiging Hagar en Ismaël begraven liggen, en waar Mohammed zelf zou hebben geslapen in de nacht van zijn wonderbaarlijke reis van Mekka naar Jeruzalem.”

- - - - -

Waarom ik geen moslim ben door Ibn Warraq. p. 36-37

ZESDE TOT TIENDE DAG

De pelgrim verlaat de heilige moskee via een van de vierentwintig poorten. Buiten beklimt hij de glooiende heuvel die bekendstaat als de berg As-Safa, terwijl hij voortdurend verzen uit de Koran reciteert. Vervolgens rent hij zeven keer van de top van As-Safa naar de top van al-Marwah, waarbij hij verschillende gebeden herhaalt. Dit … ritueel herdenkt Hagar’s vermeende zoektocht naar water in de woestijn.

Dit is de zesde dag van de bedevaart; de avond wordt doorgebracht in Mekka, waar hij nogmaals een rondgang om de Kaaba maakt. Op de zevende dag luistert hij naar een preek in de Grote Moskee van de „ “, en vervolgens, op de achtste, trekt hij naar Mina, waar hij de gebruikelijke rituelen van de islam verricht en de nacht doorbrengt. Op de negende dag, na het ochtendgebed, begeeft de pelgrim zich naar de berg Arafat, waar het ritueel van het „staan“ (wuquf, in het Arabisch) wordt uitgevoerd. Volgens de islamitische traditie ontmoetten Adam en Eva elkaar hier na hun verdrijving uit het paradijs. Hier reciteert de pelgrim de gebruikelijke gebeden en luistert hij naar nog een toespraak over het thema van berouw. Vervolgens haast hij zich (het Arabische woord betekent 'stormloop’) naar Muzdalifah, een plaats tussen Mina en Arafat, waar hij voor het zonsonderganggebed moet aankomen.

De volgende dag, de tiende, is de Dag van het Offer, die in de hele moslimwereld wordt gevierd als Id al-Adha. Vroeg in de ochtend in Muzdalifah zeggen de gelovigen hun gebeden op en begeven zich vervolgens naar de drie pilaren in Mina. De pelgrim werpt zeven stenen naar elk van deze pilaren; deze ceremonie wordt ramyu’l-rijam genoemd, het werpen van stenen. „De pelgrim houdt het steentje tussen duim en wijsvinger van de rechterhand, gooit het op een afstand van niet minder dan vijftien voet en zegt: ‚In de naam van God, de Almachtige, doe ik dit, en uit haat tegen de duivel en zijn schande.'“ De overige steentjes worden op dezelfde manier geworpen. Vervolgens keert hij terug en brengt hij het offer van een geit of lam. Na het feest vieren de pelgrims het ritueel van ontwijding, waarbij veel pelgrims hun hoofd scheren of gewoon een paar lokken laten knippen.

Moslims verklaren dit specifieke bijgeloof als een symbool voor Abrahams afwijzing van de duivel, die probeerde de grote aartsvader te weerhouden van zijn door God opgelegde plicht om zijn zeer geliefde zoon Ismaël te offeren. Het offeren van een lam of een geit herdenkt eenvoudigweg de goddelijke vervanging van Abrahams offerdier door een ram.”

De heidense oorsprong van de hadj-bedevaart

Gedurende een periode van tien dagen

1) Bezoek en kus een heilige zwarte steen

2) De Yamani-hoek aanraken, waar nog een steen is ingebed

3) Keer terug en kus de zwarte steen opnieuw

4) Beklim een rotsachtige heuvel, bekend als de berg As-Safa, tot aan de rotsachtige top van Al-Marway

5) Keer terug naar de stenen Kaaba om eromheen te lopen, waar de heilige steen zich bevindt.

6) Op de negende dag beklimmen moslims de rotsachtige berg Arafat om rituelen te verrichten.

7) Op de tiende dag, „De Dag van het Offer“, gaan moslims naar de drie stenen pilaren in Mina en rapen 21 stenen op om naar de stenen pilaren te gooien, zeven stenen per pilaar.

Het aanbidden van een dode religie („stenen dood“)

1) Het landschap is droog en dor

2) De Kaaba is van steen

3) Het kussen van een 'heilige’ zwarte steen

4) „Stenen“ naar de duivel gooien.

5) In Jeruzalem, het islamitische heiligdom, 'De Rots van de Koepel’

6) In Medina bezoeken moslims het graf van Fatima (dochter van Mohammed), het graf van Mohammed, het graf van Mohammeds oom, evenals andere graven.

7) Moslims vereren voortdurend dode en levenloze voorwerpen zoals stenen en graven. Dit verraadt symbolisch het levenloze karakter van deze religie. De islam is een levenloze en dode religie als het gaat om een ware en levende relatie met de levende God van het universum.”

door Steven M. Morrison, PhD.