< Aan moslims bewijzen dat Jezus God (en Heer) is

Veel mensen, waaronder sommige slecht geïnformeerde christenen en moslims, zullen je vertellen dat moslims en christenen dezelfde God aanbidden. Maar wanneer heb je voor het laatst gehoord dat een moslim Jezus aanbidt? Vanaf het allereerste begin predikten christenen, die een gruwelijke dood ondergingen in plaats van iemand anders dan de Ware God te aanbidden, de aanbidding van Jezus. Hoe ironisch: ze stierven liever dan afgoderij te plegen, maar toch pleegden ze de hele tijd afgoderij. Talloze moslims, dapper in de strijd, die door de eeuwen heen vochten en stierven omdat Mohammed zei dat ze jihad moesten voeren tegen christelijke naties en „andere“ polytheïsten. Hoe ironisch zou het zijn als zij, in naam van de aanbidding van God, zo lang hebben gestreden om de gebedshuizen van de aanbidders van God te sluiten.

Satan moet één van beide groepen hebben misleid. Ofwel is Jezus God en zijn moslims op duivelse wijze misleid, waardoor ze onnodig in de strijd zijn gestorven. Ofwel is Jezus niet God, en zijn christenen op duivelse wijze misleid, waardoor ze tevergeefs voor hun geloof zijn gedood, zelfs door moslims. Bent u het ermee eens dat één van beide groepen fundamenteel ongelijk moet hebben?

Als God Zich inderdaad heeft geopenbaard, hetzij via de bewaard gebleven leer van Jezus, hetzij via de bewaard gebleven leer van Mohammed, hoe zou een objectief persoon dan kunnen bepalen welke waar is? Dit artikel stelt een manier voor, maar eerst moet ik drie dingen aan u bekennen.

Drie bekentenissen

1) Jezus beweerde in het begin van Zijn aardse bediening niet dat Hij God was. Stel je een onbekende leraar voor, die te midden van de monotheïstische Joden verschijnt en deze bewering uitkraamt, zonder enig bewijs of enige uitleg. Nee, pas later in Zijn bediening zei Jezus daadwerkelijk dat Hij God is.

2) Het volstaat niet om aan te tonen dat Jezus beweerde God te zijn. Anders zouden mensen die titel op allerlei manieren kunnen interpreteren. We moeten veeleer ook aantonen dat Hij God was in de zin dat Hij aanbidding aanvaardde, dat Hij beweerde in eer gelijk te zijn aan God de Vader, en één was met God de Vader, in tegenstelling tot een afzonderlijke of mindere god.

3) Aangezien de meeste moslims de betrouwbaarheid van de verslagen van Jezus’ woorden in de evangeliën in twijfel trekken, is ondersteunend bewijs van de vroege volgelingen van Jezus, en zelfs van wat niet-christenen over christenen zeiden, belangrijk om een 'waterdichte’ zaak op te bouwen.

Johannes 1:1 zegt heel eenvoudig dat Jezus het Woord van God is, en dat Jezus God is. Maar laten we eens kijken wat Jezus Zelf zei.

Jezus’ eigen woorden dat Hij God is

Jezus Zelf zei in Johannes 8:58 dat Hij God was. Jezus antwoordde: „Voordat Abraham geboren was, ben Ik!“ Het woord 'Ik ben’ was de goddelijke naam van God, die talloze keren in het Oude Testament werd gebruikt. Dit woord 'YHWH’ in het Hebreeuws wordt uitgelegd als de 'persoonlijke naam’ van God in Exodus 3:14-15, 20:5; Jesaja 42:8; 44:6; deze persoonlijke naam van God is voor moslims verloren gegaan. Nu begrepen de Joden Jezus’ boodschap ofwel correct toen zij stenen oppakten om Hem te stenigen, ofwel begrepen zij Jezus’ boodschap verkeerd. Jezus had kunnen zeggen: „Hier is sprake van een vergissing, jullie begrijpen mij verkeerd. Ik beweer niet dat ik God ben, zoals jullie zeggen.“ Er is echter geen verslag dat Jezus ooit heeft gezegd dat er sprake was van een vergissing. Integendeel, we hebben verslagen van de apostelen, evenals van hun discipelen, waarin herhaald wordt dat Jezus God is.

De Joden reageerden rechtstreeks op Jezus’ bewering in Johannes 10:33: “'Wij stenigen U niet vanwege enig goed werk,’ antwoordden zij, 'maar wegens godslastering, omdat U, een gewone mens, Zichzelf tot God verklaart.’”

Jezus antwoordde hun dat

1) Aangezien de Schrift in Psalm 82:6-7 niet-goddelijke wezens „goden“ noemt, is het des te passender om Degene die op unieke wijze apart is gezet, Gods Zoon te noemen.

2) Zelfs als jullie Jezus’ woorden alleen niet willen geloven, overweeg dan tenminste de wonderen om te begrijpen dat de Vader in Jezus is en Jezus in de Vader.

Bij andere gelegenheden wilden de schriftgeleerden en Farizeeën Jezus stenigen omdat Hij beweerde God te zijn. Stel je nu eens voor dat een godvruchtig persoon herhaaldelijk wordt beschuldigd van een gruwelijke misdaad die hij niet heeft begaan. Stel je voor dat hij er soms ternauwernood aan ontsnapt, maar dat hij elke keer weer nooit ontkent dat hij de misdaad heeft begaan. Kun je je dit voorstellen? – Ik niet. Toch is dat wat sommige critici denken dat Jezus deed met betrekking tot de misdaad van godslastering door te beweren dat Hij God was.

Negatieve bevestiging: Jezus zei over de Farizeeën: „Tenzij jullie geloven dat Ik Hem ben, zullen jullie in jullie zonden sterven.” Johannes 8:24b.

Positieve bevestiging door Thomas: De discipel Thomas noemde Jezus God in Johannes 20:28. Thomas ging zelfs nog verder dan dat. Johannes20:28 zegt zelfs dat Thomas tegen Jezus zei: „Mijn Heer en mijn God!“ Jezus antwoordde Thomas: „Omdat je Mij gezien hebt, heb je geloofd; gezegend zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven.“ Jezus geeft geen enkele blijk van berisping jegens Thomas. Sterker nog, het enige dat Jezus zei dat ook maar enigszins negatief was, is dat degenen die Jezus niet persoonlijk gezien hebben en toch geloven (dit over Jezus), gezegener zijn dan degenen die Jezus wel gezien hebben en dit geloven. Nu geldt ofwel

a) had Thomas het bij het verkeerde eind, en zondigde hij door Jezus God te noemen, en misschien zondigde Jezus door dit te accepteren en Thomas niet te berispen, of

b) Jezus had gelijk om te bevestigen wat Thomas zei.

Bent u het ermee eens dat ofwel: zij beiden gelijk hadden, ofwel dat Thomas en Jezus beiden ongelijk hadden?

Jezus zou in Mattheüs 13:41 Zijn engelen zenden, die de engelen van God zijn (Lucas 12:8-9;15:10 ).

Jezus zei dat hij de wereld zou oordelen (Matteüs 24:31-46, 25:31-3; Johannes 5:21-22, 27). Toch is het God die komt om de wereld te oordelen (Psalm 50:1-6; Joël3:12 ; Deut. 32:35).

Tijdens Jezus’ proces wegens godslastering voor het Sanhedrin hadden ze Hem kunnen vrijlaten. Het enige wat Jezus hoefde te doen, was zeggen: „Ik ben niet God; het is een vergissing dat mensen denken dat ik God ben.” Toch heeft Jezus dat nooit gezegd, en ging het proces door.

„Alles wat van de Vader is, is van Mij.“ Johannes 16:15a. Het is nu gemakkelijk te begrijpen als iemand zegt: „Alles wat van mij is, geef ik aan God“, maar Jezus zegt: „Alles wat van de Vader is, is van Mij.“ Ik heb nog nooit iemand horen uitleggen hoe dit een ware uitspraak zou kunnen zijn zonder dat Jezus God is.

Een niet-christen zou zich kunnen afvragen of deze verzen pas veel later zijn toegevoegd. Een oud bijbelmanuscript, de Bodmer II-papyri (125-175 n.Chr.), heeft echter Johannes 1:1-6:11; 6:35b-14:26; 14:29-30; 15:2-26; 16:2-4, 6-7; 16:10-20:20; 20:22-23; 20:25-21:9; 21:12,17.

Jezus aanvaardde aanbidding

Jezus Zelf zei tegen Satan dat niemand aanbeden en gediend mocht worden behalve God (Matteüs4:10 en Lucas 4:8). Toch…

Jezus aanvaardde aanbidding. Alleen God mag worden aanbeden, en Jezus liet zien dat Hij God was. In Johannes9:38 , toen Jezus voor de tweede keer tot de (voorheen) blinde man sprak, vroeg Jezus hem: „Geloof je in de Mensenzoon?“ De man vroeg wie Hij was. Jezus zei: „Je hebt Hem al gezien. Hij is Degene die met je spreekt.“ Toen zei de man: „Heer, ik geloof!“ en hij aanbad Hem. Jezus prees hem om zijn geloof en bekritiseerde de Joden die niet geloofden. Merk ook op dat Jezus niet vroeg of de man in God geloofde; Jezus vroeg de man of hij in de Zoon van God geloofde.

Van een melaatse aanvaardde Jezus aanbidding (Matteüs 8:2)

De vrouwen bij het graf aanbaden Jezus en omklemden Zijn voeten, in Mattheüs 28:9

God zond de wijzen om Jezus te aanbidden (Matteüs 2:2). Ook vandaag de dag aanbidden wijzen Hem.

De discipelen van Jezus aanbaden Hem, nadat Jezus over het water had gelopen, in Mattheüs 14:33. Geen van de discipelen heeft Jezus ooit horen zeggen dat dit verkeerd was.

Nadat Jezus uit de dood was opgestaan, aanbaden de discipelen Hem in Lucas 24:52 en Matteüs 28:17.

Daarentegen weigerde de engel van God in Openbaring 19:10 en 22:8-9 toe te staan dat iemand hem (de engel) aanbad. Evenzo weigerden Paulus en Barnabas in Handelingen 14:11-16 dat men hen aanbad.

Ofwel heeft Jezus gezondigd door aanbidding te aanvaarden, ofwel had Hij gelijk dat Hij dat deed.

Jezus toonde aan dat Hij God was

Jezus had gezag over demonen en Hij zei dat Zijn wonderen voor Hem spraken (Johannes10:25 ). Het Oude Testament profeteerde over Jezus. Jezus zei ook dat niemand tot de Vader kwam dan door Hem (Johannes 14:6;6:45 ; ~8:24 ). Veel moslims zouden het echter met deze dingen over Jezus eens kunnen zijn, zonder dat dit bewijst dat Jezus God is.

Jezus stelde Zichzelf gelijk aan God

a) Jezus zei dat we de Zoon moeten eren, net zoals we de Vader eren. Johannes 5:23

b) Verzoek om te bidden in Jezus’ naam. Johannes 14:13-14; 15:7

c) De Vader en Jezus „bezitten“ alles gezamenlijk. Johannes16:15 ;17:10 .

d) Op aarde woonde de Vader in Jezus. Johannes10:38 ;14:10 -11.

e) Op aarde was Jezus in de Vader. Johannes10:38 ;14:11

f) Als je Jezus echt kent, dan ken je de Vader en heb je de Vader gezien. Johannes 14:7-9

Jezus zei: „Ik en de Vader zijn één“ in Johannes10:30 .

Jezus had gezag, want Hij zei: „Jullie hebben gehoord dat er gezegd is … Maar Ik zeg jullie“ (Matteüs5:21 -22, 78-78)

Jezus kan in onze behoeften voorzien op een manier die alleen God kan. „Als iemand dorst heeft, laat hij dan tot Mij komen en drinken“ in Johannes7:37 . Zie ook Johannes 4:14.

Jezus gaf ons Zijn vrede; Hij zei in Johannes 14:27 niet: 'de vrede van de Vader’.

In Johannes6:35 zei Jezus dat Hij het brood des levens was.

Jezus zei dat wij „ook in Mij moeten geloven“ (Johannes 14:1b). Geloof jij in Jezus? Zie ook Johannes 11:25.

Jezus zei in Mattheüs 11:28 dat iedereen die vermoeid en zwaar beladen is, tot Hem moet komen. Dit aanbod geldt nog steeds, dus kom tot Jezus.

De Bodmer 14/15-papyri, ook wel p75 genoemd, is geschreven tussen 175 en 225 n.Chr. Het bevat het grootste deel van Lucas en Johannes. Het bevat met name Lucas 3:18-22; 3:33-4:2; 4:34-5:10; 5:37-6:4; 6:10-7:32; 7:35-39,41-43; 7:46-9:2; 9:4-17:15; 17:19-18:18; 22:4-24:53. Ook bevat het Johannes 1:1-11:45;11:48 -57; 12:3-13:1; 13:8-9; 14:8-29; 15:7-8.

Jezus vergaf zonden tegen God

Alleen God kan zonden vergeven, en Jezus vergaf zonden tegen God; daarmee toonde Jezus aan dat Hij God was in Matteüs 9:2-6; Marcus 2:5-12 en Lucas 5:20-23. Jezus zei eerst tegen de verlamde: „Zoon, je zonden zijn vergeven.“ De schriftgeleerden zeiden dat Jezus godslastering sprak, omdat niemand zonden kan vergeven behalve God alleen. Jezus sprak hun bewering niet tegen. Hij stelde slechts een vraag: „Waarom koesteren jullie slechte gedachten in jullie hart? Wat is gemakkelijker: te zeggen: 'Je zonden zijn vergeven’, of te zeggen: 'Sta op en loop’? Maar opdat jullie mogen weten dat de Mensenzoon op aarde de macht heeft om zonden te vergeven“ – Hij zei tegen de verlamde: „Sta op, pak je mat en ga naar huis.“ En onmiddellijk stond de verlamde op en deed dat!

Jezus deed een van de volgende twee dingen:

a) Hij toonde dat Hij God was door Zijn macht te bewijzen,

b) Hij misleidde hen opzettelijk door hen te laten geloven dat Hij God was, terwijl Hij dat niet was.

De vraag voor ons is: aangezien Jezus op deze manier onderwees, vertrouwen wij Jezus dan om Hem te volgen waar Hij ons leidt, of niet?

Nu zou iemand kunnen redeneren dat Jezus misschien slechts Gods vergeving verkondigde, in plaats van uit eigen macht zonden tegen God te vergeven. Merk echter op dat Jezus zei: „Maar opdat jullie weten dat de Mensenzoon op aarde de macht heeft om zonden te vergeven”. Jezus zei dus dat Hij het was die de macht had; Hij verkondigde het niet alleen maar.

In Lucas 7:48-50 zei Jezus ook tegen de vrouw die Zijn voeten zalfde: „Je zonden zijn vergeven.“ Degenen die bij Hem zaten, zeiden: „Wie is deze man, die zelfs zonden vergeeft?“

Let op wat zij „deden“ om vergeving te krijgen. Ze hebben zich niet vaak genoeg gewassen, niet genoeg gebeden, niet genoeg geld betaald of niet genoeg brandende woestijnen doorkruist. Het enige wat ze deden, was naar Jezus komen, en Hij schonk hen vrijelijk vergeving.

De rest van het Nieuwe Testament

De evangeliën en de rest van het Nieuwe Testament laten zien dat Jezus’ volgelingen werd geleerd dat Jezus God was.

a) Jezus en de Vader hebben dezelfde aard (Filippenzen 2:5).

b) Beiden worden terecht aanbeden (Hebreeën 1:6).

c) Beiden worden terecht God genoemd (Johannes 1:1; Hebr. 1:8,9).

d) Tot beiden wordt gebeden (Handelingen7:59 –60).

e) Alles in de wereld is door Christus geschapen (Johannes 1:3, 10; Kolossenzen1:16 ).

f) Alles wordt in stand gehouden door Christus (Kol.1:17 ).

g) De volheid van de godheid is in Jezus (Kolossenzen1:19 ).

h) Jezus wordt God genoemd in 2 Kor. 11:3 en Titus 2:13.

i) Aanbeden in de hemel in Openbaring 5:8-9.

Veelvoorkomende namen in het Oude en Nieuwe Testament

Jesaja7:14 zegt dat er iemand geboren zou worden die Immanuel heet, dat wil zeggen: „God met ons“. Psalm 110:1 zegt: „De HEER zegt tot mijn Heer…“. Wie is deze Heer over wie ongeveer 1.000 jaar vóór Jezus werd geprofeteerd? Dit is overigens een van de meest geciteerde verzen uit het Oude Testament in het Nieuwe Testament. Dit is een onoplosbaar mysterie voor zowel moslims als joden. Jezus gaf het antwoord op dit raadsel door te zeggen dat het op hemzelf betrekking had.

Een moslim zou zich kunnen afvragen of deze passages later zijn toegevoegd. Niet alleen blijkt echter uit de soera’s 5:46-48 en3:48 dat Jezus de Thora onderwezen kreeg en Gods Woord bevestigde, maar de Dode Zeerollen bevatten ook vele kopieën van het Oude Testament uit de tijd van Jezus.

Het Oude Testament kende ook vele namen voor God, en het Nieuwe Testament paste deze namen toe op Jezus.

Titel van God De Vader Jezus
Schepper Genesis 1:1; Jesaja 42:5 Johannes 1:1-3; Hebr. 1:8,10; Kol. 1:16
Bruidegom Jesaja 62:5; Jeremia 2:2 Mt 25:1; Joh. 3:29; Openb. 21:2
De Eerste en de Laatste Jesaja 44:6; 43:10 e.v. Rev 1:17; 2:8; 22:12-13
Elke knie zal zich buigen voor… Jesaja 45:22-23 Filippenzen 2:10-11
Vergever van zonden Ps 130:4; Jer 31:34 Handelingen5:31 ;13:38 ; Kolossenzen 3:13
Gever van brood Exodus 16:4-15 Joh. 6:35,40-51; 53-58
Gever van het leven Gen. 1:30; Deut. 32:39; 1 Sam. 2:6 Johannes 5:21,25,29; 6:63; 10:10
Geeft levend water Jeremia 2:13; Jesaja 55:1 Johannes 4:10
God Jesaja 10:20-21; 43:10; Ps 89:2-6 Johannes 20:28; Titus 2:13
Genezer Exodus 15:26; Psalm 103:3 Marcus 5:30; Handelingen 9:34; Mattheüs4:23 ; 9:35
De Heilige Jesaja 41:16; 43:15; Habakuk 1:12 Johannes 6:69
Echtgenoot Hos 2:16; Jes 50:2; Jer 3:1,14 Ef. 5:28-33; Rom. 7:4
Rechter van de levenden en de doden Jes 33:22; Ps 50:4,6 2 Tim. 4:1; Joh. 5:22,27
Rechterstoel Rom. 6:5; 14:10 2 Kor. 5:10
Koning Ps. 5:2; 1 Sam. 12:12; Mal. 1:4 Mt. 27:11; Marcus 15:2; Joh. 18:37-38
Leven Deuteronomium 30:32 Marcus 12:10; Johannes 14:6; 1 Johannes 1:1-2;5:11 -12
Licht Ps 27:1; Micha 7:8 Johannes 1:9; 8:12
Heer Psalm 110:1; Marcus 12:36 Mt 12:8; Mk 12:36; Joh 13:13; Jak 2:1
Heer der Heren Deut. 10:17 Rev 17:14; 19:16
Machtige God Jozua 22:22; Job 9:19 Jesaja 9:6
Je moet geloven in Ps 78:21-22,32; Jesaja 43:10 Johannes 6:29-30;8:24 ;11:25 ; 14:1,6
Onze hoop Psalm 33:20,22; 130:7 1 Timoteüs 1:1; Romeinen 15:12
Zuivert ons Psalm 51:10; Jesaja 1:18,25 Titus 2:14; 1 Johannes 1:7
De doden opwekken Jes. 26:9; Hosea 13:14; Job3:13 -17;19:26 -27 Joh.5:21 ;11:38 -44
Verlost ons Jeremia 31:11 Mt 20:28; Marcus 10:45; 1 Tim 2:6; Heb 9:15
Verlosser Ps 130:7; Hos 13:14; Jes. 44:6 Galaten 4:5; Titus 2:13-14; Openbaring 5:9
De Rechtvaardige Psalm 11:7; Jesaja 24:16 1 Joh. 2:1
Rots, Steen Ps 1:2; 18:2,31; 95:1; Jesaja 44:8 1 Kor. 10:4; 1 Petr. 2:6-8
Heerser met een scepter/staf Psalm 45:6 Openbaring 19:15; Hebreeën 1:8
Verlosser Jesaja 43:4,11; Jesaja 45:21 Titus 1:3-4; 1 Joh. 4:14,42; Handelingen 4:10
Herder Ps 23:1; Jesaja 40:11 Johannes 10:11; 1 Petrus 5:4; Hebreeën 13:20
Soeverein en Heer Genesis 15:2,8; Amos 1:8; Ob. 1 Judas 4
Zwaarddrager Psalm 17:13 Openbaring 19:15
De Lof en Eer Psalm 18:3; 108:3-5 Openbaring 5:13b; Johannes 5:23

Wat andere volgelingen van Jezus leerden

Naast de vroege manuscripten van het Nieuwe Testament beschikken we over nog een getuigenis van Jezus’ leer: de geschriften van de vroege kerk. 33 vroege christelijke discipelen schreven vóór 325 n.Chr. dat Jezus God was. Hier volgen enkele voorbeelden.

Ignatius (overleden in 107 of 116 n.Chr.) schreef vaak over Christus als God. Zo schreef hij bijvoorbeeld over „het bloed van God” in hoofdstuk 1 van zijn brief aan de Efeziërs.

Brief aan Diognetus (ca. 130 n.Chr.), een discipel van de apostelen (hoofdstuk 100 in zijn Brief aan Diognetus, hoofdstuk 7), schreef over Christus die gezonden was als Koning, God, mens en Verlosser.

Justin de Martelaar (ca. 135-165 n.Chr.): „Het Woord der Wijsheid, die Zelf deze God is, verwekt door de Vader van alle dingen, …” Dialoog met Trypho, hoofdstuk 61. Zie hoofdstukken 55, 56, 59, 62-64, 66, 74-78.

Melito van Sardis (overleden 180 n.Chr.) zei over de kruisiging dat „God is vermoord”.

Theophilus, bisschop van Antiochië (168-181/188 n.Chr.): „Want de goddelijke Schrift zelf leert ons dat Adam zei dat hij de stem had gehoord. Maar wat is deze stem anders dan het Woord van God, die ook Zijn Zoon is?” Brief aan Autolycus 2:22

Irenaeus (182-188 n.Chr.) schreef in *Tegen de ketterijen* 3:19:2: „Jezus is Zelf, uit eigen recht, … God en Heer, …”

Tertullianus (200-220/240 n.Chr.) „Het Woord is dus zowel altijd in de Vader, zoals Hij zegt: ‚Ik ben in de Vader'; als altijd bij God, volgens wat er geschreven staat: ‚En het Woord was bij God'; en nooit gescheiden van de Vader, noch iets anders dan de Vader, aangezien ‚Ik en de Vader één zijn'.“ Tegen Praxeas, hoofdstuk 8

Hippolytus (225-235/6 n.Chr.) vermeldt in Tegen de ketterij van Noetus: „Zoon van God, die, hoewel Hij God was, mens werd.”

Cyprianus van Carthago (246-258 n.Chr.) vermeldt „Jezus Christus, onze God en Heer“ in Verhandeling 9.6, blz. 485

Bisschop Nemesianus van Thubunae vermeldt dat „onze Heer Jezus Christus met Zijn goddelijke stem sprak“ – Het Zevende Concilie van Carthago (258 n.Chr.), blz. 566

Theognostus van Alexandrië (260 n.Chr.): „Want zoals de zon dezelfde blijft en geen vermindering ondergaat door de stralen die uit haar voortkomen, zo onderging ook de substantie van de Vader geen verandering door het hebben van de Zoon als een beeld van zichzelf.“ Zeven Boeken van Hypotyposes of Schetsen, hoofdstuk 1, p. 155.

Gregorius Thaumaturgus (240-265 n.Chr.) noemt Jezus „God het Woord“ in „Toespraak en lofrede gericht aan Origenes“, argument 4, p. 24.

Dionysius van Alexandrië (246-265 n.Chr.) noemt de Zoon de straling van het eeuwige Licht, en „Hijzelf is ook absoluut eeuwig“. De Zoon „bestaat samen met Hem, in die zin dat Hij, zonder begin bestaand en altijd verwekt, altijd voor Hem schijnt.“ Brief 4 – aan Dionysius, bisschop van Rome, hoofdstuk 4, blz. 92. Ook: „Christus is van dezelfde substantie als God.” Ibid., hoofdstuk 6, p. 92

Dionysius van Rome (259-269 n.Chr.) wijdt een heel werk (1 1/5 pagina’s) aan de vraag hoe Christus, het Woord, verenigd is met de Heilige Geest en God de Vader. „Want het is essentieel dat het Goddelijke Woord verenigd is met de God van allen, en dat de Heilige Geest in God verblijft en woont; en dat aldus de Goddelijke Drie-eenheid wordt teruggebracht en samengevoegd tot één, als het ware in een bepaald hoofd – dat wil zeggen, in de almachtige God van allen.” Tegen de Sabellianen, blz. 365-365

Bewijs, zelfs van niet-christenen, dat christenen leerden dat Jezus God is

Zelfs de vijanden van het christendom getuigen dat christenen Jezus als God aanbaden.

Plinius de Jongere (gouverneur en vervolger van christenen in 112 n.Chr.) „Zij [christenen] hadden de gewoonte om op een bepaalde vaste dag bijeen te komen voordat het licht werd, wanneer zij in afwisselende verzen een lofzang aan Christus zongen, alsof Hij een god was, en zich door een plechtige eed verbond om geen slechte daden te verrichten…“

Lucianus (satiricus uit de 2e eeuw): „De christenen, weet je, aanbidden tot op de dag van vandaag een man – de vooraanstaande figuur die hun nieuwe riten invoerde en om die reden werd gekruisigd… Zie je, deze misleide wezens…” (De dood van Peregrinus 11)

Dit is veelzeggend, omdat uit een officieel Romeins onderzoek blijkt dat christenen Christus al in 112 n.Chr. als God aanbaden. Een moslim kan dus niet met recht beweren dat het aanbidden van Jezus als God een „dwalingen“ was die na 112 n.Chr. werd geïntroduceerd. Overigens schreef de apostel Johannes het Evangelie van Johannes rond 90 n.Chr., en hij leefde nog een tijdje daarna. Het eerste fragment uit Johannes dat we vandaag de dag hebben en waarin Christus als koning (een niet-islamitische term) wordt genoemd, is het John Rylands-fragment, 117-138 n.Chr.

Conclusie

Vroege bijbelmanuscripten tonen aan, en de geschriften van volgelingen en zelfs tegenstanders van Christus bevestigen, dat Jezus leerde dat Hij God was, aantoonde dat Hij God was en aanbidding aanvaardde. Het bewijs strekt zich uit van ca. 112 n.Chr. tot aan de tijd van Mohammed, toen 'Aisha meldt dat Mohammed de evangeliën in het Arabisch werd onderwezen (Bukhari deel 4:605; Sahih Muslim 1:301 p.98). Jezus kreeg het Evangelie onderwezen volgens Soera 3:48, en christenen zijn het volk van het Evangelie in Soera 5:46.

Neem voor meer informatie contact op met www.MuslimHope.com

(Bijbelcitaten zijn afkomstig uit de BSB).