Moslims zijn vaak erg snel met het beweren dat God heeft toegestaan dat de Bijbel is vervalst. Wat ze daarmee impliceren is dat de Koran vandaag de dag het betrouwbare woord van God is, terwijl de Bijbel dat niet is. De Bijbel bevat veel kleine tekstuele varianten, maar het bewijs voor leerstellige veranderingen is verwaarloosbaar. De Koran vertoont meer aanwijzingen voor vervalsing in het licht van Ubai, ingetrokken verzen, 'Uthman en andere problemen met de Koran. De meest ingrijpende leerstellige afwijking in de Koran, die door moslims zelf naar voren wordt gebracht, is echter „de dochters van Allah“.
Samenvatting
De christelijke website http://answering-islam.org/Responses/Saifullah/sverses.htm zegt: „Een van de meest gênante gebeurtenissen in het leven van Mohammed vond plaats toen Satan zijn woorden in de mond van Mohammed legde. Mohammed sprak Satans woorden uit als het woord van God. Deze gebeurtenis is gedocumenteerd door verschillende vroege islamitische geleerden en wordt vermeld in de Hadith en de Koran. Latere moslims, die zich schaamden dat hun zelfbenoemde profeet Satans woorden had uitgesproken, ontkenden dat de gebeurtenis had plaatsgevonden. Er zijn talloze excuses en ontkenningen naar voren gebracht door deze latere aanhangers van Mohammed om Mohammeds zondige fout te verdoezelen.
Er moet nogmaals op worden gewezen dat de gebeurtenis rond de 'Satanische Verzen’ niet iets is dat door niet-moslims is verzonnen. De gebeurtenis is vastgelegd in de vroegste beschikbare islamitische bronnen over het leven van Mohammed. Niemand mag denken dat het een verhaal is dat is verzonnen door mensen die kritisch staan tegenover de islam. Het is een episode die rechtstreeks in de vroege islamitische geschriften te vinden is.
Dit onderwerp is een van de meest controversiële binnen de islam. Satan bracht Mohammed ertoe zijn woorden als Gods woorden te reciteren.”
Wat stond er oorspronkelijk in de Koran?
In de Soera van de Ster (Soera 53), verzen 19-20, staat: „Hebt gij Lat gezien, en 'Uzza, en nog een derde (godin), Manat?”
Allah speelde een prominente rol in het pre-islamitische Arabië, als een god met drie dochters: al-Lat, al-Uzza en Manat. (Let op: 'al-’ betekent 'de’.)
De vier vroege biografen van Mohammed schreven dat deze verzen oorspronkelijk werden gevolgd door:
„Dit zijn de verheven kraanvogels (bemiddelaars) op wier voorspraak mag worden gehoopt.”
Interpretatie: Allahs dochters werden beschouwd als hemelse wezens die als bemiddelaars fungeerden. Numidische kraanvogels die op grote hoogte vliegen, dienden als metafoor voor hen. Een alternatieve lezing voor „is te verwachten“ (turtaja) is „wordt met goedkeuring aanvaard“ (turtada). (Uit de vertaling van Alfred Guillaume van Ibn Ishaqs *Het leven van Mohammed*, p. 166.
Later werd deze passage verwijderd en vervangen door het volgende:
„Wat! Voor jullie het mannelijke geslacht, en voor Hem het vrouwelijke? Zie, dat zou inderdaad een uiterst onrechtvaardige verdeling zijn.” (de huidige verzen 53:21-22)
Interpretatie: Degenen die in de drie dochters van Allah geloofden, waren oneerlijk tegenover Allah, aangezien zij allemaal de voorkeur gaven aan zonen, maar toch beweerden dat Allah alleen dochters had.
Dit zijn de zogenaamde „Satanische Verzen“. In de moderne tijd gebruikte Salman Rushdie alleen deze term als titel voor zijn niet-gerelateerde en fictieve „roman“, en dit artikel gaat niet in op dat moderne verhaal. Wat betreft de oorspronkelijke Satanische Verzen: hoe kan een objectieve moslim of niet-moslim vaststellen welke verzen er oorspronkelijk in stonden? De rest van dit artikel geeft direct en indirect bewijs dat de Satanische Verzen er oorspronkelijk in stonden, en negen bezwaren van moslims.
De vier biografen:
Direct bewijs voor de Satanische Verzen
Hoewel niet alles wat vroege moslims over Mohammed zeiden waar was, zijn islamitische geleerden eerder geneigd om uitspraken van Mohammed te aanvaarden die door drie of meer bronnen worden gestaafd. Wij kennen de Satanische verzen niet uit niet-moslimbronnen, maar uit vier verschillende vroege moslimgeleerden die biografen van Mohammed waren. Merk op dat drie van de biografen het leven van Mohammed zelfs nog eerder hebben vastgelegd dan de beroemde hadith-verzamelingen waarop de soennitische islam berust.
Al-Wahidi/Wakidi (overleden in 207/823 n.Chr.) schreef *Asbab al-Nozul*. „Op een bepaalde dag waren de vooraanstaande mannen van Mekka in een groep bijeengekomen naast de Kaaba en bespraken zij, zoals gewoonlijk, de zaken van de stad; toen verscheen Mohammed en ging op vriendelijke wijze bij hen zitten, waarna hij in hun aanwezigheid de 53e soera begon te reciteren… 'Ziet gij dan niet Lat en Ozza, en Manat, de derde naast hen?’ Toen hij bij dit vers was aangekomen, ingaf de duivel hem een uitdrukking van de gedachten die al vele dagen zijn ziel in hun greep hielden; en legde hij woorden van verzoening en compromis in zijn mond, naar de openbaring waarvan hij zo lang van God had verlangd, namelijk: 'Dit zijn de verheven Vrouwen, en voorwaar, op hun voorspraak is hoop.’ De Qoerais waren verrast en verheugd over deze erkenning van hun goden; en toen Mohammed de soera afsloot met de slotwoorden 'Wierpt u daarom neer voor God en dient Hem’, wierp de gehele vergadering zich eensgezind op de grond neer en aanbad. … ’s Avonds bezocht Gabriël hem; en de profeet reciteerde de soera voor hem. En Gabriël zei: 'Wat heb je nu gedaan? Je hebt voor het volk woorden herhaald die ik je nooit heb gegeven.’ Daarop was Mohammed diep bedroefd, …”
Ibn Sa’ad/Sa’d (overleden in 230/845 n.Chr.) was op de hoogte van het werk van al-Wahidi, maar hij was zelf een biograaf die een 15-delig werk schreef, de *Kitab al-Tabaqat al-Kabir*.
Ibn Isaq/Ishaq (overleden in 145/767 of 151/773 n.Chr.) was een soennitische Shafi’i die later zijn eigen, kortstondige school stichtte. Hij schreef Sirat Rasullallah (Het leven van de profeet van Allah). „[De emigranten] bleven waar ze waren [in Ethiopië] totdat ze hoorden dat de mensen van Mekka de islam hadden aanvaard en zich ter aarde wierpen. Dat kwam doordat de soera De Ster [Soera 53] aan Mohammed was geopenbaard en de apostel deze reciteerde. Zowel moslims als polytheïsten luisterden er zwijgend naar, totdat hij bij de woorden 'Hebben jullie al-Lat en al-Uzza gezien?’ kwam. Zij luisterden aandachtig naar hem, terwijl de gelovigen [hun profeet] geloofden. Sommigen vielen af toen zij de 'saj’ van de Satan hoorden en zeiden: 'Bij Allah, wij zullen hen (de kraanvogels) dienen, opdat zij ons dichter bij Allah mogen brengen’. De Satan leerde deze twee verzen aan elke polytheïst en hun tongen spraken ze moeiteloos uit. Dit drukte zwaar op de profeet, totdat Gabriël naar hem toe kwam en zijn beklag deed….” (Hij noemt de overleveringsketen als Yazid bin Ziyad -> Mohammed bin Ishaq -> Salama -> Ibn Hamid -> ibn Isaq
Ibn Jarir al-Tabari (overleden in 923 n.Chr.) was een soennitische Shafi’i die een 38-delige islamitische wereldgeschiedenis schreef tot 915 n.Chr. Hij wordt wel „de sjeik der commentatoren“ genoemd. In deel 6, blz. 108-110, schrijft hij: „Toen de boodschapper van God zag hoe zijn stam hem de rug toekeerde en hij bedroefd was omdat zij de boodschap die hij hun van God had gebracht, afwezen, verlangde hij in zijn ziel dat er iets van God tot hem zou komen dat hem met zijn stam zou verzoenen… En toen hij bij de woorden kwam: 'Hebben jullie nagedacht over al-Lat en al-Uzza en Manat, de derde, de andere?’, legde Satan, vanwege zijn innerlijke twijfels en wat hij zijn volk wilde brengen, de woorden op zijn tong: 'Dit zijn de hoogvliegende kraanvogels; voorwaar, hun voorspraak wordt met goedkeuring aanvaard [of: is wenselijk of hoopvol].’ Toen de Qoeraisj dit hoorden, verheugden zij zich en waren zij blij en verrukt over de manier waarop hij over hun goden sprak, en zij luisterden naar hem, terwijl de moslims, die volledig vertrouwen hadden in hun profeet met betrekking tot de boodschap die hij van God had gebracht, hem niet verdachten van dwaling, waan of vergissing. … Toen [later] kwam Gabriël naar de Boodschapper van God en zei: 'Mohammed, wat heb je gedaan? Je hebt aan de mensen voorgedragen wat ik je niet van God heb gebracht, …’”
Latere islamitische geleerden die dit vermelden zijn:
❶ Abu Ma’shar uit Khorasan (787-885 A.H.)
❷ Ibn Abi Hatim
❸ Ibn al-Mundhir
❹ Ibn Hajar uit Asqalaan (773-852 A.H.)
❺ Ibn Mardauyah
❻ Musa ibn 'Uqba
❼ Het beroemde commentaar van Zamakhshari op Soera 22:52. (1070-1143 n.Chr.)
De eerste zes zijn afkomstig uit *The Book of the Major Classes*, vertaald door S. Moinul 'Haq.
Eerdere islamitische geleerden die dit ook vermeldden, zijn:
Ka’b al-Qurazi, een van de grootste vroege koranwetenschappers van de islam.
Urwah ibn al-Zubayr, een vroege geleerde uit Mekka die bekendstaat als de grondlegger van de studie naar het leven van Mohammed. Hij was tevens de neef van Aisha en de zoon van Asma, de dochter van Abu Bakr – een van de eerste twintig bekeerlingen tot de islam.
Abu Bakr ibn Abd al-Rahman ibn al-Harith, een van de vooraanstaande geleerden op het gebied van de islamitische wetgeving in de eerste eeuw.
Abu al-Aliyah al-Basri, nog een van de grootste koranleerlingen van de eerste eeuw. Hij bestudeerde de Koran bij kalief Umar, Ubayy ibn Ka’b, Zayd ibn Thabit en Ibn Abbas.
al-Suddi, een andere vroege geleerde die bij Ibn Abbas studeerde.
Muhammad ibn al-Sa’ib al-Kalbi, een vroege commentator die de langste tafsir schreef die tot zijn tijd was opgesteld.
Qatadah ibn Di’amah, een van de grootste vroege commentatoren van de islam.
al-Dahhak ibn Muzahim al-Balkhi, een expert in tafsir uit de eerste eeuw.
Ikrimah, een slaaf van Ibn Abbas en een kenner van het leven van Mohammed.
Ibn Abbas zelf, de grondlegger van de koranstudies.
Sa’id ibn Jubayr, een van de vooraanstaande koranwetenschappers van zijn tijd en een van de beste leerlingen van Ibn Abbas. Sommige overleveringen van Ibn Abbas zijn via Sa’id ibn Jubayr overgeleverd.
Indirect bewijs voor de 'Satanische verzen’:
De Koran en de hadiths van Bukhari
Bukhari stierf rond 870 n.Chr. (zelfs nog later dan drie van de vier genoemde bronnen.) Toen Mohammed de Soera van de Ster reciteerde, bogen zowel heidenen als moslims. (Bukhari, deel 3, boek 19, nr. 173, blz. 100; deel 3, boek 19, nr. 176, blz. 101; deel 6, boek 60, nr. 385-386, blz. 364-365; Abu Dawud, deel 1, boek 2, hoofdstuk 481, nr. 1401, p. 369) Er wordt niet vermeld dat heidenen zich voor enige andere recitatie van Mohammed bogen; waarom zouden zij dan zo ontvankelijk zijn voor deze soera, vooral aangezien Bukhari en Abu Dawud NIET vermelden dat die heidenen ooit moslims werden, en dit was vóór de veldslagen met deze Mekkaanse heidenen!
Ook staat in Soera 22:52: „Nooit hebben Wij vóór jou een boodschapper of een profeet gezonden, of, wanneer hij een verlangen koesterde, wierp Satan enige (ijdelheid) in zijn verlangen; maar God zal alles (wat ijdel is) wat Satan erin werpt tenietdoen, en God zal Zijn tekenen bevestigen (en vestigen);…“
Soera 17:73-75 zegt: „En hun bedoeling was om jou af te leiden van hetgeen Wij aan jou hadden geopenbaard, om in Onze naam iets heel anders in de plaats te stellen: (in dat geval), zie! Zij zouden jou zeker tot (hun) vriend hebben gemaakt! En hadden Wij jou geen kracht gegeven, dan zou je bijna een beetje naar hen zijn geneigd. In dat geval zouden Wij je een dubbele portie (straf) in dit leven hebben laten ondergaan, en een gelijke portie bij de dood; en bovendien zou je niemand hebben gevonden om je tegen Ons te helpen!”
Merk op dat, hoewel sommigen beweren dat Soera 17:73-75 werd geopenbaard ten tijde van de „Hemelvaart van de Profeet“, Tabari en Ibn Sa’d schreven dat Soera 17:73-75 werd geopenbaard rond de tijd van de „Satanische verzen“. Moslims hebben zelfs een speciale term voor het gefluister van Satan, ruwweg uitgesproken als „wiswas“.
Negen bezwaren van moslims en antwoorden daarop
Moslimbezwaar 1: Enkele moslimgeleerden die zwegen over de 'Satanische verzen’ zijn imam Muslim, die de Sahih Muslim schreef, Abu Dawud, Nas’ai, Ahmad bin Hanbal en ibn Hisham.
Antwoord: Er staan talrijke zaken in de ene verzameling hadiths die niet in andere verzamelingen voorkomen. Zo bevatten de langere hadiths van Bukhari bijvoorbeeld niet de passages over de reden waarom zakat moet worden betaald, de straf voor het hamsteren van goederen en de twee engelen die elke ochtend een moslim bezoeken, zoals te vinden is in Sahih Muslim, deel 2, hoofdstuk 371, nr. 2205, blz. 484. Als tweede voorbeeld weten we dat Ibn Hisham gebruik maakte van Bukhari, maar dat hij het gedeelte over de 'Satanische verzen’ wegliet. In Ibn Hishams kopie van Ibn Ishaq zei hij dat hij zaken had weggelaten die hij ongepast vond. Als hij zich te zeer schaamde om het op te nemen, is dat geen bewijs dat het niet gebeurd is.
Moslimbezwaar 2: De vermeende Satanische verzen passen niet bij de rest van Soera 53.
Antwoord: Bedenk dat het moderne gedeelte niet volgde op de 'Satanische verzen’, maar deze juist verving. Bovendien zijn er gevallen waarin verschillende delen van één soera op verschillende tijdstippen werden geopenbaard. Enerzijds zei al-Wahidi dat Mohammed tot en met de slotwoorden reciteerde. Anderzijds weten we ook niet of de hele Soera van de Ster (53) na vers 22 in één keer is geschreven. De verzen 51-53 lijken misplaatst, aangezien ze Mohammed persoonlijk aanspreken.
Moslimbezwaar 3: Soera 53:19-21 zou veel eerder geschreven kunnen zijn dan de soera’s die spreken over het gefluister van Satan.
Antwoord: Tabari en ibn Sa’ad zeggen dat ze tegelijkertijd met Soera 17:73-75 zijn geopenbaard. Niemand weet tegenwoordig met zekerheid wanneer veel Koranverzen zijn geschreven. Aan de andere kant zou het, zelfs als het eerder was geschreven, de inhoud ervan niet ontkrachten. Als een vrome moslim echt in de Koran gelooft, inclusief de soera’s 17:73-75 en22:52 , dan moet hij geloven dat Satan dingen aan de Koran toevoegt. John Gilchrist zegt in *Muhammed and the Religion of Islam*, blz. 120: „Het andere argument is zwak omdat er geen concreet bewijs is dat het eerste deel van Soera 53 verwijst naar de miraj [de hemelreis van Mohammed] die volgde op de emigratie naar Abessinië. Zoals reeds aangetoond, verwijst het vrijwel zeker naar een van Mohammeds eerste visioenen, die door de Koran zelf beperkt worden tot de twee die hij had toen zijn profetische bediening begon. Helaas blijkt dat vrijwel alle feitelijke argumenten van moslims tegen dit verhaal even zwak zijn.”
Moslimbezwaar 4: De 'Satanische verzen’ zijn in strijd met de kernleer van de Ene God die Mohammed consequent onderwees.
Antwoord: Er is niet bewezen dat Mohammed in alles consistent was. Bedenk dat in Bukhari, deel 4, boek 54, hoofdstuk 10, nr. 490, blz. 317; deel 4, boek 53, hoofdstuk 38, vóór nr. 400, blz. 266; en deel 8, boek 53, hoofdstuk 38, nr. 400, blz. 267, wordt vermeld dat Mohammed daadwerkelijk gedurende een bepaalde periode door het kwaad was betoverd. Bovendien waren de biografen en anderen die dit hebben opgetekend nog steeds moslims, dus deze historici bewijzen dat ten minste sommigen Mohammed zouden volgen, zelfs als hij leugens zou spreken.
Moslimbezwaar 5: Veel passages in de Koran zeggen dat Mohammed geen valse uitspraken kon doen, en daarom is dit onverenigbaar met de interpretatie dat Satan dingen tussenvoegt. Bijvoorbeeld:
Soera 10:15b: „Zeg: Het staat mij niet vrij, uit eigen beweging, dit te veranderen: ik volg niets anders dan wat mij is geopenbaard…”
Soera 41:42: „Geen leugen kan het benaderen, noch van voren noch van achteren: het is neergezonden door Degene vol Wijsheid, die alle lof verdient.”
Soera 15:9: „Wij hebben ongetwijfeld de Boodschap neergezonden; en Wij zullen deze zeker (tegen verdraaiing) beschermen.”
Soera 60:44-46: „Als hij (de Boodschapper) in Onze naam ook maar één uitspraak zou verzinnen, zouden Wij hem zeker bij de rechterhand hebben gegrepen en zouden Wij vervolgens zeker de slagader van zijn hart hebben doorgesneden.”
Reactie: Enerzijds wordt beweerd dat Satan, en niet Mohammed, de 'satanische verzen’ heeft verzonnen, en dat de bescherming van de Koran niet uitsluit dat er een valse leerstelling binnensluipt en dat Allah deze corrigeert. Anderzijds, als een moslim deze verzen zo interpreteert dat er nooit iets vals in de boodschap van een profeet terecht zou kunnen komen, dan zou dit – ongeacht de 'satanische verzen’ – in tegenspraak zijn met de fluisteringen van Satan die in de Koran worden genoemd.
Bovendien is dit niet het enige geval waarin een vers uit de Koran „volledig verdween“ omdat het werd afgeschaft. Sahih Muslim, deel 1, hoofdstuk 244, nr. 1433, blz. 329-330, is een belangrijke hadith omdat hieruit blijkt dat een vers niet alleen werd afgeschaft, maar dat het na de afschaffing ook volledig verdween. Dus ofwel:
a) De Koran op een tablet [in de hemel] bevatte de vroegere versie, en de latere versie wijkt af van die op het tablet. De huidige Korans wijken af van het hemelse tablet.
b) De Koran op een tablet in de hemel bevatte de latere versie, en de vroegere versie wijkt daarvan af. De oorspronkelijke recitatie werd dus gepresenteerd als een weergave van de tablet in de hemel, terwijl dat in feite een leugen was.
Wat is het nu? De tablet [in de hemel] in Soera 85:20-22 is vermoedelijk niet gemaakt van kneedbare klei.
Bezwaar 6 van moslims: Misschien heeft Tabari informatie onkritisch verzameld.
Antwoord: Hoewel we geen bewijs hebben voor deze speculatie, schreven ook de andere drie biografen hierover. Twee van hen waren zeker van vóór Tabari, dus zelfs als zou blijken dat Tabari onkritisch was, zou dat geen grote invloed hebben, aangezien we nog steeds de andere drie hebben. Een moslim zou misschien willen dat alle vroege biografen van Mohammed zo ernstig gebrekkig waren, maar meerdere bronnen wijzen op hun nauwkeurigheid.
Bovendien nam Tabari niet alles kritiekloos over. Zo vermeldt hij bijvoorbeeld in deel 1, blz. 532, vele islamitische overleveringen over Adam en Eva die hij had vernomen van de volgelingen van de Thora. Hij citeert er veel, maar zegt dat hij terughoudend is wat betreft de betrouwbaarheid van deze hadiths. (Uit het boek van Barbara Freye Stowasser, *Woman in the Qur’an, Tradition, and Their Interpretation*, blz. 28.)
Bezwaar 7 van de soennitische moslims: De gezaghebbende hadiths vermelden het niet rechtstreeks.
Antwoord: Bukhari, deel 3, boek 19, hoofdstuk 42, nr. 173, blz. 100; deel 3, boek 19, hoofdstuk 43, nr. 176, blz. 101; deel 6, boek 60, hoofdstuk 286-287, nr. 385-386, blz. 364-365; Abu Dawud, deel 1, boek 2, hoofdstuk 481, nr. 1401, p. 369, vermeldt de situatie waarin de inwoners van Mekka zich bogen bij het horen van Soera 53. Het is moeilijk anders te verklaren wat er aan deze soera zo bijzonder was dat heidenen zich ervoor bogen, terwijl ze zich voor geen enkele andere soera bogen. Ook de Koran zelf vermeldt het „gefluister“ van Satan.
Soennitisch bezwaar 8: Sjeik al-Albani zei in zijn boeken over de overleveringsketen van hadiths dat het bewijs voor de 'satanische verzen’ een gebrekkige overleveringsketen (isnad) heeft.
Antwoord: http://answering-islam.org/Responses/ Saifullah/sverses.htm zegt: „Wat al-Albani betreft, heb ik vernomen dat hij tegenwoordig ernstig in diskrediet is geraakt vanwege zijn fouten met betrekking tot isnads; hij schrijft zelfs in het ene boek dat iets correct is, en in een ander boek schrijft hij dat het onjuist is! Het boek *Al-Albani Unveiled* van Sayf ad-Din Ahmed Ibn Muhammad Amirul Islam geeft talrijke voorbeelden. Op de achterflap staat: Dit boek is een analytische studie van een van de vooraanstaande hadith-sjeiks (Muhammad Nasiruddeen al-Albani) van de moderne islamitische beweging die bekendstaat als 'Salafiya’. De auteur heeft de tegenstrijdigheden van Al-Albani duidelijk aangetoond door terug te grijpen op het oorspronkelijke werk in het Arabisch (Tanaqadat al-Albani al-Wadihat), van de bekende Jordaanse hadith-geleerde – Shaykh Hasan ibn Ali al-Saqqaf.”
Moslimbezwaar 9: Niet-moslims uiten kritiek op Mohammed en de islam.
Antwoord: Deze gebeurtenis is niet verzonnen door niet-moslims, maar is gedocumenteerd door moslims zelf. Deze vrome moslims hadden toegang tot vroegere bronnen dan moslims vandaag de dag hebben. Je ogen sluiten voor iets dat kritisch is ten opzichte van jouw standpunt, louter omdat het kritisch is ten opzichte van jouw standpunt, is niet verenigbaar met het streven naar de waarheid. Aangezien christenen beweren de waarheid te verkondigen, hebben wij de verantwoordelijkheid om een valse profeet aan te wijzen. Wij doen dit niet uit haat of uit egoïstische motieven, maar uit liefde en uit het verlangen om te zien dat moslims zich afkeren van hun valse leer, zich tot de ware Jezus wenden en zich bij ons voegen in vreugde in de hemel bij de God van de waarheid.
Hoe ga je nu verder?
Moslims zijn het onderling niet eens over de vraag of de satanische woorden oorspronkelijk in de Koran stonden.
Alternatief 1: Wat als Mohammed inderdaad als profeet sprak over de bemiddeling van de dochters van Allah? Dan zou dat Mohammed op zijn minst voor een bepaalde periode tot een valse profeet maken.
Alternatief 2: Wat als Mohammed de satanische verzen nooit heeft uitgesproken? Dan waren alle vier de vroege biografen van Mohammed het eens over een vergissing, namelijk dat Mohammed een valse profeet was. Sommige mensen kiezen er bewust voor om iets te volgen, zelfs als ze geloven dat de leider dingen van Satan heeft gezegd. Zelfs als dit waar zou zijn, wat doe je dan met de Koranverzen over de influisteringen van Satan die Mohammed ontving?
Hoe dan ook, de islam leert dat Allah toestaat dat Zijn woorden hoe dan ook vreselijk verdraaid worden, en dat Allah toestaat dat Zijn oprechte volgelingen valse wegen leren kennen als de weg van de waarheid. Dit komt omdat de Koran in Soera 43:44-45 aangeeft dat alle eerdere profeten dezelfde boodschap hadden. In feite zegt Soera 41:43 dat er niets aan Mohammed werd geopenbaard dat niet ook aan eerdere profeten was geopenbaard. Voor een moslim geldt dus ofwel
a) Allah Zijn vervalste boodschap al eerder toestond,
b) of is het de Koran zelf die een verdraaide boodschap is.
Hoe dan ook, zo stelt de islam, kan men er niet op vertrouwen dat Allah Zijn Woord zal behoeden voor ingrijpende leerstellige veranderingen.
Vertrouw op God
God de Almachtige heeft de macht om Zijn boodschap te bewaren. Mensen zouden meer vertrouwen in God moeten hebben.
Vertrouw erop dat God Zijn Woord heeft bewaard. Soera 5:46-48 zegt dat Jezus de Thora bevestigde (in Zijn tijd), dat God de Schrift aan joden en christenen heeft gezonden, en dat zij zelfs in de tijd van Mohammed de waarheid daaraan konden toetsen. Soera’3:48 en 5:110-111 laten zien dat Jezus de Thora en het Evangelie bezat. Ook de discipelen van Jezus waren geïnspireerd. In de Bijbel laten Jesaja 59:21; 40:8; Ps. 119:89 dat Gods woord voor eeuwig standhoudt. Zijn Woord was oorspronkelijk volkomen foutloos en is tot op de dag van vandaag onfeilbaar (zonder noemenswaardige fouten) bewaard gebleven. (Jes. 55:11; 1 Petrus 1:23-25; Psalm 119:89,91,144,160).
Vertrouw erop dat God wil dat je de waarheid volgt en tot Hem komt. God wil dat niemand verloren gaat (Ezechiël18:23 ,32; 2 Petrus 3:9). Iedereen moet het evangelie van Jezus Christus gehoorzamen, zoals in 2 Tessalonicenzen 1:8 staat.
Vertrouw niet op sterfelijke mensen. Vertrouw anderen niet die je van God zouden willen afkeren. Wees in feite niet wijs in je eigen ogen (Spreuken 3:7). Maar: „Vertrouw op de HEER met heel je hart, en steun niet op je eigen inzicht; erken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden recht maken.” (Spreuken 3:5-6) Vertrouw je erop dat God je paden recht maakt als je Hem erkent?
Vertrouw op Jezus; Hij is van God en Gods boodschap is bewaard gebleven. Jezus is geen dief of rover (Johannes 10:8-10). Vertrouw erop dat Jezus Zijn leven gaf als losprijs (Matteüs20:28 ), om een zondoffer te zijn (Romeinen 8:3), door Zijn bloed dat aan het kruis werd vergoten (Hebr.10:19 ).
Geloof in de Heer Jezus en je zult gered worden (Handelingen16:31 ). “… 'Ieder die in Hem gelooft, zal nooit beschaamd worden’” (Romeinen10:11 ). Vertrouw dus op God en vertrouw erop dat Hij je trouw leidt. Hij heeft niet toegestaan dat Zijn eeuwige woord werd verdraaid, dus de Bijbel is betrouwbaar. Wend je leven tot Christus, en Hij zal je vrede en troost schenken. www.MuslimHope.com.
Dit is wat een christelijke apologeet zei.
In reactie op de bewering dat „heb je niet gehoord“ alleen maar denigrerend kan zijn, haalde ik een vers uit de Koran aan waarin de uitdrukking wordt gebruikt in combinatie met „duidelijk bewijs van God“, en ik zei dat de Koran zich niet negatief kan uitlaten over duidelijk bewijs van God. In reactie op zijn bewering dat er tijdens de Mekkaanse periode nooit moslims in Abessinië hebben gewoond, zei ik dat dit een algemeen bekend feit is uit de islamitische geschiedenis. Vervolgens gaf ik een lijst met acht bronnen die melding maken van de 'Satanische Verzen’, en wees ik op het vers in al-Bukhari dat de gebeurtenis bevestigt (waarmee ik zijn bewering weerlegde dat de gebeurtenis niet in de Hadith te vinden is).
Ka’b al-Qur azi, een van de grootste vroege korangeleerden van de islam.
Urwah ibn al-Zubayr, een vroege Mekkaanse geleerde die bekendstaat als de grondlegger van de studie naar het leven van Mohammed. Hij was tevens de neef van Aisha, de kleinzoon van Abu Bakr en de zoon van Abu Bakrs dochter Asma – een van de eerste twintig bekeerlingen tot de islam.
Abu Bakr ibn Abd al-Rahman ibn al-Harith, een van de vooraanstaande geleerden op het gebied van de islamitische wetgeving in de eerste eeuw.
Abu al-Aliyah al-Basri, eveneens een van de grootste koranwetenschappers van de eerste eeuw. Hij bestudeerde de Koran bij kalief Umar, Ubayy ibn Ka’b, Zayd ibn Thabit en Ibn Abbas.
al-Suddi, een andere vroege geleerde die bij Ibn Abbas studeerde.
Muhammad ibn al-Sa’ib al-Kalbi, een vroege commentator die de langste tafsir schreef die tot zijn tijd was opgesteld.
Qatadah ibn Di’amah, een van de grootste vroege commentatoren van de islam.
al-Dahhak ibn Muzahim al-Balkhi, een expert in tafsir uit de eerste eeuw.
Ikrimah, een slaaf van Ibn Abbas en een expert op het gebied van het leven van Mohammed.
Ibn Abbas zelf, de grondlegger van de Koranwetenschap.
Sa’id ibn Jubayr, een van de toonaangevende Korangeleerden van zijn tijd en een van de beste leerlingen van Ibn Abbas. Sommige overleveringen van Ibn Abbas zijn via Sa’id ibn Jubayr overgeleverd.
Proefschrift van Shahab, blz. 17
Zie p. 51 in
Boek $224
http://www.keenzo.com/showproduct.asp?ID=3287146
door Steven M. Morrison, PhD.