V1: Heeft Judas Jezus gekust op de avond van zijn arrestatie?
(a) Ja (Matteüs 26:48-50). (b) Nee. Judas kon niet dicht genoeg bij Jezus komen om hem te kussen (Johannes 18:3-12).
A: Ja, Judas kuste Jezus. In Johannes 18:3-12 staat niet dat Judas Jezus niet kuste of niet dichtbij genoeg kon komen. Bedenk dat Jezus in Johannes 18:4 naar voren trad
V2: Wat zei Jezus over de verloochening door Petrus?
(a) „De haan zal niet kraaien voordat je mij driemaal hebt verloochend“ (Johannes13:38 ).
(b) „Voordat de haan twee keer kraait, zul je Mij drie keer verloochenen“ (Marcus14:30 ). Toen de haan één keer kraaide, waren de drie verloocheningen nog niet voltooid (zie Marcus 14:72). Daarom ging voorspelling (a) niet op.
A: Mattheüs 26:34, Lucas 22:34 en Johannes 13:38 zeggen dat Petrus Jezus drie keer zou verloochenen voordat de haan (een onbekend aantal keren) kraaide. Marcus14:30 zegt dat Petrus Jezus drie keer zou verloochenen voordat de haan twee keer kraaide.
1. De eerste verloochening staat in Matteüs 26:70, Marcus 14:68 en Lucas 22:57.
2. De tweede verloochening staat in Matteüs 26:72, Marcus 14:70 en Lucas 22:58
3. De derde verloochening staat in Matteüs 26:74, Marcus 14:71 en Lucas 22:60.
De haan kraaide een tweede keer in Matteüs 26:75, Marcus 14:72 en Lucas 22:60. De Bijbel vermeldt niet of de haan beide keren kraaide nadat Petrus voor de derde keer had verloochend, of dat de haan één keer eerder kraaide en de tweede keer na Petrus’ derde verloochening. Hoe dan ook, het doet er eigenlijk niet toe.
V3: Heeft Jezus zijn eigen kruis gedragen? (a) Ja (Johannes19:17 ). (b) Nee (Matteüs 27:31-32).
A: Ja, Jezus droeg zijn eigen kruis een groot deel van de weg. Jezus kon het echter niet de hele weg dragen, dus droeg Simon van Cyrene het een deel van de weg (Matteüs 27:32; Marcus 15:21; Lucas 23:26)
Vraag 4: Stierf Jezus in Mt 27:50-51; Mk 15:37-38 voordat het voorhangsel van de tempel scheurde? (a) Ja (Matteüs 27:50-51; Marcus15:37 -38). (b) Nee. Nadat het voorhangsel was gescheurd, riep Jezus met luide stem: „Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest!“ En toen Hij dit gezegd had, blies Hij zijn laatste adem uit (Lukas23:45 –46).
A: Mattheüs 27:50-51 zegt dat deze gebeurtenissen tegelijkertijd plaatsvonden. Marcus en Lucas vermelden de volgorde niet.
V5: Waar was Jezus om het zesde uur op de dag van de kruisiging? (a) Aan het kruis (Marcus15:23 ). (b) In de rechtbank van Pilatus (Johannes19:14 ).
A: Marcus hanteerde de Joodse dag, die om 6.00 uur ’s ochtends begon, dus hing Jezus om 12.00 uur ’s middags aan het kruis. Johannes, die voornamelijk voor niet-Joodse lezers schreef, hanteerde in Johannes 1:39; 4:6; 19:14 de Romeinse dag, die om middernacht begon, en Jezus was om 6.00 uur ’s ochtends nog steeds in de rechtbank van Pilatus. Zie *Encyclopedia of Bible Difficulties*, blz. 363-364, en *When Critics Ask*, blz. 376, voor meer informatie.
V6: In de evangeliën staat dat er twee misdadigers samen met Jezus werden gekruisigd. Hebben beide misdadigers Jezus bespot? (a) Ja (Marcus15:32 ). (b) Nee. Een van hen bespotte Jezus, de ander verdedigde Jezus (Lucas23:43 ).
A: Beide dieven bespotten Jezus aanvankelijk. De dief aan de rechterkant nam het echter later voor hem op.
V7: Is Jezus op dezelfde dag van de kruisiging naar het paradijs opgevaren?
(a) Ja. Hij zei tegen de dief die hem verdedigde: „Vandaag zul je met mij in het paradijs zijn“ (Lucas23:43 ).
(b) Nee. Twee dagen later zei Hij tegen Maria Magdalena: „Ik ben nog niet opgevaren naar de Vader“ (Johannes20:17 ).
A: Om deze vraag te beantwoorden, moet je de christelijke theologie begrijpen. Het paradijs en de hemel zijn verschillende plaatsen. Uit de apocriefe geschriften blijkt dat het publiek waartoe Jezus sprak, de Joden, ervan uitging dat er in het hiernamaals twee delen waren: de gevangenis en het paradijs. Het paradijs, in Lucas16:22 ook wel 'de schoot van Abraham’ genoemd, is de plaats waar de godvruchtige mensen vóór de tijd van Jezus naartoe gingen, totdat Jezus uit de dood opstond. Nadat Jezus was neergedaald en de overwinning op Satan had uitgeroepen, steeg Hij op naar de hemel en nam Hij gevangenen [van de dood] met Zich mee (Efeziërs 4:8), en alle mensen die God in de tijd vóór Jezus volgden, gingen met Jezus naar de hemel.
V8: Wat was de exacte tekst op het kruis?
(a) „Dit is Jezus, de Koning der Joden“ (Matteüs 27:37).
(b) „De Koning der Joden“ (Marcus15:26 )
(c) „Dit is de Koning der Joden“ (Lucas 23:3).
(d) „Jezus van Nazareth, de Koning der Joden“ (Johannes19:19 ).
A: Johannes19:20 geeft ons het antwoord door te zeggen dat het bord in drie talen was geschreven: Latijn, Hebreeuws en Grieks. De evangelieschrijvers zeiden:
In Mattheüs 27:37 staat: „Dit is Jezus, de koning van de Joden.”
Marcus15:26 De koning van de Joden.
Lucas 23:38. Dit is de koning van de Joden.
Johannes19:19 „Jezus van Nazareth, de Koning der Joden“
Schrijvers uit de oudheid parafraseerden hun woorden vaak. Wat we hier hebben, is juist, maar niet letterlijk. Als bijvoorbeeld de ene schrijver zei: „Dit is Jezus, de koning van de Joden“ en een andere zei: „de koning van de Joden“, dan konden beiden dezelfde uitspraak vastleggen. De eerste schrijver legde simpelweg meer van de uitspraak vast dan de tweede.
Papias, een leerling van de apostel Johannes, vermeldt dat het Evangelie volgens Matteüs oorspronkelijk in de taal van de Hebreeën (Aramees?) was geschreven en vervolgens in het Grieks werd vertaald. De andere schrijvers schreven in het Grieks. Er is dus sprake van een vertaling tussen de uitspraken en wat de evangelieschrijvers hebben opgeschreven.
Ongeacht de verschillen tussen de drie verslagen lijkt Marcus eenvoudigweg op te tekenen wat ze allemaal gemeen hebben.
V9: Werd Jezus gekruisigd op de dag vóór het paasmaal of op de dag erna?
(a) Erna (Marcus14:12 -17) [ook Matteüs 26:17].
(b) Vóór. Vóór het paasfeest (Johannes 13:1) ging Judas ’s
's nachts (Johannes13:30 ). De andere discipelen dachten dat hij eropuit ging om
benodigdheden te kopen ter voorbereiding op het paasmaal (Johannes13:29 ). Toen Jezus
werd gearresteerd, gingen de Joden de rechtszaal van Pilatus niet binnen omdat ze
rein te blijven om het Pascha te kunnen eten (Johannes18:28 ). Toen het vonnis
tegen Jezus werd uitgesproken, was het ongeveer het zesde uur op de dag van
voorbereiding op het Pascha (Johannes19:14 ).
A: Het was vóór de sabbat, wanneer het Pascha gewoonlijk werd gevierd, maar na het Laatste Avondmaal, dat een dag eerder plaatsvond als Paschamaaltijd. Vier punten voor het antwoord.
1. Alle vier de evangeliën zijn het erover eens dat Jezus op een vrijdag werd gekruisigd, vlak voordat het eigenlijke Pascha begon (Matteüs 27:62; Marcus15:42 ; Lucas 23:54; Johannes 18:28).
2. Het Laatste Avondmaal vond plaats op vrijdag, de dag vóór het Pascha. Het was in feite een paasmaaltijd (Marcus 15:16-17; Lucas 22:15). Maar ofwel a) vierde Jezus het Pascha ongewoon vroeg omdat Hij de volgende dag „niet beschikbaar” zou zijn, ofwel b) vierden ook veel andere Joden het Pascha vroeg, zodat er genoeg ruimte zou zijn voor iedereen. Hoe dan ook, Jezus „verlangde er vurig naar om dit Pascha met jullie te eten voordat Ik lijd“. In Lucas 22:15
3. De term 'de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden’ in Marcus 14:12
De NIV Study Bible, blz. 1522, zegt: 'de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden’. Normaal gesproken zou dit de 15e van Nisan betekenen, de dag na het Pascha (zie aantekening bij vers 1). De toegevoegde zin „toen het de gewoonte was het paaslam te offeren“ maakt echter duidelijk dat de 14e van Nisan wordt bedoeld, omdat op die dag de paaslammeren werden geslacht (Ex 12:6). Het gehele achtdaagse feest werd soms aangeduid als het Feest van de Ongezuurde Broden, en er zijn aanwijzingen dat de 14e van Nisan losjes aangeduid kan zijn als de „eerste dag van de Ongezuurde Broden“.
4. Hier volgen de bijbelverzen die aantonen dat Jezus op vrijdag werd gekruisigd.
In Mattheüs 27:62 staat dat het de dag na de Voorbereidingsdag [d.w.z. de sabbat] was toen er een wacht bij het graf werd geplaatst. In Mattheüs 28:1 staat dat de dag daarna „na de sabbat“ was.
Marcus15:42 en Lucas23:54 zeggen beide dat het de voorbereidingsdag vóór de sabbat was toen Jezus stierf. Met andere woorden: het was vóór zonsondergang op vrijdag.
Johannes 13:1 bewijst dit punt hier niet. Hoewel ik het eigenlijk eens ben met de vraagsteller dat Johannes 13:1 plaatsvond vóór het Laatste Avondmaal en meer dan 24 uur vóór het Pascha, zou iemand anders Johannes 13:1 kunnen interpreteren als zijnde vóór het Pascha.
Johannes 13:29-30 is hier niet relevant, omdat er niet wordt gespecificeerd welk feest het betreft, en het Feest van Ongezuurde Broden duurde een week.
Johannes18:28 De nacht waarin Jezus werd gearresteerd was de nacht vóór het Pascha, omdat de Joden ceremonieel rein wilden blijven tot het Pascha. Als ze naar binnen waren gegaan, zouden ze zichzelf tot de volgende zonsondergang als ceremonieel onrein hebben beschouwd. Dit betekent dat de arrestatie op donderdagavond moest plaatsvinden, niet op vrijdagavond of woensdagavond.
Johannes19:14 zegt dat de kruisiging plaatsvond op de voorbereidingsdag (paraskeue) voor het Pascha. De voorbereidingsdag voor het Pascha loopt van zonsondergang op donderdagavond tot zonsondergang op vrijdagavond, d.w.z. omvat het grootste deel van vrijdag. Terzijde: het moderne Griekse woord voor vrijdag is paraskeue.
Zie *When Critics Ask*, blz. 375, *Hard Sayings of the Bible*, blz. 448-449, en *Encyclopedia of Bible Difficulties*, blz. 375 voor meer informatie over waarom Jezus op een vrijdag werd gekruisigd.
V10: Heeft Jezus tot de Vader gebeden om de kruisiging te ontlopen?
(a) Ja, in Mattheüs 26:39; Marcus 14:36; Lucas 22:42. (b) Nee, in Johannes 12:27.
A: Jezus bad niet om de kruisiging te voorkomen. In de hof van Getsemane bad Jezus: „Indien het mogelijk is, laat deze beker aan Mij voorbijgaan; maar Uw wil, niet de mijne, geschiede.” Na vurig gebed besefte Jezus dat de beker niet aan Hem voorbij zou gaan, en zoals Johannes 12:27 laat zien, besefte Jezus dat Hij juist voor dit uur was gekomen.
V11: In de evangeliën waarin staat dat Jezus [indien mogelijk] bad om het kruis te vermijden, hoe vaak trok Hij zich dan terug van zijn discipelen om te bidden?
(a) Drie keer (Matteüs 26:36-46 en Marcus14:32 -42).
(b) Eén keer. Er is geen ruimte voor nog twee andere keren. (Lucas 22:39-46).
A: Jezus trok zich drie keer terug om te bidden, en bij zijn terugkeer trof Hij hen alle drie de keren slapend aan, zoals Mattheüs 26:36-46 en Marcus 14:32-42 vermelden. Er is geen probleem met Lucas, aangezien deze ofwel alleen de derde keer vermeldt dat Hij bad (en de derde keer dat zij sliepen), ofwel deze samenvat, waarbij Hij ofwel een van de drie keren dat Jezus wegging en de laatste keer dat zij sliepen, noemt.
V12: Matteüs en Marcus zijn het erover eens dat Jezus drie keer wegging om te bidden. Wat waren de woorden van het tweede gebed?
(a) Marcus geeft de woorden niet weer, maar hij zegt dat de woorden dezelfde waren als die van het eerste gebed ( , Marcus14:39 ).
(b) Matteüs geeft ons de woorden, en we kunnen zien dat ze niet dezelfde zijn als in het eerste gebed (Matteüs 26:42).
A: Hoewel de evangelieschrijvers de teksten parafraseerden en niet elk woord letterlijk opschreven, heeft Marcus gelijk; de twee keren hebben dezelfde betekenis.
Eerste keer bidden:
In Matteüs 26:39 staat de eerste keer: „Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat deze beker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.”
Marcus 14:35-36 zegt: „Hij ging een eindje verder, viel op de grond en bad dat, indien mogelijk, dit uur aan Hem voorbij zou gaan. 'Abba, Vader,’ zei Hij, 'alles is U mogelijk. Neem deze beker van Mij weg. Maar niet wat Ik wil, maar wat U wilt.’”
Tweede gebed:
Matteüs 26:42: „Mijn Vader, als deze beker niet aan Mij voorbij kan gaan zonder dat Ik hem drink, laat dan Uw wil geschieden.“
Marcus14:39 , staat: „Weer ging Hij weg en bad, en sprak hetzelfde.”
Een of meer van de keren dat Hij bad:
Lucas 22:42,44 zegt: „Vader, als U het wilt, neem dan deze beker van Mij weg. Maar niet Mijn wil, maar de Uwe geschiede.“ (44) En terwijl Hij in angst verkeerde, bad Hij nog vuriger, …“
Bedenk eens hoe lang het zou duren om een van deze verzen uit te spreken: misschien vijf seconden. Denkt u echt dat Jezus zich een eindje terugtrok, vijf seconden bad en terugkeerde, om vervolgens te ontdekken dat alle discipelen in slaap waren gevallen? – Uiteraard niet. De evangelieschrijvers schreven dit zo dat objectieve niet-moslimlezers zouden aannemen dat het een samenvatting was van een langere periode.
Moslimlezers zouden wel eens een andere indruk kunnen krijgen, omdat bidden voor orthodoxe moslims iets heel anders is dan in het christendom. Op een keer, na een bijbelstudie met een moslim, bad ik, en aan het einde van het gebed keek de moslim me vreemd aan. Hij zei: „Het klonk alsof dat gebed niet opgeschreven was.” Ik zei: „Natuurlijk niet, ik bad tot God wat er in mijn hart leefde.” Hij legde me uit dat zij alleen gebeden bidden die opgeschreven zijn. Voor de meeste (maar niet alle) moslims is bidden het mechanisch opzeggen van uit het hoofd geleerde gebeden. De islamitische hadiths hebben veel te zeggen over het gebed. De hadiths van Bukhari bevatten 433 pagina’s (815 hadiths) over het gebed, Sahih Muslim bevat 263 pagina’s (1505 hadiths) over het gebed, en de Fiqh-us-Sunnah bevat 288 pagina’s over het gebed. Ze bevatten alles over de tijden, de handelingen, de lichaamsbewegingen, wanneer het gebed verboden is, enzovoort. Toch staat er nergens in deze droge pagina’s iets over bidden om God te vertellen hoe je je voelt of wat je wenst.
V13: Wat zei de centurion toen Jezus stierf?
(a) „Deze man was zeker onschuldig“ [of: deze man was een rechtvaardige man]. (Lucas 23:47).
(b) „Waarlijk, deze man was de Zoon van God“ (Marcus15:39 ; Matteüs 27:54).
A: De centurion zei waarschijnlijk beide, en hij zou die twee zinnen in willekeurige volgorde kunnen hebben uitgesproken. Persoonlijk geef ik er echter de voorkeur aan dat hij de woorden uit Lucas uitsprak voordat hij zich realiseerde dat Jezus de Zoon van God was.
V14: Toen Jezus zei: „Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?“, in welke taal sprak Hij toen?
(a) Hebreeuws: de woorden zijn „Eli, Eli . . . “ (Matteüs 27:46).
(b) Aramees: de woorden zijn „Eloi, Eloi . . . “ (Marcus15:34 ).
A: Marcus, geschreven in het Grieks, vermeldt de woorden in het Aramees, dus was het waarschijnlijk Aramees. Volgens Papias was Matteüs oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven. Matteüs werd echter in het Grieks vertaald, maar het Hebreeuwse „Eli, Eli …“ bleef behouden.
V15: Wat waren volgens de evangeliën de laatste woorden van Jezus voordat Hij stierf?
(a) „Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest!“ (Lucas 23:46).
(b) „Het is volbracht“ (Johannes19:30 ).
A: „Het is volbracht“ zijn de laatste woorden die Johannes heeft opgetekend, hoewel niets uitsluit dat Hij tussen dat moment en het definitief neerbukken van Zijn hoofd nog iets anders heeft gezegd. Lucas 23:46a zegt dat Jezus vlak voor Zijn dood sprak, dus is dit waarschijnlijk de laatste zin. De formulering van beide teksten laat echter beide mogelijkheden open.
Opmerking: de voorgaande vragen waren pietluttig en onbelangrijk. Bij de laatste drie vragen is het fijn om eindelijk wat stevigere, betekenisvollere vragen te zien.
V16: Waar is de gerechtigheid in het straffen van ons voor de zonde van Adam? De Bijbel zelf zegt dat kinderen niet gestraft zullen worden voor de zonden van hun ouders (Deuteronomium 24:16). Bovendien, als God Adam werkelijk zo heeft geschapen dat hij noch goed noch kwaad kende (Genesis3:22 ), hoe kan dan zo’n strenge en blijvende straf als de dood voor Adam en al zijn nakomelingen überhaupt rechtvaardig zijn? Onze seculiere rechtbanken zijn rechtvaardiger dan God wanneer zij genade betonen aan mensen die geen onderscheid kunnen maken tussen goed en kwaad, zoals kinderen en verstandelijk gehandicapten. En waarom komt deze leer van de erfzonde nergens in de Bijbel voor, behalve in de geschriften van Paulus?
A: Dit zijn eigenlijk twee vragen in één: gerechtigheid voor Adams nakomelingen, en gerechtigheid voor Adam.
I. Rechtvaardigheid voor Adams nakomelingen
Wij worden niet gestraft voor de zonde van Adam, maar voor onze eigen zonde. Wij dragen de gevolgen van Adams zonde, waaronder een zondige natuur en de dood, maar iedereen sterft voor zijn eigen zonde, niet voor die van een ander (Ezechiël 18). Overigens leert zelfs Mohammed in de hadiths en de vroege islamitische geschiedenis iets soortgelijks.
De erfzonde is gebaseerd op Adam, waarbij het aanbidden van anderen naast Allah en moord worden genoemd. Bukhari, deel 4, nr. 551-552, blz. 347-348
Adam deelde de verantwoordelijkheid voor elke ziel die onrechtmatig wordt gedood. al-Tabari, deel 1, blz. 315
Er is echter nog een aanvullende leerstelling over vrouwen: Eva was oorspronkelijk intelligent; Allah maakte haar dom na de zondeval van Adam en Eva. al-Tabari, deel 1, blz. 280, 281
II. Gerechtigheid voor Adam
Adam wist niets van zondigheid, van het weerstaan van de natuurlijke drang om kwaad te doen, of van het kwaad in het algemeen. Adam en Eva kregen simpelweg een duidelijke keuze voorgelegd: gehoorzamen of ongehoorzaam zijn. Evenzo kunnen we, wat betreft de gevolgen van onze ongehoorzaamheid, niet aanvoeren dat het oneerlijk was, omdat we niet alle gevolgen kenden als we ongehoorzaam zouden zijn. God geeft ons keuzes, en we kunnen gehoorzamen of ongehoorzaam zijn.
V17: Waar is de gerechtigheid in het straffen van Jezus voor onze zonden? Als onze rechtbanken de straf van iemand anders in plaats van de misdadiger zouden aanvaarden, zouden we niet zeggen dat er recht is gedaan, maar dat er onrecht aan onrecht is toegevoegd. Wil de kerk mij laten geloven dat twee fouten een goed maken?
A: Deze vraag bestaat eigenlijk uit twee vragen: gerechtigheid voor Jezus, en gerechtigheid voor onze ongehoorzaamheid.
Gerechtigheid voor Jezus: De vraag raakt precies de kern. Hierin schuilt geen gerechtigheid voor Jezus. Jezus verdiende het niet om voor onze zonden te sterven, Hij hoefde zich niet vrijwillig aan te bieden om te sterven, en Jezus werd onterecht door mensen ter dood gebracht, en alle zonden van de wereld werden onterecht op Hem gelegd [ten opzichte van Hem]. Toch koos Jezus Zelf hiervoor. Hebreeën 12:2 zegt: „Laten wij onze ogen richten op Jezus, de grondlegger en voltooier van ons geloof, die om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis heeft verdragen, de schande ervan veracht, en Zich heeft gezet aan de rechterhand van de troon van God.” Gekruisigd worden was in geen enkel opzicht leuk of een vreugde, maar Jezus deed dat omwille van de vreugdevolle uitkomst: onze redding.
Gerechtigheid voor onze ongehoorzaamheid: Vind je dat God de schuldigen onschuldig zou moeten noemen, of zou moeten zeggen dat ongehoorzaamheid jegens Hem er niet toe doet? Stel je voor dat je in een land woont waar alle anderen van een ander ras zijn. Je wordt gearresteerd voor een misdaad waar je daadwerkelijk schuldig aan bent, zoals diefstal. Je verschijnt voor een rechter op de dag dat hij alle diefstalzaken behandelt. Elke zaak die voor je komt, zelfs de dieven die op heterdaad zijn betrapt, worden door de rechter vrijuit gesproken. Wanneer jouw zaak aan de beurt is, moet je een hoge boete betalen en word je voor lange tijd in de gevangenis gegooid. Wat zou je denken: racisme? Dat iedereen de rechter heeft omgekocht? Of dat de rechter rechtvaardig heeft gehandeld? – Waarschijnlijk niet de derde optie. God is rechtvaardig, en Hij straft zonde rechtvaardig. Als God de zonden van sommige mensen gewoon door de vingers zou zien, en andere mensen voor dezelfde zonden in de hel zou werpen, hoe zou dat dan rechtvaardig zijn? Om als rechtvaardige God sommige zonden te straffen, moet Hij alle zonden straffen. Hier is een tweede voorbeeld: een tiener werd betrapt op te hard rijden en moest voor de rechter verschijnen. De rechter verklaarde haar schuldig; vervolgens kwam de rechter achter zijn rechterstoel vandaan, trok zijn toga uit, haalde zijn portemonnee tevoorschijn en betaalde de boete. Zie je, de rechter was de vader van het meisje. Het zou niet rechtvaardig zijn geweest als de rechter de schuldige onschuldig had verklaard of haar gratie had verleend zonder de boete te betalen. Op dezelfde manier voldeed Jezus aan de eisen van Gods gerechtigheid door de boete voor ons te betalen. Jezus stierf voor ons, maar omdat Hij zondeloos volmaakt was, had de dood geen macht over Hem, en stond Hij op de derde dag op.
V18: Hoe kan het offeren van Jezus namens de zondaar verzoening brengen voor de zonde van een ander? Dit zou hetzelfde zijn als het doden van mijn kind om het wangedrag van het kind van mijn buurman te verzoenen. Ik ben in staat om simpelweg te vergeven en te vergeten zonder compensatie te eisen voor kleine overtredingen. Waarom kan God dit niet doen? Wil Hij gewoon bloed zien?
A: Eerst een voorbeeld, dan Gods voorschrift inzake vergoeding, en ten slotte de kwestie van het bloed.
Een voorbeeld: Probeer dit eens. Nodig twee tweelingen uit om met je kind te komen spelen. Stel dat de tweelingen meubels kapotmaken en je kind pijn doen, en dat ze allebei even schuldig zijn. Zeg tegen de ene tweeling dat ze nooit meer bij je thuis mogen komen, en zeg tegen de andere dat het goed is, dat ze gewoon mogen blijven spelen. Kijk dan eens hoeveel respect de tweelingen, en ook je kind, voor je gezag hebben. Is dit wat je van God vraagt?
Compensatie: Geen enkele opstand of ongehoorzaamheid is onbeduidend tegenover een wezen dat zo groot is als God. Ja, God kan vergeven, maar God heeft 'het systeem’ ingesteld waarin Hij leerde dat er voor elke zonde compensatie moest zijn. We kunnen met God in discussie gaan dat Hij Zijn universum meer naar onze wensen had moeten inrichten, maar dat is alsof een rat ruzie maakt met een huiseigenaar dat zijn huis 'knaagdiervriendelijker’ moet zijn. God heeft deze waarheid de Joden ingeprent, vanaf de tijd van Mozes tot aan de tijd van Christus. De islam is over het algemeen volkomen blind geweest voor het allerbelangrijkste aspect van alle offers in het Oude Testament. We hebben de Dode Zeerollen en andere manuscripten die dit aantonen uit de tijd vóór Christus, en Christus bevestigde de Thora die vóór Hem bestond. De Thora bevat een enorme hoeveelheid details over de noodzaak van offers en hoe deze moeten worden gebracht, dus het ontkennen hiervan is een scheiding aanbrengen tussen Gods boodschappers. Hoe dan ook, Jezus bood zich vrijwillig aan voor het ultieme offer, om te voldoen aan de eisen van gerechtigheid als vergoeding voor alle zonden tegen de Heilige God. Voor degenen die de gave van Jezus’ offer aanvaarden, eist God nu geen vergoeding meer.
Bloed: Zoals Kaïn wellicht zou hebben gevraagd: waarom bloed, en niet iets anders, zoals fruit en groenten? Waarom geen geld, of zelfs het afhakken van handen? God zei dat het leven van een schepsel in zijn bloed zit (Leviticus17:11 , 14), en de bloedige offers uit het Oude Testament waren een opmaat naar het grote offer van Christus. Verder zegt de Schrift daar niets over. De Schrift is echter heel duidelijk dat het bloed moest zijn. Je zou misschien oneerbiedig willen zijn en tegen God zeggen dat Hij Mozes en de Israëlieten iets anders had moeten vertellen, maar het feit is dat de Alwetende niets geeft om onze suggesties. We moeten het erover eens zijn dat het bewijs overweldigend is dat God voor bloed koos, en we kunnen Zijn woord ofwel aanvaarden ofwel verwerpen.
Hier volgen verzen uit de Thora die aantonen dat het bloed moest zijn, gevolgd door de Dode Zeerollen uit de tijd van Christus of daarvoor, waarin deze verzen voorkomen.
Verzen over offerbloed |
Vroege rol |
Data |
|---|---|---|
Genesis 4:3-5 |
4QGenb (=4Q2) |
50-68 n.Chr. of mogelijk later |
Exodus 12:7 |
4QpaleoGen-Exodl (=4Q11), 4QpaleoExodm (=4Q22) |
onzeker, 200-175 v. Chr. |
Exodus 12:13,22 |
4QpaleoExodm (=4Q22), 4QExodc (=4Q16) |
200-175 v.Chr., onzeker |
Exodus 12:23 |
4QExodc (=4Q16) |
onzeker |
Exodus 24:6, 8 |
4QpaleoGen-Exodl (=4Q11) |
onzeker |
Exodus 29:12, 16, 21 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Exodus 29:20 |
4QpaleoExodm (=4Q22) |
200-175 v.Chr. |
Exodus 30:10 |
4QpaleoExodm (=4Q22) |
200-175 v.Chr. |
Leviticus 1:5 |
4QLevc (=4Q25) |
onzeker |
Leviticus 1:11 |
4QLevb (=4Q24); pap4QLXXLevb |
onzeker |
Leviticus 1:15 |
4QLevb (=4Q24); 4QExod-Levf (+4Q17) |
onzeker; ? |
Leviticus 3:2,8 |
4QLeve (=4Q26a) |
|
Leviticus 3:13 |
pap4QLXXLevb ; 4QLevc |
?; onzeker |
Leviticus 4:5 |
MasLeva (Masada) |
vóór 73 n.Chr. |
Leviticus 4:6, 7 |
pap4QLXXLevb ; MasLeva (Masada) |
?; vóór 73 n.Chr. |
Leviticus4:16 , 17 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus 4:18 |
pap4QLXXLevb |
|
Leviticus 4:25 |
11QpaleoLeva |
|
Leviticus4:30 , 34 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus 5:9 |
pap4QLXXLevb |
|
Leviticus 6:30; 7:2, 14 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus8:15 , 19, 23, 24, 30 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus 9:9, 12 |
MasaLevb (Masada) |
vóór 73 n.Chr. |
Leviticus 14:6, 14 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus 14:17 |
4QpaleoLeva |
|
Leviticus14:25 , 28, 51 |
4QLev-Numa (=4Q23) |
onzeker |
Leviticus 14:52 |
11QpaleoLeva ; 4QLev-Numa |
ca. 200 v.Chr.; onzeker |
Leviticus 16:14 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Leviticus16:15 , 18, 19, 27 |
4QLev-Numa (=4Q23) |
onzeker |
Leviticus 17:11 |
QpaleoLeva ; 4QLevd (=4Q26) |
|
Leviticus 17:6 |
4QLevd (=4Q26) |
onzeker |
Leviticus17:12 , 13, 14 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Numeri 18:17 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Numeri 19:4 |
4QNumb (=4Q27) |
30 v.Chr. - 20 n.Chr. |
Numeri 19:5 |
4QNumb (=4Q27); 5/6HevNuma (Nahal Hever) |
30 v.Chr. - 20 n.Chr.; waarschijnlijk 1e eeuw n.Chr. |
Numeri 35:33 |
4QNumb (=4Q27) |
30 v.Chr. - 20 n.Chr. |
Deuteronomium12:23 , 27 |
niet bewaard gebleven vóór Christus |
- |
Moslims zijn over het algemeen van mening dat de Thora is vervalst. Maar als zelfs maar enkele van deze teksten, die dateren van vóór de tijd van Jezus, door Jezus zouden zijn bevestigd, dan is het waar dat God bloed vereist voor de zonde.
Alle bijbelcitaten zijn afkomstig uit de BSB, tenzij anders aangegeven.
door Steven M. Morrison, PhD.