واعظ وچوں بائبل دا استفسار
سوال: واعظ وچوں، واعظ جیی شک تے مبنی کتاب نوں بائبل وچ کیوں رلایا گیا اے؟
جواب: رب وی شبہ والیاں شیواں نوں پیار کردا اے۔ حقیقت وچ، رب لوکاں نوں وکھان دی خواہش رکھدا اے جیڑی اوہدے مقصد وچ اوہناں لئی حیاتی ہوندی اےجیڑے اپنی حیاتی وچ کوئی مقصد نئیں رکھدے۔ حقیقت وچ، جیڑے لوک حیاتی نوں بے مقصد سمجھدے نیں اوہ دوجیاں دی نسبت کجھ فائدہ رکھدے نیں۔ ایہہ گل سوکھی ہو سکدی اے کہ رب دے ارادیاں دی تابعداری کرن دے لئی اپنی خواہشاں نوں چھڈنا، جیکر اوہ پہلے ای رب توں دور ایہہ ویکھدے نیں کہ اوہناں دی حیاتی دے مقاصد بے فائدہ نیں۔ بد قسمتی نال بوہت سارے لوک لوقا 7باب دی 30 آیت تے موجود فرسیاں ورگے نیں جیڑے اپنے لئی رب دے مقصد نوں رد کردے نیں۔
واعظ نوں وکھرے وکھرے زاویاں نال پڑھیا جا سکدا اے۔ ایس کتاب نوں جنونی بندہ جیڑا کم دا بے حد شوقین ہوئے ، یا لوکاں لئی مکمل حکمت اتے وجود ہستی دی عقلی نتیجہ دے کم دے طور تے سمجھیا جا سکدا اے۔
سوال: نویں عہد نامے وچ واعظ دا حوالہ کیوں نئیں دتا جاندا؟
جواب: ایدے موجود ہون دی بابت نوں شرطاں لاگو نئیں واعظ رب دے بغیر بے مقصد حیاتی دی بابت غیر معمولی کتاب اے۔ جدوں کہ نواں عہد نامہ خاص طور تے رب دے
نال حیاتی دی بابت گل کردا اے اتے واعظ وچ ایداں نئیں۔
تاہم، واعظ دا براہ راست حوالہ نئیں پایا جاندا، اتے فیر وی ایدی بوہت ساری تعلیم دہرائی جاندی اے۔ مثلاً، یسوع نیں آکھیا کہ سانوں دعا وچ بک بک نئیں کرنا چاہیدا ( متی 6 باب دی 7 آیت اتے واعظ 5 باب 2 آیت )- پولس نیں آکھیا دولت نال محبت کرنا ساری بُرائیاں دی جڑ اے ( 1 تیمتھیس 6 باب 10 ایت واعظ 5 باب 2 آیت) سانوں جوانی دیاں خواہشاں توں بچنا اے( 2 تیمتھیس 2 باب 22 آیت واعظ 11باب 10 آیت) اسی جو بیجدے ہاں اوہ ہی کٹ دے ہاں ( گلتیوں 6: 7؛ واعظ 11: 1) سارے اک وار ہی مردے نیں (عبرانیوں 9: 2 ؛ واعظ 3: 2 ) جداں کہ گلیسٹر اورہو لکھدے نیں، آیا کہ ، یا کسے کتاب دا حوالہ ہرگز ایس گل دا تعین نئیں کردا کہ ایہہ الہامی ہے یا نئیں۔
سوال: واعظ وچ، ایس کتاب دا خاکہ کیہ اے؟
جواب: واعظ دی کتاب نوں بہتر طریقے نال ترتیب نئیں دتا گیا۔ بعض مفسرین دے خیال وچ واعظ 6 باب 7 توں 12 آیت اتے 12 باب 8 آیت، اتے 12 باب 9 توں 14 آیت تن وکھرے وکھرے نتائج نیں۔ دوجیاں دے نیڑے 12 باب مکمل طور تے اک نتیجہ اے۔ واعظ دا نواں اتے عام خاکہ دو حصیاں تے مشتمل اے۔
لطف اندوز دا خاکہ ایہہ ہے۔
( )
تاہم، اینوں اک کلاسیکل دے ماہر دا گیت بنانا سمجھیا جا سکدا اے۔ شاید اوہ وکھریاں وکھریاں حرکات رکھ سکدا اے، پر ایدا خلاصی اوہی ہو سکدا اے جیڑا کاریگری دی بنیاد تے دوجی واری ظاہر ہو سکدے نیں، نہ کہ عقلی خاکیاں تے۔ سلیمان ت حیرت نئیں ہوئے گی کہ بحثیت مصنف سائنس، محبت دی شاعری، امثال اتے ترکیب دا تبادلہ کرن والا آرٹ دے حصیاں نوں اتے عقل نوں آپس وچ ملاندا اے، اتے دوویں خاکے مناسب طور تے ٹھیک ہو سکدے نیں۔
سوال: کیہ واعظ وچ ارامی اثر و رسوخ پایا جاندا اے، جنوں یہودیاں نیں سلیمان دی نسبت بعد دے دور وچ اپنایا سی؟
جواب: پہلے تن حقائق فیر تن امکان۔
حقائق: ماہر لسانیات سلیمان دیاں تحریراں تے دلائل دیندے نیں۔ جدوں کہ اک رجعت پسند مسیحی عالم ( ڈی لزیچ) نیں واعظ وچ 96 " ارامیک " زبان دے شبد لبھے نیں۔ رجعت پسند مسیحی عالم پینٹگن برگ نیں صرف 10 لبھے نیں۔ سلیمان دیاں تحریراں مثالی نیں۔ جیڑی دسویں صدی عبرانی دستاویزات دی نسبت 5 ویں صدی عبرانی دستاویزات دے قریب تر نئیں ہوئیاں۔
1۔ اینوں ستائشی انداز وچ نئیں لکھیا گیا سی، بلکہ ایدے وچ علم اصولات اتے ارامیک بولی دا اثر ظاہر ہوندا اے، جنوں غالباً سلیمان نیں ابی بعل دے پوتر حارام نال دوستی رکھدے ہوئے سکھیا جیڑا کہ فنیقیا دے شہر فو نیشیسن دا بادشاہ سگا۔ ستائشی عبرانی کاتب نیں ہو سکدا اے کہ ستا۴شی انداز نوں نواں کیتا ہوئے گا۔
2۔ مصنف نیں کدی وی نئیں آکھیا کہ اوہ سلیمان اے۔ تاہم، مگر داود دے پوتر دا یروشلیم وچ حکومت کرن دا ارتھ یا تے سلیمان اے یا اوہدی نسل وچوں ہور کوئی۔
سوال: کیہ ایداں لگدا اے کہ واعظ دی کتاب 300 یا 200 مسیح توں پہلے لکھی گئی؟
جواب: یہ یقیناً پہلے دور وچ لکھی گئی، ڈیڈ سی سکرولز وچ واعظ دے پہلے حصے 2 صدی مسیح توں پہلے لکھے گئے سگے۔ تاہم، ایداں دی موویہ گل دسنا بھل گیا کہ واعظ یونانی تورات دے ترجمے وچوں اے، جہدا ترجمہ 285 توں 160 مسیح توں پہلے وچ کیتا گیا سگا۔ ایہہ گل حیران کن ہوئے گی کہ ماسوائٹیک ٹسکٹ، ڈیڈ سی سکرولز، اتے تورات دے یونانی ترجمے وچ ایہہ کتاب موجود سی، اتے اینوں ابتدائی طور تے 300 اتے 200 مسیح توں پہلے لکھی گئی سی۔
سوال: واعظ 1 باب 1 توں 2 آیت وچ، کیہ مصنف دا ناں " واعظ " ( یعنی مبلغ)سگا یا ایہہ اوہدا حقیقی ناں سگا ؟
جواب: جدوں کہ کجھ لوکاں دا وچار اے کہ ایہہ اوہدا حقیقی ناں سگا، پر ایہہ کسے ہور تھاں تے کتے وی حقیقی ناں دے طور تے نئیں ورتیا گیا، بوہتا امکان ایہہ اے کہ اوہ اک واعظ ( مبلغ) سگا اتے ایدے نال بادشاہ وی جیڑا داود دا پوتر سگا۔ ایہہ سلیمان ای ہوئے گا۔ زبور 127 وی سلیمان نال تعبیر کیتا جاندا اے اتے ایدے وچ خداوند دے بغیر تعمیر کرنا، لاحاصل اے ہون دی بابت گل کیتی جاندی اے۔
سوال: واعظ 1 باب 2 آیت اتے 11 باب دی 8 آیت وچ، جدوں کہ ہر اک چیز باطل اے، کییہ ایہہ گل بائبل وچ شامل ہوندی اے؟
جواب: واعظ 5 باب دی 3 آیت پوری کتاب تے مکمل پوری اتردی اے۔ ہر اک گل " سدورج دے تھلے" ارتھ اے کہ کم رب دے بغیر ابدی تناظر دے بغیہر سر انجام پاندے نیں۔ در حقیقت ایہہ ساریاں گلاں باطل نیں ایوب 21 باب 23-26 آیات کہ اوہناں دے جُسیاں دی منزل اک جئی اے بیان کردی اے۔
سوال: واعظ 1 باب 4 آیت، دھرتی کداں ہمیشہ قائم رہندی اے؟ جدوں کہ 2 پطرس 3 باب دی 10 آیت آکھدی اے کہ دھرتی ساڑی جائے گی، اتے مکاشفہ 21: 1 آیت کھدی اے کہ پہلی دھرتی جاندی رہے گی؟
جواب: عبرانی شبد دھرتی اپنے اندر بوہپت سارے ارتھ رکھدی اے، جداں کہ انگریزی وچ دھرتی لئی اے دھرتی دا ارتھ مٹی ہو سکدا اے، علاقہ ہو سکدا اے، سنسار ہو سکدا اے اتے جو کجھ ایس سنسار وچ اے ہو سکدا اے۔ رب نے ایہہ گل چن لئی اے کہ جو کجھ سطح دے تھلے ایہہ ہمیشہ قائم رہندا اے، مگر رب جداں اوہنے صفنیا وچ فرمایا اے کہ اوہ جس قدر ہو سکیا دھرتی نوں نیست و نابود کرے گا۔ مکاشفہ 21: 1 آیتوچ نویں دھرتی دی بنیاد ایس گل تے ہوئے گی جو کجھ پرانی دھرتی تے باقی رہ گئی ہوئے گی۔
سوال: کیہ واعظ 1: 5 آیت ظاہر کردی اے کہ سورج دھرتی دے گرد گھومدا اے؟
جواب: پہلے اک حقیقت جیڑی کہ ایس جواب دا حصہ نئیں اے اتے فیر ایدا جواب۔ جدوں نویں اتے پرانے لوک روز مرہ دی حیاتی دی بول چال نوں ورتدے نیں، جداں کہ سوج دے نکلن اتے ڈوبن دی بابت، اتے ایدا ہرگز ایہہ ارتھ نئیں کہ اوہ علم فلکیات دی بابت اے۔ تایم، حقیقت ایس آیت نال منسلک نئیں اے، جدوں کہ واعظ 1: 5 آیت دا مضمون سورج اتے اوہدا مدار اے۔ سلیمان، ابتدائی سائنسی طریقے نال، ٹھیک طور تے آسمان وچ سورج دے راہ نوں دسدا اے۔ ایہہ گل سچ اے کہ ساڈے کول کوئی ایداں دا ثبوت نئیں کہ سلیمان نے ایس گل نوں جانیا کہ درحقیقت دھرتی سورج دھرتی گھومدی اے نہ کہ اوہدے الٹ۔ اوہ ہلے تک سورج دے اجرام فلکی دے راہ نوں دس رہیا اے ۔
دلچسپ گل ایہہ اے کہ " جیکر کوئی بندہ ایس آیت دا ترجمہ" موجودہ سائنسی اصطلاح دے اعتبار نال کرے ، اتے ایہہ فیر وی سچی ثابت ہوندی اے، جدوں کہ اسی علم فلکیات نوں اتے طبعیات نوں اضافیت نظریہ دے طور تے ویکھ سکدے ہاں نہ محض صرف 19 صدی دے نظریہ توں۔ سائنسدان بے شک اج وی کہہ سکدے نیں کہ سورج دھرتی دے گرد گھومدا اے یعنی دھرتی دے مدار احاطہ نال۔
سوال: کیہ واعظ 1: 6 ظاہر کردی اے کہ ہوا جتھوں آندی اے اوتھے پچھاں چلی جاندی اے جداں کہ سورج؟
جواب: واعظ دا مصنف سچا اے، مگر ایتھے اوہ بوہت زیادہ مبہم جیا اے، غالباً اوی ہوا دی بابت کجھ نئیں جان دا۔ تاہم اوہدا نقطہ نظر سائنسی اعتبار نال اج وی قابل قبول اے۔ دھرتی "ہوا" نوں وکھ یا کھون سے بابت کجھ وی حاصل نئیں رکھدی اے۔ جوں علاقائی ہوا دا دباہ ڈگدا اے، اتے ایہہ اوس ویلے کھونا پورا ہو جاندا اے جدوں ہوا دا دباؤ ودھ دا اے۔ واعظ 1: 6 نوں ہور سائنسی طریقہ نال تلخیص ایداں کردے نیں کہ سار سنسار وچ ہوا اتے ہنیری مضبوط طور تے توازن وچ نیں ۔
سوال: واعظ 1: 7 آیت، کداں دریا جتھوں نکلدا اے اوتھے واپس چلا جاندا اے؟
جواب: واعظ 1: 7 آیت محض زمینی پانی دے سلسلہ دا اک سادہ بیان اے۔ ایتھوں کہ تسی ایس گل تے وی یقین نئیں رکھدے کی واعظ دی کتاب رب دے ولوں الہام نئیں اے¸اتے فیر وی تہاں ایہہ مننا پیندا اے کہ ایہہ مسیح توں پہلاں 1000 سال دی ثقافت دا اک عقل تے مبنی مشاہدہ اے، کہ جیڑا کم سگا، جیڑا جکہ بعد کجھ سالاں دے لئی سستے ترین لوہے دے اوزار دے دور توں سگا۔
سوال: واعظ 1: 9-10 آیت وچ، ساڈے تکنیکی دور وچ ، کیہ واقع سورج دے تھلے کوئی چیز واقع نئیں اے؟
جواب: معاشرتی اتے تکنیکی لحاظ نال بوہت کجھ بدل چکیا اے تاہم، بندے دے اپنے نویں ہون دے بارے کیہ وچار اے؟ ٹیکنالوجی نال ماورائے واعظ وچ حیاتی دے ارتھ دے لحاظ دے سبب نال اہم مرکزی سوال بدلیا نئیں اے۔ رب دت بغیر حیاتی اوہداں ای اج وی باطل اے جداں پہلے دے دور وچ سی۔ چاہے لوک یسوع دے ویلے وچ گھراں وچ رہندے سی ، یا اج دے ائرکنڈیشنر گھراں وچ، جیکر ابدی معاملات یعنی روح دی بابت موازنہ کیتا جاوے تے سارا کجھ غیر اہم لگدا اے، اتے ایسے اثنا وچ کجھ وی تبدیل نئیں لگدا۔
سوال: واعظ 1: 11 آیت وچ، جدوں کی پرانی شیواں دی یاد نئیں رہندی، اتے فیر تاریخ دی بابت کیہ خیال اے؟
جواب: واعظ دا لکھن والا ایہہ گل نئیں دس رہیا کہ کوئی بندہ ماضی دی بابت کجھ وی نئیں جان دا اےکیوجہ مصنف آپ وی اپنی تحریر وچ ماضی دے واقعات دہرا رہیا اے۔ جدوں کہ اک بندہ جدوں مردا اے اتے ایس سنسار توں اوہدے ذاتی علم دا خاتمہ ہمیشہ لئی ہو جاندا اے۔
دوجے پاسے تاریخی طور تے بوہت وڈی اکثریت، سلطنتاں اتے بادشاہواں دی اہم معلومات جیڑیاں صرف مک نئیں گیاں بلکہ اوہناں دی کوئی اہمیت نئیں رہی۔
سوال: واعظ 1: 12 وچ، ایتھے عبرانی وچ ایدا واضح ارتھ کیہ اے؟
جواب: کجھ لوکاں دا وچار اے کہ ایدا ارتھ اے میں ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ سگا [ ہور بوہتا عرصہ نئیں ہاں] بادشاہ " تاہم حالت بیان وچ ایداں ہو سکدا اے جداں ایدا ترجمہ ہویا "میں ۔۔۔۔۔۔۔۔ بادشاہ رہیا واں [اتے ہن وی ہاں] " ۔ ایس طراں واعظ 1: 12 ایہہ سوال نئیں دسدی کہ مصنف کنا چر بادشاہ رہیا۔
سوال: واعظ 1: 13 اتے واعظ 4: 8 وچ ایدا عبرانی وچ کیہ ارتھ اے؟
جواب: " مشقت وچ مبتلا" دے لئی عبرانی دا شبد ( را) دے مفہوم دا دائرہ کار بوہت کھلا اے۔ ایدا ارتھ بُرائی، مفلسی، دکھ ، مایوسی وغیرہ ہو سکدا اے۔ عبرانی شبد Ihyan جیڑا مشقت لئی ورتیا گیا اے دا ارتھ " روزگار" " معاملہ" وی ہو سکدا اے۔
سوال: واعظ 1: 16 وچ، کیہ مبلغ ( واعظ ) نیں اپنی حکمت تے فخر کرن دے مسائل دا سامنا کیتا؟
جواب: سلیمان نیں جو آکھیا سچ سگا، بے شک! اوہنے حکمت نوں پایا۔ پر ایہہ ممکن اے کہ اوہنے اپنی حکمت تے فخر وی کیتا۔ ایہہ دوغلا کردار اے کہ اوہی بندہ امثال 3: 5-7 وچ لکھدا اے "سارے دل نال خداوند تے توکل کر اتے اپنے فہم تے تکیہ نہ کر۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ تو اپنہ نگاہ وچ دانشمند نہ بن۔۔۔۔۔۔۔۔۔" ایدے توں بعد سلیمان اپنی نگاہ وچ دانشمند بنیا اتے اپنی ای حکمت تے تکیہ کیتا۔ ( بالاخر سلیمان نیں ویکھیا کہ حکمت اوہدے توں بوہت دور سی۔ واعظ 7: 23-24)
ایہہ ایداں دی صورت حال اے " جیڑا سلیمان نیں آکھیا، اتے کیتا نئیں: سانوں اوہ سننا چاہیدا اے جیڑا سلیمان دے وسیلے رب نیں آکھیا، اتے اوہ سکھنا چاہیدا اے جیڑا بائبل سانوں مضلصانہ انداز وچ اوہدی غلطی توں سکھاندی اے۔
سوال: واعظ 1: 17 اتے واعظ 2: 12 وچ، کیوں کوئی ایماندار اپنا دل دیوانگی اتے جہالت نوں جانن دے لئی لاوےگا؟
جواب : دراصل سلیمان حکمت نوں جانن لئی اوہدا مطالعہ کرنا چاہندا سی کہ ایہہ کیہ نئیں ہے۔ تاہم، سلیمان ( اتے سانوں) محض اوہناں دی بابت سکھن دے لئی ایہہ کم نئیں کرنے چاہیدے کیہ تسی پہلے سکھنا چاہندے ہو۔ کیہ ایہہ ایداں نئیں کہ تسی بنا پیراشوٹ دے ہوائی جہاز توں چھال مار دیو؟ ایہہ آیت اتے بائبل دیاں دوجیاں آیتاں ( خاص طور تے پرانے عہد نامے وچ) سانوں کوئی ایداں دا حکم نئیں دیندی، بلکہ سانوں غور کرنا چاہیدا اے کہ اسی کیہ سکھ سکدے ہاں اوہدے توں جیڑا دوجیاں نیں کیتا۔
سوال: واعظ 1: 17 وچ، کیہ ایہہ چنگی گل اے کہ اپنا دل حکمت نوں جانن تے لائیے؟
جواب : حقیقتاً نئیں۔ سلیمان نیں ایداں کیتا، پر سلیمان اپنی جسمانی حیاتی دے لئی رب دا تابعدار نئیں سی۔ سانوں اپنا دل رب نوں دینا چاہیدا اے اتے حکمت دا سکھنا اتے ورتنا رب دی خدمت وچ ہونا چاہیدا اے۔ تاہم، رب نال پیار کرنا تے اوہدی تابعداری کرنا ساڈی پہلی خواہش تے مقصد ہونا چاہیدا اے نہ کہ حکمت۔
سوال : واعظ 1: 18 وچ، کیوجہ بوہت حکلمت وچ بوہت غم اے، فیر امثال 3: 13 وچ کیوں ایہہ خوشی دا باعث اے اتے کیہ سانوں دانشور بننا چاہیدا اے؟
جواب: سورج دے تھلے ( یا رب توں وکھرا) حکمت بے فائدہ اے۔ نہ صرف ایہہ بے فائدہ اے۔ بلکہ ہر چہز دے پاروں جیڑی دھرتی تے ہے جاننا اتے موت دا علم ایہہ صرف غم داسبب اے۔ عام خیال " جہالت نعمت اے" سچ نئیں ہے، پر رب دے بغیر جہالت حکمت دی نسبت گھٹ غم دیندی اے۔
بائبل سانوں نئیں سکھاندی کہ سانوں بس حکمت حاصل کرنی چاہیدی اے جدوں کہ دنیاوی عقل اتے رب دی حکمت وچ بوہت فرق اے (یسعیاہ 55: 8 ؛ 1کرنتھیوں 1: 19-25) ۔ ( امثال 9 باب وچ) سانوں رب دی حکمت دے طالب ہونا چاہیدا اے ۔ اتے فیر وی اسی بیوقوف ہاں، جیکر اسی سوچدے ہاں کہ رب دی ساری حکمت نوں سکھنا اک عمل اے جنوں اسی ایس حیاتی وچ پورا کراں گے۔
سلیمان امثال 3: 5-7 وچ لکھدا اے "سارے دل نال خداوند تے توکل کر اتے اپنے فہم تے تکیہ نہ کر۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ اتے اپنی نگاہ وچ دانشمند نہ بن۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔"
سوال: واعظ 2:2 وچ، ایتھے ہنسی نوں دیوانہ آکھیا گیا اے کیہ مسیحیاں نوں کدی ہسنا نئیں چاہیدا؟
جواب : نئیں کجھ ہنسی دیوانگی اے۔ ہر طراں دی ہنسی قابل معافی نئیں ہے۔ پر واعظ 3: 4 آکھدی اے ہسن دا اک ویلہ اے۔ یسوع نیں بعض ہسنی تے تنقید کیتی اے ( لوقا 6: 25 ) پر لوقا 6: 21 وچ مبارک لوکاں نال وعدہ کیتا گیا اے۔ زبور 126: 2 ؛ ایوب 8: 21 وی دسدی اے کہ راستباز خوشی نال ہسن گے۔
سوال : واعظ 2: 3وچ، کیہ مسیحیاں نوں مصنف دی مثال دی پیروی کرنی چاہیدی اے، اتے کیہ اوہناں نوں مے پینی چاہیدی اے؟
جواب : نئیں ، زنان خانہ اتے مادیت وچ، واعظ وچ بوہت ساریاں شیواں دا ذکر کیتا گیا اے، جیڑیاں آسمان دے تھلے نیں پر سانوں اوہناں دی پیروی نئیں کرنی چاہیدی اتے نہ ای کدی سانوں اوہناں دی پیروی کرن لئی آکھیا گیا اے۔
سوال: واعظ 2: 10 وچ، کیہ اک ایماندار نوں اپنے سارے دل نال خوشی منانی چاہیدی اے؟
جواب: نئیں، جدوں کہ اک ایماندار نوں گناہ آلودہ خوشی وچ شامل نئیں ہونا چاہیدا، جداں کہ نشا کرنا، اتے ایہہ آیت ایس چیز دے پاروں ای گل کر رہی اے ۔ ایدے جواب وچ دو اہن نکات قابل غور نیں۔
1۔ ایہہ جائز خوشیاں حاصل کرنا دا حوالہ اے، جداں کہ مادی شیواں نوں خریدنا، جناں دی بابت رب دی شریعت خاص طور تے منع نئیں کردی۔
2۔ اتے ایہہ وی گناہ اے کہ خوشی لبھن وچ ای حیاتی لنگا دتی جائے، جدوں کہ خوشیاں بھاویں بد کار وی نہ ہون۔ ساڈی حیاتی وچ ایہہ ہونا چاہیدا اے کہ اسی رب دی نزدیکی حاصل کرن دے طالب بنیے ۔
سوال: کیہ واعظ 2: 14-15 ثابت کردی اے کہ موت توں بعد کجھ وی نئیں اے؟
جواب: نئیں، ایہہ محض ایہہ آکھدی اے کہ موت دا واقعہ ساریاں تے آندا اے۔ آسمان دے تھلے جیڑے لوک مر جاندے نیں اوہ ہور جیوندے نئیں رہندے، مرن توں بعد۔
سوال: واعظ 2: 16 کس طراں احمق دی نسبت دانشور دی یاد باقی نئیں رہندی؟
جواب: تن امتیازی طریقے نیں۔
متوقی: اوہناں لوکاں دیاں براہ راست یاداں جیڑے ایس سنسار وچوں چلے گئے نیں اتے مر گئے نیں۔
دوجے لوک: جیڑے لوک ایس دھرتی توں کوث کر چکے نیں اتے اوہناں دی یاد مرن دے نال ای مک جاندی اے۔ تاریخ وچ، قدیم تہزیباں دی بابتبوہت سارےحقائق نیں، جناں دی بابت لوکاں نوں ایس ویلے جاننا بوہت ناگزیر اے، ایہہ حقائق بھلائے جا چکے نیں اتے بے کار نیں پر آثار قدیمہ دے ماہر لوکاں دے لئی فائدہ مند نیں۔
ابدیت: راستباز اتے غیر راستباز دوواں دے لئی مرن توں بعد ایس سنسار دا علم، حکمت، تکنیک باطل نیں۔
سوال: واعظ 2: 17، 18، 20، 23 وچ ، کیہ سانوں حیاتی توں نفرت کرنی چاہیدی اے؟
جواب: واعظ دے نقطہ نظر وچ غور فکر " آسمان دے تھلے حیاتی : دا ہونا اے۔ باالفاظ دیگر، رب توں بغیر حیاتی مادہ پرستی اے۔ واعظ کدی وی نئیں آکھدا کہ سانوں حیاتی توں نفرت کرنی چاہیدی اے، بلکہ مصنف ایہہ آکھ رہیا اے کہ اوہ حیاتی توں نفرت کردا اے۔ امثال 8: 35-36 ایناں دی بابت چنگے طور تے دسدی اے جیڑے حیاتی نوں پا لیندے نیں۔ تاہم،رب توں بغیر آسمان دے تھلے حیاتی توں نفرت کرنا سوکھا اے ، ایہہ عجیب وچار اے ایہہ ای اوہ کلی تھاں اے جتھے بدھ مت اتے مسیحت دی تعلیم تقریباً تقریباً اکو جئی اے ۔ بدھ مت دے 8 نکات وچوں پہلا نکتہ ایہہ اے کہ حیاتی دکھ درد اے۔ جدوں کہ مسیحت آکھدی کہ مسیحی حیاتی عظیم اے پاویں دکھ درد کریئے، مسیحت اتے بدھ مت اتفاق کردے نیں کہ رب توں بغیر حیاتی دکھ درد وچ اے اتے رہے گی۔
سوال: واعظ 2: 21 ایس ایت دا حقیقی متن کیہ اے کہ پوتر میراث وچ پائے گا یعنی کیہ اتے کیہ نئیں؟
جواب: شاید اوہ ذاتی طور تے اپنے پوتر دی بابت حیران سگا، یعنی مستقبل دا بادشاہ رحبعام۔ اتے رحبعام بلاخر بیوقوف نکلیا اتے اوہنے اپنی سلطنت وچوں دس قبیلیاں نوں گوا دتا۔
سوال: کیہ واعظ 2: 24 وکھاندی اے کہ کھاؤ ، پیئو تے موج مستی کا نظریہ سچا اے؟
جواب: نئیں۔ واعظ 2: 3 دی بحث نوں ویکھو، 1 کرنتھیوں 15-32 آکھدی اے رب توں بغیر، بوہت سارے چناؤ نئیں جدوں کہ کھاؤ پیئو اتے موج مستی ایناں چنگا انتخاب نئیں جناں کوئی ہور۔ ایہہ آیت دسدی اے کہ کھان پینا رب دے ولوں اے، اتے آسمان دے تھلے رب دے بغیر ساڈے لئی واقعی کجھ وی ایداں نئیں کہ اسی سوائے کھائیے پیئے۔
سوال: واعظ 3: 2 وچ، آکھیا جاندے اے کہ جمن دا اک ویلہ اے اتے مرن دا اک ویلہ اے، جدوں آرام دی مرت جہدے وچ ڈاکٹر جان بوجھ کے مریض نوں کرن وی مدد دیندا اے، اتے کیہ ایہہ اخلاقی اعتبار نال ٹھیک گل اے ؟
جواب: ضروری اے کہ اسی مرن دیاں قسماں دی بابت امتیاز کریئے، اتے فیر ویکھیے کہ بائبل کیہ آکھدی اے۔
آرام دی موت دی تعریف: یونانی شبد Hanatos Cu دا ارتھ " چنگی / آرام دی موت" جان بوجھ کے مور دا سبب ایس عمل یا اوہ بندہ جہدی حیاتی دا خاتمہ یقینی ہو جائے، اتے ایہہ خیال کیتا جائے کہ ایداں کرنا اخلاقتاً غلط نئیں اے۔ آرام دی موت اختیاری یا مریض دے ولوں غیر اختیاری حصہ ہو سکدا اے۔ اتے فی الفور موت، یا آرام آرام نال علاج دے نال، کھان دے نال، پانی دے نال اتے گرمیش دے نال وی موت ہو سکدی اے۔ بے شک، کسے طراں، کوئی بندہ بغیر خواہش دے وجود دا بیان کردا اے، چاہے اک ہوئے یا بوہتے دی بابت، ایہہ اک وسیع نظر دا موضوع اے۔ غیر اختیاری طور تے چھیتی نال سکون دہ موت، وجود دی خواہش نہ ہونا نازی جرمنی وچ وسیع طور تے قابل عمل سگی؛ اج اسی اینوں ہولو کاسٹ آکھدے ہاں۔ یوگنڈا، کیمونسٹ چین وچ، اتے کیمونسٹ روس وچ اوہناں دے اپنے ہولو کاسٹز نیں، جان بوجھ کے غیر ارادی طور تے چھیتی موت صرف خاص مجرماں نوں دتی جاندی اے، پر عمر بوہتی ہونا یقیناً کوئی جرم نئیں۔
آج کل ہالینڈ وچ جان بوجھ کے آرام دی موت دین دا قانون وسیع تر مطلب وچ ویکھیا جاندا اے۔ تاہم، جدوں کہ ڈاکٹر حضرات اترادی موت نوں سر انجام دین دا حق رکھدے نیں، دی بک اٹ آ کرسچن رسپونس ٹو فزیشن اسٹیڈ سوسائیڈ صفحہ 12-13 آکھدا اے کہ ہالینڈ دا مطالعہ اے۔ (ہربٹرہن ڈن ، کرس روٹین فرانس، اور دی بگ نیو ذی یسک فزیشن اسٹیلڈ سوسائیڈ اور بوتھنسیا ان دا نیدولینڈ جرنل آف امریکن میڈیکل ایسوسی ایشن 277 ( 1977) صفحہ 1722-1720) ویکھیا کہ ارادی موت دی نسبت غیر ارادی طور تے موت تے بوہتا زور اے۔ ایہہ بظاہر تباہی دا راہ اے یعنی ارادی توں غیر ارادی موت دا جدوں کہ ایدے متاثر شاذ و نادر ای ایدے خلاف درخواست دیندے نیں۔
موت دی اجازت نوں وی جامد ارادی موت آکھیا گیا اے ایہہ وی کسے قریب المرگ بندے لئی ہمدردی ہو سکدی اے، جیڑا تھوڑی درد دے نال چھیتی موت دا خواہ ہوئے۔ ایدا محض ارتھ ایہہ ہوسکدا اے کہ اوہ ہور کوئی خاص قسم دیاں دوائیاں نئیں لینا چاہندا۔ جامد ارادی موت وی ظالم ہو سکدی اے یعنی اوہناں لئی جیڑے مرن دی خواہش نہ رکھدے ہون، اتے اوہناں لئی جیڑے قریب المرگ نہ ہون۔ سانوں دوجے لوکاں نوں محض خوارک دی کمی دی وجہ توں مرن نئیں دینا چاہیدا، اسی کون ہوندے ہاں جیڑے ایہہ آکھیے کہ ایس بندہ نوں ہن جیوندہ رہن دا کوئی حق نئیں اے، خاص کر اوس ویلے جدوں اوہ بندہ یا زنانی جیوندہ رہنا چاہندے ہون۔
بائبل وچ شمعون ، ساؤل اتے یہوداہ اسکریوتی نے خود کشی دا عمل وی کیتا اے۔ ابتدائی کلیسیاء وچ، اکسٹین ٹسٹ ( 330-260 بعد از مسیح) داڈیوئن انسٹیٹوٹز 3: 19 وچ لکھدا اے کہ خود کشی نہایت ای بھیڑا عمل اے ایناں کہ جداں تسی کسے بندے نوں قتل کردے ہو۔ ابتدائی کلیسیاء یوسبیس ( 325 بعد از مسیح) دسدا اے کہ کس طراح 6 مسیحی زنانیاں تن وکھرے وکھرے موقعیاں تے بے آبرو ہون توں بچن لئی خود کشی کردیاں نیں ( واعظ 12: 14)
مختصراً،
بابل قتل توں ڈکدی اے، جہدے وچ خود کشی اتے لوکاں دی ہر طراں دی ارادی موت دیاں قسماں شامل نیں۔ بائبل وچ جہنوں ارادی، جامد آرام دی موت دی ممانت نئیںہے سوائے ڈاکٹر دی ٹھیک ہدایت دے یا مریض نوں قدرتی اعتبار نال مرن دتا جائے۔ جدوں کہ بائبل خود کشی نوں جائز قرار نئیں دیندی، اگلے سوال نوں ویکھو کہ بائبل موت دی بابت کیہ آکھدی اے۔
حتیٰ کہ آرام دی موت غلط اے، مسیحی فیصلے بشمول میڈیکل علاج فرسودہ گلاں توں کتے بوہتا اگے ہو سکدے نیں ۔
سوال: واعظ 3: 2 وچ، بائبل مرن دی بابت کیہ تعلیم دیندی اے؟
جواب: جدوں کہ بائبل آرام دی موت دی اصطلاح نئیں ورتدی۔ اسی ایس موت نوں متعلقہ 22 گلاں توں سکھ سکدے ہاں جیٹیاں کہ ایہہ نیں۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔ قدراں
◙ مرن دے ویلے سارا کجھ مختلف ہوندا اے، سنسار سانوں کھوکھلے اتے گمراہ کن فلسفے پیش کردا اے، پر سانوں اوہدی پیروی کرنا چاہیدی اے جیڑا رب سانوں سکھاندا اے ( کلسیوں 2: 9 ؛ 1 کرنتھیوں 1: 19-23 ؛ یوحنا 10: 16) صرف اوہ نہ کرئیے جیڑا ساڈی نگاہ وچ ٹھیک اے ( قضاۃ 21: 25)
◙ اسی قدر دے حامل ہاں کیوجہ سارے بنی نوع انسان رب دی شبیہ تے بنے نیں ( پیدائش 1: 26-29 ؛ زبور 8: 4-5) اسی عجیب و غریب اتے حیرت انگیز طور تے بنے ہاں ( زبور 139: 14)
◙ سانوں وڈیاں دا ادب کرنا چاہیدا اے ( احبار 19: 32 ؛ 1 تیمتھیس 5: 2)
◙ سانوں مدد کرنی اے ( نہ کہ قتل) یتیموں ، بیواؤں، بیماروں، قیدیوں، اتے دوجے ناخوشگوار سماج نوں ذیر غور لیانا چاہیدا اے۔ ( یعقوب 1: 27 ؛ استثنا 15: 11 ؛ زبور 68: 5 ؛ متی 25 35-36، 42-44؛ زکریاہ 7: 9-10 ؛ عبرانیوں 13: 3)
محرکات:
◙ سانوں قتل نئیں کرنا چاہیدا، اتے اوہ لوک جیڑے ارادتاً قتل کردے نیں اوہناں نوں سزائے موت دتی جا سکدی اے ( پیدائش 9: 6 ؛ خروج 20: 13 ؛ 21: 12 ؛ استثنا 5: 17)
◙ قتل جائز قانوناً سزائے موت اتے جنگ تے مشتمل نئیں ہوندا۔ ( پیدائش 9: 6؛ خروج 21: 12؛ زبور 144: 1 ؛ استثنا 20: 10-18 ) اپنے تحفظ وچ ماریا جا سکدا اے ( خروج 22: 2)
◙ جانوراں نوں مارنا اتے شکار کرنا ٹھیک اے ( اعمال 10: 10-15 ؛ احبار 17: 13 ؛ خروج ، استثنا)، پر سانوں اوہناں تے ظالم نئیں بننا چاہیدا ۔ ( امثال 15: 10)
◙ مسیحیاں نوں رب دی تسلی نوں پیش کرنا چاہیدا اے ( 2 کرنتھیوں 1: 4-6 ) اتے ساریاں دے نال ہمدرد بننا چاہیدا اے ( کلسیوں 3: 12 ؛ 1 کرنتھیوں 13: 4 ؛ افسیوں 4: 32 ؛ امثال 11: 16-17 ؛ 1 تھسلنکیوں 5: 15) رب دی محبت وچ سانوں ہمیشہ برداشت کرنا اے ( زبور 107: 1-2)
◙ کوئی بندہ اپنا مال و دولت اپنے نال نئیں لے کے جا سکدا ( لوقا 12: 18-21 ؛ زبور 37: 7-10) ایس لئی اپنے خاندان اتے دوجیاں لئی مہیا کرو( امثال 13: 22؛ 17: 2؛ 19: 14؛ زبور 17: 14؛ 1 تیمتھیس 5: 3-5، 8، 16) اتے رب دے کم دے لئی دیو ( امثال 3: 9؛ 1 کرنتھیوں 16: 2؛ 2 کرنتھیوں 8: 1-8؛ 9: 6-12؛ حجی 1: 3-11)
◙ سانوں موت دا سامنا کرن دے ویلے بے خوف ہونا چاہیدا اےس ( زبور 23: 1؛ رومیوں 8: 35-39؛ مکاشفہ 2: 11-13) اتے خوف نہ کھاؤ ( 1 یوحنا 4: 18) ، کیوجہ جیوندہ رہنا مسیح اے اتے مرنا نفع فلپیوں 1: 20-21) رب توں دعا کرو جدوں تسی مرن دے نیڑے ہوؤ ( زبور 18: 4-6 ؛ 116: 3؛ 142؛ فلپیوں 4: 6-7) اسی سکون رب وچ ای پاندے ہاں ( زبور 62: 1 ) اگرچہ عام طور تے اسی مدہوش نئیں بن دے، پر نشہ مرن والیاں لئی چنگا اے ( امثال 31: 6-7)
فہم و فراست:
◙ ہر ویلے، نہ صرف مرن دے ویلے سانوں حقیقی طور تے سمجھنا چاہیدا اے کہ دھرتی تے ساڈی حیاتی عارضی اے ( زبور 39: 4-6؛ 90: 3-6؛ 144: 4؛ یعقوب 1: 10-11)
◙ رب ساڈی حیاتی دے سارے ایام نوں پہلے ای جان دا اے ( زبور 139: 6)
◙ رب دی نگاہ وچ اوہدے مقدساں دی موت گراں قدر اے ( زبور116: 15)
◙ رب اک خاص طریقے وچ اوہناں دے کول اے جیڑے اوہدے توں دعا کردے نیں۔ ( زبور 145: 18-20)
◙ لوک پریشان ہو سکدے نیں جیڑے حیاتری توں مایوس ہون ( 2 کرنتھیوں 1: 8-9) پر ایہہ خود کشی دا جواز نئیں ہوندا۔
◙ بعض حالات وچ، مصیبتاں اتے آزمائشاں نتیجتاً کار آمد ثابت ہو سکدے نیں ( یعقوب 1: 2) اتے اسی رب نوں عظمت دے سکدے ہاں ( 2 پطرس 4: 7) جداں ایوب نیں کیتا۔ ساڈیاں مصیبتاں مقابلتاً آسمانی جلال توں گھٹ ہون گیاں ( 1پطرس 1: 6-9، 1کرنتھیوں ◙ جدوں کہ اکثر اسی موجودہ حالات وچ رب دے مقصد نوں نئیں ویکھدے ( زبور 42، 43، 74، 79، 88 ؛ ایوب) سنسار دے آخر وچ اسی ویکھاں گے کہ رب سانوں حالات وچوں کڈن لئی کداں کم کردا اے ( حبقوق 1: 1-11؛ 1: 12-17؛ 2) اسی ب دی حکمت، انصاف، محبت اتے رحم نوں ویکھاں گے کہ آسمان تے کوئی ماتم نئیں ہوئے گا( مکاشفہ 21: 4)
◙ مصیبت اتے موت دویں ظالم اتے غیر منصفانہ ہو سکدے نیں ( لوقا 13: 1-2؛ حزقی ایل 13: 19)، پر یسوع ساڈی حالت توں واقف اے کیوجہ اوہنے غیر منصفانہ حالات اتے موت دواں دا تجربہ کیتا۔ ( زبور 22: 1؛ اعمال 3: 13-15)
◙ سانوں مسیح دے نال رہنا چاہیدا اے، پر دھرتی تے رہن دی قدر نوں جانو، رب نوں جلال دئیے اتے دوجیاں دی مدد کرئیے ( فلپیوں1: 22-23؛ 3: 12-15؛ 2 پطرس 1: 5-8)
◙ غیر مسیحیاں دے لئی رب سُست نئیں سگوں اوہ لوکاں نوں توبہ لئی ویلہ دینا چاہندا اے۔
امید:
◙ دھرتی تے سٹے جان توں پہلوں آسمان وچ لوکاں دا مرنا چنگا اتے طبعی نئیں سگا( رومیوں 8: 20-23؛ 5: 13؛ 1کرنتھیوں 15: 22؛ 15: 42-58) البتہ ساریاں چیزاں مل کے رب دے منصوبے دا حصہ بن کے کم کردیاں نیں ، اتے اوہناں لوکاں لئی چنگیاں چیزاں نیں جیڑے رب نوں پیار کردے نیں ( افسیوں 1: 11؛ رومیوں8: 28)
◙ آسمانی بادشاہت وچ مصیبت، موت، اتے دکھ نئیں ( مکاشفہ 21: 4-5)
نتیجتاً:
سانوں موت توں خوفزدہ نئیں ہونا چاہیدا یا اینوں نظر انذاد نئیں کرنا اتے نہ ای ہر ویلے ایدے تے توجہ مرکوز ہونی چاہیدی اے۔ جدوں کہ ایمانداراں نوں اپنی زمینی حیاتی اتے موت دا جائزہ لینا چاہیدا اے جداں ایہہ رب دے نال ساڈے ابدی گھر اتے ساری قابل حصول کائنات دے بہترین راہ عمل کا تکمیلی حصی ہوں۔
سوال: واعظ 3: 3 کیہ حقیقت وچ مار ڈالنے دا اک ویلہ اے؟
جواب: پودیاں اتے جانوراں دے مارن دا ضرور اک ویلہ اے، پر ایہہ ایدے متعلقہ نئیں جیڑا آیت کہہ رہی اے ۔
ہاں، مار ڈالنے دا اک ویلہ اے، جداں کہ واعظ 3: 8 وچ جنگ دا اک ویلہ اے۔
سوال: واعظ 3: 8 وچ، کیہ ایمانداراں دا عداوت کرن دا اک ویلہ اے؟
جواب: ہاں دو طروں نال۔
پرانے عہد وچ: ایس ویلے تک ایمانداراں نوں ہر کسے نال محبت کرنا سکھایا نئیں گیا سی بشمول اوہناں دہ دشمناں دے۔
ہر دور وچ: ایماندار گناہ توں عداوت رکھدے نیں۔
سوال: واعظ 3: 13 وچ، کیہ Christian Judeo ہر نوع توں لطف اندوز ہوئے / عیش کرے؟
جواب: آیات نوں اپنے ذاتی بیانِ اصول وچ ڈھالن دی کوشش توں پہلاں واعظ دی کتاب دے مرکزی نقطہ نوں جاننا بوہت اہم اے۔خصوصاً واعظ 3: 13 وچ اتے عموماً واعظ دی ساری کتاب رب توں وکھری زمین تے حیاتی دے متعلق اک واضح ( اتے پژ مردہ) بیان دیندی اے۔
سوال: کیہ واعظ 3: 19-21 سکھاندی اے کہ حیاتی توں بعد کجھ نئیں؟
جواب: ایس جواب توں متعلق تن اہم نکات نیں۔
1۔ " کون جان دا اے کہ بندے دی روح اوپر چڑھدی اے " اتے ترجمے دی بجائے " کہیڑا بندے دی روح نوں جان دا اے، جیڑی اوتے جاندی اے یا" دا ترجمہ ہو سکدا اے۔
2۔ ترجمہ نوں قطع نطر کردے ہوئے ، واعظ دا سیاق و سباق " آسمان دے تھلے حیاتی" اے اتے سیاق و سباق دے روانی طور تے، کہ حیاتی توں بعد کجھ نئیں ، نون کوئی نئیں سمجھ سکدا ماسوائے رب دے الہام دے۔ جسمانی طور تے جسے وچ ، موت اتے متعفن ہونا اک اے؛ تاہم، مردیاں وچوں جی اٹھنا اتے قیامت مختلف چیزاں نیں۔
3۔ واعظ دا ابتدائی " طریقہ کار" نظریات دی بجائے عملی مشاہدات سگا، جداں کہ واعظ 1: 14، 17؛ 2: 1-10؛ 2: 11-13؛ 3: 16؛ 4: 1؛ 6: 1، 11؛ 7: 15-27؛ 8: 9-11؛ 9: 11-13۔ ایس واعظ دے دونویں طریقہ کار دے مطابق موت توں بعد دی حیاتی دے بارے وچ سکھانا ہچکچاہٹ دا باعث اے۔ اتے " جیکر ایہہ صرف حیاتی توں متعلقہ اے" تے ایہہ نا اُمیدی دہ کتاب اے۔
سوال: کیہ واعظ 3: 21 سکھاندی اے کہ حیواناں وچ وی انساناں دی طراں روح اے؟ ( حیوان وچ وی روح جداں انسان وچ)
جواب : حقیقتاً عبرانی شبد " دَم" دے مہفوم دا دائرہ کار بوہت وسیع اے۔ ایہہ آیت ایس سوال دا جواب نئیں۔
اوہ سارا کجھ جیڑا واعظ دا مصنف آکھ رہیا اے اوہناں مشاہدات توں اے جیڑے اوہنے دھرتی تے کیتے ، کوئی نئیں دس سکدا کہ موت توں بعد انسان یا حیوان دی حیاتی دا کیہ ہوندا اے۔ ہور معلومات دے لئی 2 پطرس 2: 5 اتے مکاشفہ 16: 3 دا موازنہ کرو۔
سوال: واعظ 4: 1؛ 5: 8-9؛ 8: 9؛ اتے واعظ 10: 16-20 وچ کداں سلیمان دی بادشاہی دے دوران ناانصافی اتے جبر ہو سکدا اے؟
جواب: ایس گل نوں قطع نظر کردے ہوئے کہ آیا سلیمان مصنف سگا کہ نئیں، مصنف نیں نئیں آکھیا کہ ایہہ اوہدے سلطنت دے زمانے وچ ہویا۔ اسرائیل دے نال ایہہ چیزاں بیشتر وار واقع ہویاں۔ قضاۃ دی کتاب وچ لکھیا اے اتے اسی طراں سلیمان دے ویلے وچ وی بوہت دوجے لوکاں دے نال ایداں ہویا۔
سوال: واعظ 4: 2 وچ، کیہ پژ مردہ لوکاں دے لئی جیوندہ رہن دی نسبت مر جانا بہتر اے ؟
جواب: ایہہ انحصار کردا اے۔ ایتھے جواب توں متعلقہ دو اہم نقطے نیں۔
1۔ واعظ رب توں وکھرا "زمینی حیاتی" دے تناظر وچ لکھی گئی۔ ایدے متناسب پژمردہ لوکاں دا حیاتی دی نسبت مرنا واقعی چنگا اے۔
2۔ ابدی تناظر دے مطابق، بوجھ تھلے دبے ایماندراں دا مرنا اتے عالم بالا تے جانا سوکھا اے نسبتاً دھرتی تے حیاتی گزارن دے۔
سوال: واعظ 4: 11 وچ کلے دی نسبت دو دا اکٹھے لیٹنا چنگا اے ، کیہ تجرد توں چنگا ویاہ توں بغیر جنسی تعلقات ہیں؟
جواب: اکٹھے لیٹنا چنگی گل اے ، پر رب دی نافرمانی کرنا اتے " مختصر رستیہ اپنانا" دی کوشش کرنا گناہ اے۔ ایسے طراں، جداں رقم دا ہونا چنگا اے ایدے توں کدی وی رقم نہ ہوئے ، رب دے ولوں اک نادار بندے نوں بینک تے ڈاکا مارن دی اجازت ہرگز نئیں۔
بوہت سارے گناہ ( پر سارے نئیں) نیں جیکر لوک مختصر طریقے اپنان دی کوشش کردے نیں اتے رب دے احکام دی نافرمانی کردے نیں۔ جناں دا حصول حالات نال ہونا پسندیدہ گل اے۔
سوال: واعظ 4: 13 کیہ سلیمان نال منسوب اے؟
جواب: کجھ ایداں دا وچار کرن گے۔ سلیمان جدوں نوجوان سی عقلمند سی، صرف معتدل وچاراں دا حامل سی، اتے رب دا فرمانبردار سی۔ سلیمان نیں کدی رب نوں نئیں چھڈیا اتے نہ ای دور ہو کے اوس رب تے ایمان نوں، پر سلیمان نیں رب دی تابعداری نوں چھڈیا۔ شاید اوہنے واعظ دی کتاب رب دی تابعداری وچ واپس آون توں بعد لکھی، جدوں اوہنے ویکھیا کہ اوہ اک بڈھا اتے بیوقوف بادشاہ اے جیڑا تادیب نئیں کرے گا۔
سوال: واعظ 4: 13-16 وچ، اوہ کون اے جہدا مصنف حوالہ دیندا اے؟
جواب: اسرائیل دی بادشاہت وچوں کسے دا وی حوالہ نئیں دیندا۔ شاید ایہہ یوسف دے بارے اے، جدوں یوسف نیں فرعون دے زیر بادشاہی کیتی۔ تاہم ، مصنف نیں کسے دا ناں نئیں لیا، غالباً اوہ اک عام اصول نوں واضح کرنا چاہندا سی اتے لوکاں نوں معروف تاریخ دی دلدل وچ نئیں ویکھنا چاہندا سی۔
سوال: واعظ 5: 1 وچ، کیوں رب دے گھر جان نوں واضح کیتا گیا اے، جدوں کہ واعظ آسمان دے تھلے رب توں وکھ حیاتی دے بارے وچ کیہ دسدی اے؟
جواب: ایہہ بوہت واضح اتے اہم نقطہ اے۔ کوئی وی بوہتا مذہبی ہو سکدا اے پر رب توں اوہناں ای دور۔
سوال: واعظ 6: 6 اتے 9: 2-3 وچ، کیہ حقیقت وچ ہر کسے دا حصہ یکساں تقدیر اے؟
جواب: آسمان تھلے، ضرور، واعظ 7: 2 آکھدی اے کہ موت ہر بندے دی قسمت اے۔ واعظ دا مقصد زمینی حیاتی وکھانا اے ناکہ ابدی حیاتی۔ اک گل جہدے تے یہواہ وٹنس، مورمنی، مسلمان، مسیحی اتے دوجے مذاہب اتفاق کردے نیں کہ حتمی طور تے ہر کوئی اک تھاں تے ای نئیں جائے گا۔
سوال :واعظ 7: 1 وچ، مسنف دا شبد " عطر" دے ورتن دا کیہ مفہوم اے؟
جواب: "عطر" عموماً تیز مہک رکھدا اے۔ ایہہ خوشی ( جداں پرفیوم وچ) ( واعظ 9: 8 ) خوشحالی ( ایوب 29: 6) اتے شہرت ( غزل الغزلات 1: 3) دے لئی ورتیا جاندا سی۔ عطر مرن دے ویلے جسے نوں مسح کرن دے لئی وی ورتیا جاندا سی۔
سوال: واعظ 7: 1 وچ، کیوں مرن دا دیہاڑا جمن دے دیہاڑے توں چنگا اے؟
جواب: ایتھے دو نکات نوں زیر غور لیاندا گیا اے۔
واعظ 7: 8 دراصل ایدے ٹھیک ارتھ نوں دسدی اے۔ مرن دے دن زمینی حیاتی مک جاندی اے اتے اسی زمین تے حیاتی گذار کے اینوں کامل کرن جارہے ہوندے ہاں۔ ایدے توں پہلے کہ اسی اپنی اہلیت تے غرور کریے، سانوں اختتام دا انتظار کرنا، مرن دے دن دا، ایہہ جانن لئی کہ حالات کداں رخ بدل دے نیں۔ مرن توں بعد دی مادی اتے ابدی میراث عارضی خوشی توں چنگی اے جیڑی چنگی خوشبو توں بوہتی دیر دی اے۔
واعظ 7: 2 آکھدی اے کہ کیوں اینوں سوچیا جائے۔ یاد رکھو کہ ساریاں نوں مرنا اے، آسمان دے تھلے فانی حیاتی دی بجائے ساڈا فوکس ابدی تناظر دے ول ہوئے ایہہ ای ساڈی مدد کرے گا۔
سوال: واعظ 7: 16 وچ، کیوں لوکاں نوں حد توں بوہتا نیکوکار نئیں ہونا چاہیدا، جدوں کہ ساڈا مقصد کامل بننا ایں جداں 2 کرنتھیوں 13: 11 آکھدی اے؟
جواب: فلپیوں 3: 12-14 وچ، پولس نشان دے ول ودھن لئی ایمانداراں دا حوصلہ ودھاندا اے، اتے سانوں وی متی 5: 48 دے مطابق کامل ہون لئی سخت محنت کرنی ہوئے گی۔ جداں کہ ساڈا آسمانی پیو کامل اے۔ اسی مسیح دی مانند وی کدہ ن۴یں ہو سکدے۔ تاہم، لوک نہ صرف اک طراں توں بلکہ تن طراں توں حد توں بوہتے نیکوکار بن دے نیں ۔
تکبر: بدقسمتی نال اسی اپنی راستبازی دوجیاں دے لئی ساڈیاں خدمات اپنے بائبل مطالعے اتے رب دے نال چلن تے متکبر ہو سکدے ہاں۔
راستبازی: حقیقت وچ ایہہ تکبر توں تھوڑا ای مختلف اے ( اتے شاید بوہتا ابتر) اسی رب دے فضل اتے رھم تے ایمان دی بجائے اپنی راستبازی تے بھروسہ کرنا شراع کر سکدے ہاں جداں کہ یہودیاں نیں کیتا رومیوں13: 3 وچ ۔ اک بندہ راستباز وی نئیں بن سکدا پر اوہ حد توں بوہتا نیکوکار بن سکدا اے۔
بے گناہ کاملیت دی لغزش: کجھ لوک ، خاص طور تے راستباز کلیسیاواں اعتقاد رکھدیاں نیں کہ اوہ ایس حیاتی وچ بے گناہ ہو کے کامل بن سکدے نیں، جیڑا کہ یوحنا 1: 1-10 دے برعکس اے۔ ایس قسم دے لوک بذات خود چنگا نئیں جان دے یا عموماً بہشتر نئیں سمجھیا جانداکہ گناہ چنگا اے۔ اک واری اک جماعت دا پاسبان کیمپ ڈائریکٹر نوں ایداں ای دسدا اے کہ اوہ بے گناہ کامل اے۔ کیمپ ڈائریکٹر ایس دعویٰ تے ہلکا جیا حیران ہویا اوس بندے دا فون نمبر پوچھدے ہوئے۔ پاسبان نیں پوچھیا کیوں۔ کیمپ ڈائریکٹر نیں آکھیا کہ اوہ اوہدے گھر کال کرے گا اتے اوہدی رن نوں پوچھے گا کہ اوہ اوہدی کامل راستبازی دے بارے کیہ وچار رکھدی اے۔ پاسبان پچھے گیا اتے آکھیا، میرا ایہہ مطلب نئیں کہ میرے توں چھوٹی چھوٹی غلطیاں نئیں ہوندیاں۔ کجھ ایداں ای ریونڈ مون دا کامل راستباز ہون دا دعویٰ اے۔ کیتھولک دعویٰ کردے نیں کہ مریم کامل راستباز سی۔ تاہم جدوں مریم لوقا 1: 46-55 وچ رب دی بڑائی کردی اے ، تے لوقا 1: 47 وچ مریم یسوع نوں اپنا منجی آکھدی اے۔
بظاہر، مریم نوں اک منجی دی لوڑ سی۔
ایس آیت دا ایہہ ارتھ نئیں کہ اسی دوجیاں تے حد توں بوہتے نیکوکار ظاہر ہرئیے، بلکہ مثل کار مفہوم اے کہ اسی اپنے وچار وچ بوہتے نیکوکار بن دے ہاں جداں اسی مسیح وچ ہوندے ہاں۔ ایہہ امثال 3: 7 دی طراں اے، جتھے ایہہ آکھدی اے کہ اپنی نگاہ وچ دانشمند نہ بن۔
سوال: واعظ 7: 19 وچ، صاحب حکمت کداں دس حکمراناں توں بوہتا زور آور اے؟
جواب: کوئی جیڑا جنگ نوں ٹال سکدا اے اوہدی فوج مضبوط ہوئے گی اوہدی نسبت جیڑا جنگ دے خاتمہ توں بعد لڑدا اے۔ اوہ جیڑا بیلی بنا سکدا اے اوہدی نسبت بوہتا محفوظ اے جنوں جیوندہ رہن لئی ہر ویلے لڑنا پئے۔
سلیمان دا ایہہ ذاتی تجربہ سی۔ سلیمان دی عظیم سلطنت دے دوران، اسوریہ اتے بابل دونویں کمزور سن۔ بحر اتے خشکی تے مشرق وسطی وچ عظیم ترین قوتاں مصر اتے فلستی سگے، اتے سلیمان دے دونواں نال دوستانہ تعلقات سن۔
سوال: واعظ 7: 28 وچ، کیوں واعظ نوں ہزار وچوں اک بندہ ملیا اتے زنانی اک وی نئیں ملی؟
جواب: ایہہ اوہ اے جیڑا واعظ آدم نیں ذاتی طور تے دریافت کیتا ، نہ کہ اوہ جیڑٓ رب آکھدا اے اتے ہر ویلے سچ ہوئے۔ اگرچہ دراصل ایتھے اک ای راستباز بندہ ملیا " یسوع" اتے عالم بالا وچ سارے بندے اتے زنانیاں راستباز ہون گیاں۔
سوال: واعظ 8: 2-5 وچ، کیہ سانوں سدا بادشاہ دے حکم نوں مننا چاہیدا اے پاویں اوہ چنگے ہون یا ماڑے؟
جواب: ہوسکدا اے کہ ایتھے اک تمثیل مدد کرے۔ قطع نظر کرن دی بجائے حاکم ملک دے سارے قوانین پسند کردا اے۔ محب وطن شہریاں نوں سارے قوانین دی پاسداری کرنی چاہیدی اے ماسوائے صوبے دے اوہناں قانوناں دے جیڑے ملک دے قانون متنازع ہون۔ ایس گل نوں قطع نظر کردے ہوئے کہ اولین اوہ رب دے قانون دی مانند نیں یا نئیں ، سارے شہریاں نوں ملک دی قانوناں دی پاسداری کرنی چاہیدی اے۔ ماسوائے اوہ قانوناں دے جیڑے رب دے قانون دے متنازع ہون۔
سوال: واعظ 8: 12 وچ، کداں اک گنہگار لمی عمر گذار سکدا اے جدوں کہ رب راستبازاں دی عمر لمی کردا اے؟
جواب: واعث 8: 12 گنہگاراں نال کسے چیز دا وعدہ نئیں، بلکہ غیر منصفانہ حیاتی ول توجہ دلائی گئی اے جہدا مشاہدہ صرف " زمین تے" ہے۔ کجھ ( سارے نئیں) گنہگار زمین تے لمی عمر گذار دے نیں۔ بے شک ، زمین تے لمی عمر ہونا ابدی حیاتی نال مشابہت وچ کجھ نئیں۔
مارٹن گارڈنر، سائٹیفک امریکن دا پرانا ایڈیٹر، اتے لادری عقیدے کا حامل نیں اک عظیم مضمون لکھیا جتھے اوہنے اپنی کتاب
وچ ایہہ ٹھیک نقطہ دریافت کیتا۔ بے The whys of a philosphiol Scrivener
شک گارڈنر نیں اینوں سلیمان دے تقریباً 3000 وریاں بعد لبھیا۔
سوال: واعظ 9: 5-6 اتے زبور 6: 5 وچ، کیہ لوک لاشعور اتے مرن وچ لاوجود نیں
اتے مردہ لوک کجھ نئیں جان دے؟
جواب: مردہ لوک سنسار وچ کوئی یاد نئیں رکھدے، اتے نہ ای ایس سنسار دی یاد، جداں Ask Critics When صفحہ نمبر 256 آکھدا اے۔ ایہہ وچار واعظ دے مرکزی مقصد نال مکمل مطابقت رکھدا اے، زمینی حیاتی دا بے معنی ہونا۔
واعظ 9: 5-6 وچ عبرانی شبد جاننا دے لئی Yada ایس لئی دلچسپ اے کہ ایہہ مفہوم دے لحاظ نال ایہہ بڑی قسعت رکھدا اے۔
Strorg´s آکھدی اے " اک ابتدائی جڑ اے؛ جاننا ( لبھن نال مکمل Concordance
تحقیق) ؛ اینوں ورتنا شعور دے اعلیٰ معیار دی انواع وچ ہویا اےس، علامتی' لفظی؛ شکرریزی اتے موجب دے طور تے۔ ہدایت ، القاب، اتے تعذیر وغیرہ [ جداں مندرج اے] سراہناس، روشناسی ( کسے بندے توں روشناس ہونا) تجویز کرنا، جوابدہ ہونا، مامور کرنا، یقیناً ، باخبر وغیرہ۔ دوجے دلچسپ مترادفات جیڑے Concordance Strorg´s وچ شائع کیتے گئے، سکھانا، بتانا، اتے محسوس کرنا نیں۔
" جاننا" دے لئی مختلف شبد نیں، پر ایہہ شبد ایتھے مناسب اے، کیوجہ " مردہ لوک کجھ نئیں جان دے " گھٹو گھٹ چار پہلوواں توں۔
1۔ مردہ لوک آسمان تھلے زمین تے ہور کوئی چیز نئیں ویکھدا۔
2۔ کوئی علم اتے مشاہدہ جہدے توں اوہناں نیں سیکھیا ، دھرتی تے اوہ علم مک جاندا اے، کیوجہ اوہ اوہنوں جاری نئیں رکھ سکدے۔
3۔ جداں کہ آیت 5 وچ، ( روحانی اتے جسمانی طور تے) مردہ لوکاں دی کوئی امید نئیں اتے نہ ای آن والے دناں دا علم۔ ایتھوں تک کہ گنہگار ایس زمین تے توبہ دی امید رکھ سکدے نیں اتے جدوں تک اوہ ساہ لیندے نیں زمین تے نجات یافتہ ہو سکدے نیں۔
4۔ اوہ اجر دی پرواہ نئیں کردے۔ جداں ایوب 14: 21 وچ، مردہ لوک عزت اتے رسوائی دا علم نئیں رکھدے جنوں اوہ یاد رکھن۔
سوال: واعظ 9: 7-9 اتے واعظ 11: 3-10 وچ، واضح کرو کہ سانوں آسمان تھلے اپنی بے مقصد حیاتیاں دے نال خوش رہنا چاہیدا اے؟
جواب: طنزیہ مفہوم دے ٹھیک بیان وچ بے شمار شبد ورتے جاندے نیں جیڑا کہ عمومی مفہوم دے متضاد اے۔ بائبل وچ بوہت سارے تھاں تے رب وی طنزیہ شبد ورتدا اے ، اتے ایتھے ایہہ اک واضح مثال اے۔ زمین تے اوہ لوک جناں نیں کدی رب نوں نئیں لبھیا اوہناں نوں چاہیدا اے کہ حیاتی توں لطف اٹھان دی سخت کوشش کرن جنی اوہ کر سکدے نیں، کیوجہ مرن توں بعد اوہ کوئی لطف نئیں اٹھا سکن گے۔ سنجیدہ وچار دے تناظر وچ تسی خوشیاں دے موسم وچ لطف اٹھاؤ۔ اتے چنگا ویلا گزارو۔
سوال :واعظ 9: 10 وچ، کیہ مطلب اے کہ جیڑا کم تیرا ہتھ کرنے پائے مقدور بھر کر؟
جواب : ایہہ وسیع باب دا اک حصہ اے، واعظ 7: 10 جتھے طنزیہ نصیحت اے۔ ( طنز اوہ چیز اے جیڑی آکھے گئے شبداں دے متضاد ہوئے، ایسے طراں جداں تہانوں اپنے لئی پیسہ کمان لئی اج سخت محنت کرنی چاہیدی اے جیکر تسی کل مرن والے ہو)۔
ایدا مطلب ایتھے ایہہ ہے کہ جیکر تہانوں رب توں بغیر زمین تے جیوندہ رہنا اے ، اتے سخت محنت کروس جنی تسی کر سکو، کیوجہ ایہہ چھتی ہون والا اے جدوں تسی مر جاؤ گے۔
سوال: واعظ 9: 11 وچ، کداں ویلہ اتے حادثہ سوریاں تے گزر دا اے جدوں کہ رب ہر چیز لئی شاہی قوانین مقرر کردا اے؟
جواب: رب نیں ویلے دی حد رکھی اے، پر بظاہر اوہنے اپنی مخلوق لئی ویلے نوں ضائع کیتا۔ رب نوں کسے چیز دا اندازہ لگان دی لوڑ نئیں، بلکہ رب نیں قدرت دے قانون دے حصے دے طور تے اپنی تخلیق دے لئی قیاس و واقعات دے قوانین وضع کیتے۔ انتشار، اتے جنوں اسی عمومی حادثہ آکھدے ہاں صرف چند " برش" نیں جناں نوں رب نیں حقیقی تصویر وچ رنگ بھرن لئی ورتیا۔
سوال: جیکر واعظ 9: 12 آکھدی اے کہ کوئی بندہ نئیں جان دا کہ اوہدا ویلہ کدوں آئے گا ، اتے فیر مجرماں دے بارے کیہ وچار اے جناں دی سزائے موت دے لئی تاریخ اتے ویلہ مقرر کیتا جاندا اے؟
جواب: لوک عموماً نئیں جان دے کہ اوہ کدوں مرن گے اتے ایہہ اکثر بارور ہو سکدا اے جدوں ایہہ اچانک آندی اے۔ ایہہ گل سچ اے ایتھوں کہ کہ اک مجرم نوں وی اوہدی سزائے موت دے آخری لمحیاں دے بارے نئیں دسیا جاندا۔ پر جدوں تک اوہدا ویلہ نہ آ جائے سزائے موت دتے جان والے مجرم نوں نئیں پتہ کہ یقیناً اوہ اوسے ویلے مر جائے گا۔
سوال: واعظ 11: 2-4 وچ، کداں لو ہنیرے دے ول ودھدی اے ، طاقتور بندہ جھکدا اے، چکی پینا اتے گانا موسیقی نوں خراب کردا اے؟
جواب: ایہہ حوالہ دسدا اے کہ جیڑے بندے راہ عمل بنادے نیں مختصر، عارضی حالت نوں؛ پرانے دور نوں۔
سوال: کیہ واعظ 11: 3، ایہہ ثبوت اے کہ مرن توں بعد کوئی نجات نئیں جداں بعض آکھدے نیں؟
جواب: واعظ 11: 3 نہ ای ایدا ثبوت دیندی اے اتے نہ ای اینوں جھٹلاندی اے۔ ایہہ موزوں مفہوم اے جیڑا سانوں یاد دواندا اے کہ کجھ چیزاں ساڈی حیاتی وچ نا قابل تنسیخ نیں۔ تسی ایس حیاتی وچ کجھ بوہتا نئیں کر سکدے مرن توں بعد۔
سوال: واعظ 11: 6-7 دا کیہ مفہوم اے؟
جواب: ایہہ ایتاں واقعات دے کجھ پچیدہ زمرہ نوں چھیتی نال ڈھانپدی اے ۔ ایتھے دو طریقے مربوط نیں۔
تبدیلی بمقابلہ ناقابل تنسیخ: واعظ 11: 6 وچ بیج دا بارور ہونا نا قابل تنسیخ واقعہ دی مثال اے، جدوں کہ واعظ 11: 7 " متضاد" انجام وکھاندی اے۔ واعظ 11: 8 ادوار دے بارے وچ گل کردی اے۔ کیہ تسی اپنے اختتامی انجام دے لئی تیار او، جیڑا اٹل اتے ناقابل تنسیخ اے؟
پر امید بمقابلہ ناگزیر: اک کسان دے لئی ایہہ دانائی اے کہ اوہ اپنی ساری زمین تے سخت محنت کرے، کیوجہ اوہ نئیں جان دا کہ کیہڑا بار ور ہوئے گا، یا کوئی ہوئے گا وی یا نئیں۔ دوجے پاسے ، رب توں بغیر آن والے " ہنیرے دے دن" اٹل نیں۔
سوال: واعظ 11: 9 وچ، اک نوجوان نوں اپنے دل دی راہاں دی پیروی کرنی چاہیدی اے یا رب دی راہ دی؟
جواب: کجھ ویلے طنز نوں مقدس مفہوم وچ ورتیا گیا اے، اتے واعظ 11: 9 دا طنزیہ مفہوم ایت دے آخری جملہ وچ بالکل واضح اے۔ دوجے شبداں وچ خوچ ہون، اوہ کرن جہدی خواہش اے " پر یاد رکھن کہ ایناں ساریاں گلاں لئی رب اوہناں نوں عدالت وچ لیائے گا۔
Haleys Alleged Discrepancies of the Bible
صحفہ نمبر 250 آشکار کردا اے کہ یہودی تبصرہ نگار مانیش بن اسرائیل' ابن عزرا' اتے راشی ساریاں نیں اینوں طنزیہ مفہوم دے متضاد دے نال مطابقت رکھے، ایس طراں جداں جدوں کوئی آکھدا اے " رب دے بغیر مزہ کرو" جدوں کوئی حقیقی طور تے اینوں سمجھدا اے کہ رب دے بغیر لافانی حیاتی کنی خالی اتے بے معنی ہوئے گی۔
سوال: واعظ 11: 10 وچ، کیوں لڑکپن اتے جوانی باطل نیں؟
جواب: جیڑا کوئی " زمین تے " حیاتی گزار رہیا اے، اوہناں دا لڑکپن اتے جوانی دونویں باطل وکھالی دیندے نیں جدوں اوہ بڈھے ہوندے نیں۔
سوال: واعظ 11: 10 وچ، کیہ واعظ دے سارا کجھ بیانات " زمین تے" بائبل دے دوجے حصیاں دی تردید کردے نیں؟
جواب: اک قانون دان اوہ اے جیڑا سیاق و سباق نوں ترک کردا اے، اتے ایتھے سیاق و سباق، یا زمینی حیاتی خصوصاً اہم نیں۔ سیاق و سباق توں وکھرا جیڑی آیت توں مثال لئی گئی اے اک جابر ادمیات اے جنے دعویٰ کیتا کہ بائبل نیں آکھیا " جسم دے بدلے" اک بندہ اپنے جسم دے لئی سارا کجھ دے دے گا جیڑا کجھ اوہدے کول اے۔ تاہم اوی ابتدائی تن شبد
جواب:ایک قانون دان وہ ہے جو سیاق و سباق کو ترک کرتا ہے ' اور یہاں سیاق و سباق ' یا زمینی زندگی خصوصا اہم ہیں ۔ سیاق وسباق سے الگ جو آیت سے محریح مثال لی گی ہے ایک جاہرادمیات ہے جس نے دعوی کیا کہ بائیبل نے کہا ہے " جسم کے بدلے " ایک انسان اپنے جسم کے لیئے سب کچھ دے دے گا جو اُس کے پاس ہے ۔ تاہم وہ ابتدائی تین الفاظ " شیطان نیں آکھیا" کو بھول گیا۔
سوال: واعظ 12: 1-8 وچ، ایہہ کیوں اینا افسردہ کن اے؟ جدوں کہ اسی واعظ 11: 8 وچ پہلے توں ای ایس نکتے توں آگاہ ہاں؟
جواب: ایتھوں تک کہ اج وی بوہت سارے لوک ابدیت دے لئی حیاتی گزارن دے نکتے توں آگاہ نئیں بلکہ ایدی بجائے موجودہ حالات دے لئی حیاتی گزار رہے نیں۔ شاید لوکاں نیں ایدی ہو توضیح کرنی چاہیدی اے۔
سوال: کیہ واعظ 12: 9-14 اضافی تحریر اے جیڑی بعد وچ لکھی گئی، جداں کہ بائبل صفحہ نمبر 515 وچ دعویٰ کردی اے؟Asimov’s Guide to the Bible
جواب: ساڈے کول ایس صورت ھال وچ ہو کوئی شہادت نئیں ۔ بذات خود واعظ وچ، انجام نوں چھڈ کے پہلے بندے دے پاروں لکھیا گیا اے، ایس لئی شاید ایداں دی موو (Asimov) ایتھے ٹھیک اے۔ جیکر اک دوجے بندے نیں واعظ وچ اضافی تحریر کیتی اے اتے بے گناہی دے مسلے وچ کوئی الجھن نئیں ہے۔
سوال: واعظ 12: 13-14 وچ، بائبل دی ایسا کتاب دا مرکزی نکتہ کیہ اے؟
جواب: واعظ دی ساری کتاب سوائے آخری 6 ایتاں دے مکمل طور تے طنزیہ اے۔ تاہم ایس سبب نال کوئی مکمل طور تے نکتہ توں محروم رہیا، رب دے خوف دی بجائے زمینی حیاتی گذارن دا کوئی مقصد نئیں۔ تسی جو وی کرن دا فیصلہ کرو ، یاد رکھو کہ رب ہر اک چنگے کم دا اجر اتے بھیڑے کم دی سزا دے گا۔
سوال: واعظ وچ اوہ کیہ ابتدائی مسودے نیں جیڑے ہلے تک وجود رکھدے نیں؟
جواب: بحیرہ مردار کے طومار: تن مختلف نقلاں غار وچوں 110 Q4۔4 دو حصیاں تے مشتمل اے۔ ایہہ مسیح توں پہلوں گزشتہ دوجی صدی توں تاریخ کیتے گئے نیں۔ تاہم دوجا ذریعہ ایہہ آکھدا اے کہ اوتھے دو مختف نقلاں سی۔ ایہہ واضح کردا اے کہ ایناں وچوں اک BC 150-175 وچ لکھیا گیا۔
مسیحی بائبلی مسودے: تقریباً AD 350 تے پرانا عہد نامہ لکھیا گیا جہدے وچ واعظ وی شامل اے۔
[تسیری صدی ] واعظ دا حصہ اے Papyrus Med
) اور 340.350A.D(Sinaiticus) ،-350A.D(Vaticanus
) ایناں وچ ہر اک نیں واعظ نوں محفوظ کیتا اے۔ 450A.D[Alexandrinus
سوال: کیہڑے ابتدائی مصنف نیں جناں نیں واعظ دا ذکر کیتا؟
جواب: ابتدائی مصنف جناں نی واعظ دا حوالہ یا ایت تے گل بات کیتی ایہہ نیں۔
)160A.D (Shephecd of Hermas
)170-177/180A.D (Melito/Meleto of Sardis
) دے مخالف نیں۔ 207/208A.D کی پانچ کتابیں (Mascion Teitullion
)193-217/220A.D (Clement of Alexandria
)222-235/6A.D (Hippolytuss
)225-254A.D ( Orizen
کارتھیج دا بشپCyprian